Ik schaam me rot en heb een vreselijk dilemma

O jee, stond de moeder er op, denk, denk.
Ze verversen de foto's regelmatig, op de laatste foto's iig niet. Ze zijn nu natuurlijk van de site af, omdat wij ze gereserveerd hebben.

Welke keuze je ook maakt, beide keren snap ik het heel goed.

Je steunt de broodfok er misschien wel mee maar je hebt de hondjes gezien er je er op verheugd dat ze bij je komen. Heel dubbel. Succes met deze moeilijke keuze

Ik kan je slechts mijn persoonlijke ervaring en mening geven.

Ik heb een hond uit de broodfok gehad, helaas had ik dit destijds nog niet in de gaten.

Ze was mijn eerste pupje en ik heb haar gehaald toen ik net zwanger was. Wat was ik verliefd op haar en wat was ik in de wolken met mijn pupje. Helaas bleek er veel en veels te snel een einde aan mijn mooie wolk te komen. Mijn hondje was dankzij de broodfok zo doorgefokt dat ze een kronkel in haar koppie bleek te hebben.

Vanaf het eerste begin hebben wij enorm met haar moeten worstelen. Ze had verlatingsangst, ze had enorme paniekaanvallen, ze was soms zo bang dat ze wel in me kon kruipen, ze viel zonder reden en zonder waarschuwing mijn andere honden aan zonder ophouden enz enz.... Radeloos was ik, ik was zo stapelgek op mijn hondje.

Maar ik zou haar niet zomaar opgeven, dus een gedragstherapeut erbij gehaald. Deze vertelde mij dat ze een kronkel in haar koppie had en dat ik haar moest inslapen. O wat was dat hard, wat deed het pijn dat te horen. Ik liet het er echter niet bij zitten en ben naar een positief trainende hondenschool gegaan. Deze trainer heeft ons enorm geholpen, maar ook zij trok de conclusie: kronkel in haar koppie. Desondanks hielp ze ons om het nog zo lang mogelijk uit te zingen, door enorm veel structuur, ritme en veiligheid proberen te bieden.
Toch bleven de problemen natuurlijk aan houden, dus hup weer een andere gedragstherapeut erbij. Ook zij trok weer dezelfde keiharde conclusie.

Tranen met tuiten heb ik gehuild, maar ik was zo stapel op haar. Voor mij was Blondie zo'n geweldig lieve en trouwe hond, ik kon haar nog niet opgeven. Dus nog 3 andere gedragstherapeuten gesproken, deze laatste 3 welliswaar alleen telefonisch en mail contact, zelfs zonder langs geweest te zijn trokken ook zij dezelfde conclusie.

Door mijn lieve Blondie ben ik dus ook hier op het forum terecht gekomen, in de hoop dat ik iemand zou vinden die me wel zou kunnen helpen, die de "gouden" tip zou hebben.

Op een gegeven moment viel mijn Blondie bijna dagelijks mijn andere honden aan en had ze bijna dagelijks paniekaanvallen. Mijn man zag het niet meer zitten en wou haar inslapen. Ik ben toen gaan kijken of ze dan niet herplaatst kon worden, maar helaas ging dit niet. Wees eerlijk: wie wilt er nou een hond met een kronkel in de kop.

Na een periode van bijna 2 jaar zo geleefd te hebben kon ook ik het allemaal niet meer aan en mijn man was doodsbang dat Blondie onze dochter zou aanvallen. Dus met heel erg veel pijn in mijn hart de knoop doorgehakt en Blondie laten inslapen.

Ik kan je vertellen dat ik nu na meer dan een jaar verder te zijn nog steeds zo enorm veel verdriet heb om het verlies van mijn lieve Blondie.

Wat ik je hiermee wil meegeven is: Wellicht voel je je nu rot als je het pupje laat schieten, waarschijnlijk laat je er een paar tranen om en vraag je je af of het hondje nog goed terecht komt. Maar je verdriet zal nu nooit zo groot zijn als wanneer er wel iets met je hondje blijkt te zijn.

