Nou, dan heb ik wel een hele genante!
Vorig jaar waren we op vakantie in Egmond aan Zee. Onze Tessa was lekker met ons mee. Tess is een hele rustige hond waar je eigenlijk nooit geen last van hebt. Alleen laat ze niet met haar sollen, dus een andere hond hoeft haar niet uit te dagen, want dat pikt ze niet. Overigens is ze wel lief tegen alle andere lieve hond.
Nu gingen wij 's avonds heerlijk op een terrasje zitten om een lekker hapje te eten. Er kwam een hond aan lopen die al meerdere malen tegen Tess gegromd had, dus ik hield ze voor de zekerheid goed vast, ook al lag ze lekker op de grond te rusten. Ineens gromde de hond weer en Tess besloot dat het genoeg was. Ze stoof op, achter de hond aan....maar zo als ik al zei: ik hield ze voor de zekerheid extra goed vast....Ik vloog er met stoel en al achter aan, de borden en het bestek vloog ook in het rond en mijn vriend die opvloog om ons tegen te houden, struikelde over de riem en lag ook op de grond. Tess zelf schrok hier zo van dat ze meteen naar mij terug liep en me kusjes gaf. Dat doet ze normaal nooit! Het hele terras was in rep en roer en toen......moest ik vreselijk lachen! Ik kwam niet meer bij en de tranen rolde over mijn wangen. Het was zo aanstekelijk dat daarna het hele terras niet meer bij kwam. Later in bed was ik nog steeds niet uitgelachen en heb er de hele nacht niet van kunnen slapen!
Zelfs nu ik er aan terug denkt, schiet ik weer in de lach!