Meningen lopen uiteen over sterilisatie

Sorry ik sta nu als Gast, was vergeten in te loggen.

je bent verkeerd ingelicht. alleen de eierstokken weghalen verkleind niet de kans op incontinentie, de hormoonhuishouding zorgt voor de versteviging van de blaas. en als je de eierstokken weghaalt dan veranderd ook de hormoonhuishouding. en krijgen ze alsnog een castratie vacht. en waarom alleen de eierstokken weghalen ? als je die weghaalt kan je net zogoed de baarmoeder ook weghalen, want de kans op baarmoeder ontsteking blijft aanwezig. waarom alleen de eierstokken weghalen ?

je kan dan nog beter een ringetje laten plaatsen over de eierstokken, want die weghalen en dan toch de baarmoeder laten zitten ? dan blijf je teef ook onvruchtbaar.

Door na de 1e loopsheid te steriliseren is de hond al wat meer volgroeid en zit ook al in de volwassen vacht.
Bij het weghalen van de baarmoeder kantelt de blaas wat meer, daardoor zijn problemen met lekken van de sluitspier vaker voorkomend.
Baarmoederhals kanker treedt vaker op juist door de hormonen van de hond en die zijn er dus niet meer het weghalen van de eierstokken.
Ook melkklier tumoren komen dan nauwelijks meer voor.

Ik ben heel goed ingelicht hoor. En bij honden werkt het niet zoveel anders als bij mensen. Ik ben werkzaam in de gezondheidszorg

jee nu twijfel ik ook heel erg, mijn d.a. zegt inderdaad voor de eerste loopsheid, maar na deze verhalen twijfel ik heel erg om het na de eerste te doen, wie kan me over een streep trekken met goede bewezen voors en tegens ??? alvast heel erg bedankt namens Boya