Een broodfok hondje halen is een enorm risico, niet alle hondjes zijn ziek, maar wat als je nu net wel zo'n ziek hondje hebt zoals ik had. Dan ben je haar binnen 2 jaar kwijt met een hele hoop ellende rijker. Het is aan jou of je dit risico wilt nemen, of je liever nu wat verdriet hebt of misschien straks een heel groot verdriet hebt.

Veel succes met je keuze, ik wens je veel wijsheid toe....

als de moederhond op de foto stond is ze in elk geval aanwezig en is het een oostblok hondje.

maar helaas is dat nog geen garantie of een goed hondje.

stond de moeder niet op de foto dan is de kans heel groot dat het om oostblok hondjes gaat.

in beide gevallen is het triest, want de moederhond leeft in slechte omstandigheden.

wat je keuze ook is, ik wens je nog veel geluk met je pups en beslissing.

groetjes steffi

Ff vraag tussendoor wat houd oostblokhondje eigenlijk in?

dat zijn hondjes die te vroeg bij hun moeder weggehaald worden en vanuit oostbloklanden naar belgië of nederland gebracht worden onder heel slechte omstandigheden.

veel hondjes worden ziek, en veel hondjes sterven zelfs in die vrachtwagens

Steffi, ik weet zeker dat het geen oostblokhondjes zijn. Er zijn foto's vanaf de eerste weken en die zijn duidelijk bij de fokker gemaakt, ik herken het.
Niet dat dat het er veel beter op maakt, zoals al eerder opgemerkt.
Ik denk toch echt dat ze nog bij de moeder zijn, want anders hadden ze toch niet gezegd dat ik ze pas na 8 weken mocht halen?
Of misschien houd ik mezelf gewoon voor de gek

een broodfokker heb je verschillende manieren maar meestal zijn de ouders inderdaad niet verzorgd of ze laten de pups niet genoeg ruimte om te kunnen rennen en spelen. en bij broodfokker gaat het enkel verdienen en hen maakt neit uit waar de pups terecht zouden komen.

dan heb je ook weer een hobbyfokker, deze mensen zijn wel erg begaan met hun honden en zullen er dan ook voor zorgen dat ze bij de juiste mensen zouden terecht komen alleen deze mensen hebben niet specifieke doeleinden om te fokken maar ze fokken wel graag met hun honden, maar ze zien hun honden wel even graag zoals andere mensen hun honden zullen zien

dan heb je nog de echte fokkers deze fokken meestal via de stambomen FCI sint huberus (belgie) nederland weet ik niet meteen wat stamboom zij gebruiken maar dan heb je als je herdershond wilt meestal nog NVBK en dergelijke.
maar deze zijn niet erkend doot FCI.
en deze fokkers hebben meestal wel een doeleinde ofwel werklijn oftewel showlijn dus deze fokkers zullen meestal ook naar eigenaars zoeken
die iets met hun hond zouden willen beeiken bijvoorbeeld werklijn dat de eigenaars van deze pup hen opvoeden tot wedstrijdspelers
(gehoorzaamheid, agility,... en dergelijke disciplines) of voor de showlijn dat de pups hiervoor gebruikt worden, deze kun je dan weer vinden onder de fokkers showlijn.
waarom deze lijnen bestaan is omdat je meestal wel het verschil ziet.
showhonden zijn rustiger tegenover werkhonden.
en werkhonden zullen ook veel liever echt oefeningen uitvoeren voor hun baasje tegenover showhonden.
maar dan nog dit is de bedoeling terwijl showhonden evengoed graag willen werken als werkhonden.
maar deze honden zijn echt volledig in orde deze fokkers moeten wel met alles in orde zijn omdat zij meestal bezocht worden (in belgie althans toch)
zo heb je dus tegenwoordig DNA-test zodat de fokkers geen pups van een ander hond bij die 1 hond kunnen leggen wat vroeger nogal vaak gebeurte en de mensen uiteindelijk een pup kozen die van geen enkel werk pf showlijn kwam, maar gwn ook van broodfokkers kwamen en zo ervan af te kunnen geraken voorveel geld.
dus dit kan niet meer door die test, ook ontwormen mag je heelz eker van zijn dat het 3 keren gebeurt, voor de HD zijn ze meestal ook getest en honden die een blauw oog kunnen hebben worden meestal getest op blindheid dus de ouders of fit erfelijk kan zijn.
elk erfelijk aandoening worden bij de ouders getest of zij hetkunnen overdragen aan de pups.
dus bij een erkende fokker zit je nog steeds veiliger tegenover bij een hobbyfokker, maar een hobbyfokker zijn dan ook weer iets meer met hu honden begaan.
een erkende fokker ook wel maar deze zijn denk ik toch nog iets anders.

