Voorbeeld:
je loopt op straat en ziet iemand aankomen. Je nekharen gaan overeind en je krijgt een naar gevoel van binnen.
Bij de mens is dit een teken van Pas Op. Je voelt aan dat die persoon niet helemaal okee is. Dat is je intuïtie, je gevoel.
Het kan ons ook overkomen dat je iemand weleens gezien hebt en dat er dan niets aan de hand is, maar als je dichterbij komt en je staat (om in mijn vaktermen te spreken) in het auraveld van die ander, dan passen de aura's op dat moment niet bij elkaar. Of te wel, de energie past niet.
Honden hebben dit dus ook. De ene keer gaat het okee, de andere keer komen ze dichtbij elkaar en dan opeens is het BOEM.
Je kan aan de kleinste dingen al merken dat het niet goed zal gaan. Het is heel moeilijk hoor, om dat op te merken. Niet iedereen zal dat kunnen.
Ik zie het aan ons hondje, hij loopt als het ware bij elke hond erom heen. Bij bepaalde honden voelt hij zich veilig en kan er goed mee spelen. Maar verder mijdt hij anderen gewoon omdat hij er geen zin in heeft. Dat vind ik een goed teken, dat zouden wij mensen eigenlijk ook moeten doen. Gewoon elkaar negeren als we er geen zin in hebben. Maar in onze wereld werkt dat nu eenmaal niet zo. (ik doe dat dus wel)
Wij mensen kunnen nog heel wat van onze honden leren!


3 doggies