Castreren - Steriliseren (hond en kat) - Pro's en
contra's zorgvuldig tegen elkaar afwegen!
N.B.
De teksten van onze hand-outs worden vervaardigd aan de hand van niet alleen wetenschappelijke
literatuur, maar ook van onze eigen inzichten op basis van persoonlijke ervaringen. Daarom kan de
informatie voor een deel afwijken van de gangbare literatuur.
Sommige mensen willen ons doen geloven, dat een castratie / sterilisatie een "routineklus"
is, dat het vooral op "heel jonge leeftijd" moet gebeuren, en, dat het "goed" is voor een
hond. Maar zo simpel ligt het toch niet. Voordat we besluiten om een hond te (laten)
castreren / steriliseren moeten we eerst alle pro's en contra's zorgvuldig tegen elkaar
afwegen. Bij elke hond opnieuw. Het gaat om een operatie en verandering van de
hormoonhuishouding.
De overwegingen op een rij:
Terminologie
Het woord sterilisatie komt in feite uit de humane geneeskunde en wordt in de
diergeneeskunde eigenlijk veelal foutief gebruikt. "Steriliseren" is het onderbinden van de
eileiders of zaadleiders, waarbij de eierstokken respectievelijk de teelballen behouden
blijven, met als doel onvruchtbaarheid van de patiënt (=steriliteit) te bewerkstelligen.
Bij honden en katten wordt eigenlijk altijd een "castratie" uitgevoerd: de eierstokken of
de teelballen worden geheel verwijderd. Hiermee is het dier dus niet alleen steriel
geworden, maar ook de productie van geslachtshormonen wordt stilgelegd.
Toch vinden wij, dat de term castratie voorbehouden moet blijven aan de reu.
Bij de teef onderscheiden we 2 mogelijkheden: òf we verwijderen alleen de eierstokken
(=ovarioectomie), òf we verwijderen eierstokken en baarmoeder (=ovariohysterectomie).
Ovarioectomie of ovariohysterectomie
In beide gevallen worden de eierstokken verwijderd en dus inbreuk gedaan op de
hormoonhuishouding. Als de baarmoeder gezond is, kunnen we die ook rustig laten zitten.
Door de verwijdering van de eierstokken staat de baarmoeder niet meer onder hormonale
invloed en zal daardoor ook geen problemen geven in de toekomst. Als de baarmoeder
afwijkend is moet deze natuurlijk wel verwijderd worden. In de praktijk zal het erop neer
komen, dat op jongere leeftijd veelal een ovarioectomie wordt uitgevoerd, op oudere
leeftijd een ovariohysterectomie.
De ovarioectomie is mogelijk een iets minder ingrijpende operatie. Het is niet zo, dat de
gevreesde urine-incontinentie (zie verder) meer voorkomt na een ovariohysterectomie danna een ovarioectomie. De urineincontinentie na een ovario(hyster)ectomie wordt
veroorzaakt door de storing in de hormoonhuishouding.
Leeftijd en tijdstip van opereren
Daarover zijn ook nogal wat uiteenlopende meningen. Dat komt omdat verschillende mensen
de pro's en contra's verschillend wegen. Kennis, visie, gevoel, en eigen belang spelen
daarbij een belangrijke rol.
In de Verenigde Staten is het gebruikelijk dat een ovarioectomie op zeer jeugdige
leeftijd, zelfs nog vóór de eerste loopsheid wordt uitgevoerd. We moeten ons wel
realiseren, dat in de Verenigde Staten deze vroegtijdige ingreep met nadruk gepropageerd
wordt door de dierenbescherming, omdat er daar sprake is van een enorme overpopulatie
van huisdieren.
Ook in Nederland zijn er dierenartsen die zeer enthousiast zijn over deze vroegtijdige
ingreep.
De indruk bestaat echter, dat een ovarioectomie vóór de 1e loopsheid wel een verhoogde
kans geeft op een aantal nog te noemen nadelen: sterke gewichtstoename en het ontstaan
van urine-incontinentie. Bovendien is er kans dat de ontwikkeling van de karakterstructuur
van de hond niet volledig zal zijn. Ook het uitwendige geslachtsapparaat kan
onderontwikkeld blijven bij een te vroege ovarioectomie: de hond houdt dan een
zogenaamde infantiele vulva, wat het ontstaan van ontstekingen van de huid rond de vulva
met zich mee kan brengen.
Door de vroegtijdige ingreep, in elk geval uiterlijk vóór de 4de loopsheid, heeft men wel
aanzienlijk minder kans op de ontwikkeling van kwaadaardige tumoren van de melkklieren.
Let wel: kwaadaardige tumoren. De zeer veel vaker voorkomende goedaardige knobbeltjes,
die groot in omvang en aantal kunnen zijn kunnen wij er niet met zekerheid mee voorkomen.
Wat betreft het juiste tijdstip van de cyclus geven we er de voorkeur aan een
ovario(hyster)ectomie uit te voeren tijdens de rustfase van de cyclus (anoestrus). In de
praktijk komt dat neer op circa 3 maanden na het begin van de laatste loopsheid.
Nadelen van castratie van een teef
·Onomkeerbaarheid
De ingreep is onomkeerbaar, dat wil zeggen eenmaal uitgevoerd is een castratie niet
meer terug te draaien.
·Gewichtstoename
Na een castratie heeft een teef sneller de neiging te zwaar te worden. Een
aanpassing van de voeding is in veel gevallen noodzakelijk en het is aan te raden om
het gewicht van de hond na castratie regelmatig te (laten) controleren. De
gewichtstoename wordt voor een belangrijk deel veroorzaakt door een verlaging van
de schildklierfunctie. Door de gewichtstoename zullen arthrose processen versneld
verergeren. En natuurlijk zijn er nog wel meer nadelen van overgewicht:
huidklachten, problemen met narcose en operaties, enz.
·Urine-incontinentie
Bij ongeveer 10-20% van de gecastreerde honden kan een hormonaal geïnduceerde
urine-incontinentie optreden. Vooral bepaalde rassen blijken gevoeliger en er lijkt
een verband te bestaan met staartamputatie (gecoupeerde staart). Er bestaat een
verhoogd risico op onwillekeurig urineverlies na castratie bij de volgende rassen:
Boxer, Dobermann, Dwergpoedel, Old English Sheepdog (Bobtail), Bouvier,
Weimaraner, Riesen-Schnautzer en Ierse Setter. De incontinentie is over het
algemeen goed te behandelen, maar behandeling zal de rest van het leven nodig zijn.
Het typische beeld is onwillekeurig urineverlies tijdens rust (slaap).
·Verandering van de vachtstructuur
Bij vooral langharige honden blijkt na castratie de vachtstructuur te kunnen
veranderen. De vacht wordt dan dikker, krulleriger en moeilijker te onderhouden.
Dit komt voor bij o.a. de Cocker Spaniel, Afghaanse windhond en de New
Foundlander. Vaak zien we ongeremd verharen het hele jaar door. Door vermindering
van de vachtconditie treden er vaak secundaire allergieën op.
·Verandering van gedrag
Sloomheid, lusteloosheid, maar vooral ook onzekerheid, agressie e.d..
Gedragsveranderingen geven ook verschuivingen in de roedelhierarchie.
Geslachtshormonen hebben een sterk invloed op de stofwisseling en dus op het
welbevinden.
·Bewegingsstoornissen
Zoals gezegd: overgewicht versnelt de ontwikkeling van arthrose. En natuurlijk
heeft een dikke hond meer last van een niet helemaal gezond(e) gewricht of rug. We
weten dat geslachtshormonen een belangrijke functie vervullen bij de
botstofwisseling.
Slotopmerking
Als uw hond een normale cyclus heeft, de loopsheid volledig normaal verloopt, er geen
sprake is van schijndracht of melkkliertumoren en als u als eigenaar weinig hinder
ondervindt van de loopsheid van uw hond, dan is er geen reden om uw hond te laten
opereren. Het is natuurlijk ook min of meer de plicht van een hondeneigenaar om beperkt
ongemak te accepteren, zonder daar onmiddellijk op in te grijpen. We moeten niet
onderdelen "slopen" voor ons eigen gemak of om een klein beetje meer zekerheid te
hebben voor de toekomst. En gelukkig is de gemiddelde teef maar twee maal per jaar
gedurende drie weken "ongesteld". Een ovario(hyster)ectomie en een castratie van een
hond worden door ons dan ook niet beschouwd als een routinebehandeling die klakkeloos bij
iedere teef of reu moet worden uitgevoerd. Het is dan ook van belang dat u, ondersteund
door bovenstaande uiteenzetting, afhankelijk van de klachten en/of hinder die met de
loopsheid van uw hond samenhangen een goede beslissing kunt nemen over het wel of niet
uitvoeren van een toch nog wel ingrijpende operatie. Deze beslissing zal tot stand moeten
komen na gedegen overleg met uw dierenarts