Conny, waarschijnlijk hebben ze gezegd dat je de pups vanaf 8 weken mocht halen zodat je niet achterdochtig of wantrouwig zou worden.

Iedereen weet namelijk dat pups van 6 weken halen niet goed is voor de pups.

Ik geloof eerlijk gezegd niet dat broodfokkers de pups netjes tot 8 weken bij de moeder laten.
Of dit echt zo is dat zullen we helaas nooit weten.

tja ik was eens in een dierenwinkel en daar hadden ze chihuahua pups in een glazen kooitje zitten.

die waren ook nog 2 weken te jong om weg te gaan, je kon die wel al reserveren maar moesten nog 2 weken blijven.

in het beste geval is de moeder er nog bij.

maarja zelfs het beste geval is inderdaad zoals hierboven geen geweldige situatie natuurlijk.

moest je de hondjes toch gaan halen, alle begrip voor.
voor alle mensen die dit lezen, ik wil haar zeker niet aanzetten tot het kopen van deze hondjes.

steffi

Ik heb ook eens voor zo'n dilemma gestaan..
De gedachte "Als ik dit hondje meeneem steun ik de broodfokker" deed mij de das om en heeft mij doen bepalen het hondje niet mee te nemen.
Je kunt door zo'n hondje in huis te halen ook heel veel verdriet en kosten in huis halen.
Denk maar eens aan de dierenarts-rekeningen als het hondje toch niet gezond blijkt te zijn...

Ze mogen de pups niet eerder dan 7 weken verkopen, daarom houden ze haar nog tot 8 weken. Wil niet zeggen dat de pups bij de moederhond liggen hoor.

En als ze paspoorten vervalsen, hoeft de leeftijd ook niet alles te zeggen.

Ik zou het niet doen als ik jou was (wanneer je ook maar enigsins twijfelt)...
Morgen komen er weer 3 hondenliefhebbers, met hetzelfde gevoel als jij en overmorgen weer 6... Mooi weer 9 pups verkocht (dus weer brood op de plank!) denkt de aanbieder en gaat vervolgens door met zijn mysterieuse praktijken...

Slaap er nog een nachtje over!

Hey Conny,

Ook ik heb zo ongeveer tien jaar geleden een hondje gekocht van een broodfokker. De advertentie en alles was heel mooi, kruising border collies zouden het zijn.
Daar aangekomen met metro, trein, bus en een stuk lopen, in Zundert bleken er nog twee hondjes te zijn, geen moederhond meer. De hondjes zaten in een schuur en konden niet tegen het felle licht van buiten. Het reutje zat meteen met zijn kopje in mijn tas en ging bij mijn benen zitten. Het teefje liep rond te rennen en doen, veel zekerder typje. Het hondje was niet meer bij mij en mijn vriend weg te houden. Ze wilde ze terug stoppen in de schuur zodat wij het ´contract´ konden tekenen, het teefje liep zo mee, maar het reutje niet. Ik vroeg of hij bij mij mocht blijven zitten en dat was oke.
Meteen betaald 350 euro.. en hondje meegenomen.
Ik wist toen ik daar stond, ohw jee.. dit is broodfok en dit moet ik niet doen, maar ik kon het echt niet, helemaal niet over mijn hart verkrijgen om hem daar te laten zitten. We twijfelde nog over het teefje. Maar we hadden ook niet meer geld bij ons en kregen haar dus niet mee.

Duplo bleek op de terugreis al angstig voor werkelijk alles, van agenten die we tegen kwamen, tot fietser, wandelaars, kinderen, de trein, bus, metro, vuilcontainers, noem maar op.
Dezelfde avond kwam een vriendin kijken, hij durfde er niet naar toe, bleef maar achter mijn en mijn vriend zijn benen zitten. Hij vertrouwde ons, maar verder niemand.
Duplo groeide uit tot een hele grote hond, schofthoogte van 74 centimeter en bleek een kruising tussen een hollandse herder en een greyhound te zijn, volgens kenners..
Hij was heel ziek, broodmager en de eerste weken was het een en al diarree ruimen. 's nachts er 4 keer uit. Overdag elk uur naar buiten. We woonden net een half jaar samen en de kosten voor de dierenarts zorgde voor aardig wat spanningen, want zoveel geld hadden we helemaal niet..

Zijn angst ging niet over. We zijn heeeeel veel hondenscholen af geweest, eerst bij een kynologenclub terecht gekomen die met de slipketting werkte: helemaal fout, het ging van kwaad tot erger. Ik kon niet eens een kopje thee van iemand aannemen, dan greep hij diegene gewoon. Dus de thee werd op het hoekje van de tafel gezet, dan liepen de mensen weg, kon ik het pakken en dan liepen ze weer terug. Ik heb daar heel wat staan huilen.
We hebben nog vele andere hondenscholen bezocht, hij is intern getraind bij Martin Gaus, we hebben gedragsdeskundigen laten komen. Mijn vriend had toen een eigen bedrijf en zou Duplo dus meenemen naar de zaak. Maar ja, aangezien dat uitvallen steeds erger werd, kon dat ook niet meer. Daardoor moest hij de ochtenden thuis werken, ook dat gaf wrijving. Ik wou zonodig een hond en nu kon hij zijn eigen gang niet gaan als ik aan het werk was. Plus de gigantische bedragen die richting hond gingen.
Ik stond iedere dag om 6 uur op om met hem te gaan fietsen of lopen als het nog heel rustig was buiten en 's avonds ging ik weer op de rustigste tijd. Tussendoor werd hij korte rondes uitgelaten zodat we niet teveel mensen tegen kwamen.

Tot hij ruim drie was. Ik parkeerde voor de deur, liet hem uit de auto, zodat hij direct naar binnen kon lopen. Maar in plaats van wat hij altijd deed, meteen naar binnen gaan, neemt hij een sprint naar mensen die ruim 200 meter bij ons vandaan liepen, met de rug naar ons toe, draait eromheen en pakt de jongen vol in zijn bovenbeen. Ik riep uiteraard hard zijn naam en hij komt terug lopen, al kwispelend. Hij luisterde perfect, wat het voordeel was van al die cursussen. Ik kon hem op hangebaar laten liggen en blijf geven en dan stond hij echt niet op. Dat deed ik, liep naar die jongen die op straat zo z'n broek uittrok. Ik dacht nog dat hij overdreef. Maar hij was echt vol gebeten met hele kaak in zijn been. De jongen moest naar het ziekenhuis, waar net de slagader niet geraakt bleek te zijn.
De jongen heeft daarna een bloedvergifteging gekregen en heeft nog drie weken in het ziekenhuis gelegen.

Duplo heb ik dezelfde dag in laten slapen. Door geen gedragstherapeut kan verklaard worden waarom hij dit had gedaan.
Ik geloof dat wat Duplo gemist heeft in zijn socialisatiefases gewoon nooit meer in te halen is geweest. Daarbij de kruising, een hollandse herder die open en alert is een Greyhoud die terugetrokken is maakte dat hij constant in conflict was met zichzelf.
Het inslapen verliep ook heel rustig, hij liet van de dierarts alles toe en het leek wel of hij het ermee eens was, om eindelijk alle rust te krijgen.

Ik ben er kapot van geweest. Mijn relatie was daarna snel over. Het had drie jaar vooral alleen om de hond gedraaid, die ik nu zo erg miste. Hij ook wel, maar hij kon nu gaan en staan waar hij wou en we hielden geld over. Ik miste mijn maatje, mijn alles, waar per dag uuuuren tijd in was gaan zitten.

De vraag of ik het weer gedaan had als ik het over kon doen is moeilijk te beantwoorden. Door deze ervaring ben ik nu gedragsdeskundige en trainer en zet ik alles op alles om mensen te helpen met hun hond. Ik kon nergens terecht waar ze me verder kunnen helpen, ik wil dat anderen dat niet hoeven mee te maken.
Maar de band die ik met Duplo had, had ik nooit willen missen.