http://www.dierenartsaanhuis.nl/sterilisatie_teef.html

Hier nog een pagina met voor/nadelen

ja zeker nooit laten steriliseren,!!! kijk maar eens voor de verschrikkelijke bijwerkingen die dit bij een teefje kan te weeg brengen!
even verstandig na denken!
trouwens een teefje is als een vrouwelijk dier geboren, en niemand heeft het recht haar haar vrouwelijkheid te ontnemen; DAT DOEN WIJ BIJ MENSEN TOCH OOK NIET ZOMAAR, enkel bij een ernstige noodzakelijke medische reden,
er zijn geen voordelen aan verbonden, alleen veel nadelen!
wie een teefje heeft, graag intact houden!
kijk maar eens anders op de pagina van drs amanda van grondelle (kliniek atjo westerhuijs in dodewaard bij de bibliotheek!
welke bijwerkingen er allemaal kunnen ontstaan door een sterilisatie !
dit is gemeend en strekt tot serieus na denken! gewoon niet doen dus!

vind het keurig gezegd. nicole.

in de encyclopedie hier van het forum, staat ook een heel goed stuk over steriliseren castreren, voor je daar toe over wilt gaan, lees dat eens op je gemak door.

de fabels van steriliseren castreren, hier op het forum in de encyclopedie.

nicole goeie voorlichting gegeven.

honden eigenaren lees dit nou eerst voor u een besluit neemt.

Wij hebben onze hond ook laten steriliseren, de operatie zelf was allemaal goed gegaan. Op de 5e dag was de wond open gesprongen. Ze is hieraan overleden. Ik heb veel op internet gezocht maar nog niemand kunnen vinden die hetzelfde heeft meegemaakt. Veel gedoe gehad met de verzekering van de dierenarts. Ze was namelijk het hele huis door gegaan en het bloed zat tot 1,5 meter hoog op de muur. We hebben opnieuw moeten behangen en nieuwe vloeren moeten leggen. Afgezien van al deze kosten heb ik hiervoor 2 jaar psychische begeleiding nodig gehad, voor mij dus geen sterilisatie meer bij de hond!

sabine, wat een triest verhaal. daar kan niemand wat aan doen, in een oogwenk gebeurd, wond open gegaan.

het is een rage, van ach laat maar steriliseren, als een hond gezond is, niet doen. ken je goed.

zodra je hond ziek wordt, zie je dat meteen, dan kan er alsnog ingegrepen worden.

lees nou toch eerst eens de voor en naas van steriliseren castratie.

je hebt een teefje genomen, die worden loops. ja heel normaal. en heel gezond.