Nou, of dit je beslissing makkelijker maakt weet ik niet.

Ik wens je veel succes.

Liefs, Margje

Vaak denk je dat je erop in moet gaan, omdat je anders naar je geld kan fluiten. Maar realiseer goed (spreek uit ervaring met vriendin met zo'n hond) dat je ook VAAK ook echt pech hebt.
Broodfok betekent dat de eigenaar snel geld wil maken, en dus veel nestjes heeft (vaak te veel nestjes per hond, of op te vroege of oude leeftijd vd moeder-hond)en snel, vaak te snel achter elkaar, moeder is nog niet hersteld van vorige 'kraam'.
Dit heeft vele gevolgen; slechte gezondheid vd hond, slechte weerstand, maar ook veel socilisatie-problemen. Omdat deze vaak bij heel veel honden zitten, te vroeg bij de moeder weggehaald worden, en zeker niet op vroege leeftijd met kinderen en huiselijke kring gesocialiseerd worden, en dat bepaald veel in het karakter (de eerste 12 weken zijn niet voor niks de aller-belangrijkste, in de ontwikkel
ing van je hond.
Dus dat geld lijkt veel, maar wat als er nog heel veel geld bij komt van een dierenarts, cursussen om je hond wel nog goed te socialiseren of van bepaalde stress-gewoontes af te halen. Mocht dit zo zijn dan is ook het plezier wat je bij een goede gezonde hond wel degelijk hebt, een stuk minder. Want niemand wil toch dat zijn hond of haar hond niet lekker in z'n vel zit.
En ja, het houdt ook de broodfok in stand. Maar dat is dan wel je minste probleem.
Tuurlijk kan je ook ontzettend geluk hebben. Mocht je ermee in zee gaan, wens ik je ook vooral dat geluk!

Jak klinkt vreselijk dat van die oostblokhondjes

Ik was mee aan het lezen en wil even snel reageren voordat ik moet gaan...

De erfelijke afwijkingen en ziektekosten blijft natuurlijk afwachten en een gok, maar dat het hondje de opvoeding door mams zeker voor een groot deel mis, en ook een groot deel van socialisatie heeft gemist lijkt me wel zo goed als zeker... Dat kun je volgens mij onmogelijk nog allemaal inhalen/goedmaken als mens... Ik denk dat je je daar ook bewust van moet zijn.

In ieder geval veel sterkte!

Margje, ik heb je verhaal echt met tranen zitten lezen, ik herken het zo. Ok de gedragingen waren misschien wel anders, maar toch herken ik de struggelingen die je in je relatie had, de band die je had met Duplo, alle pogingen die je hebt gewaagd, het enorme verdriet enz enz...

Mensen, bedankt voor jullie verhalen...

@Chocomelk, ja door het trainen en het doorzetten enz. bouw je een enorme band op.. helaas helpt het dus niet altijd.
Ik hoop dat het bij jou beter afloopt/is gelopen.

Liefs

Margje, inderdaad je krijgt volgens juist zo'n enorme band met je hond omdat je er zoveel mee bezig bent. Je hele leven draait zo'n beetje om je hond, je hebt alles aangepast op je hond, je bent constant bezig om bepaalde situatie's met je hond te voorkomen en in je hoofd weet je al die tijd eigenlijk al dat het zo niet kan en dat je vroeg of laat tot die verschrikkelijke beslissing moet komen....

Tja bij mij is het dus ook niet goed afgelopen, ik heb Blondie ook moeten inslapen een maand voordat ze 2 jaar zou worden....

Stuur anders even een pb naar ons (het modteam, of 1 van ons, met rode naam) dan kunnen wij even kijken..

moeilijk hoor, ik snap je dilemma

Zelf heb ik ooit 2 labradors van de boerderij gehaald
(lees broodfokker), dat was 13 jaar geleden en toen was dat nog niet zo bekend.
Inderdaad je ziet die pups en je houdt ze vast........en je bent verkocht, zij hadden wel het geluk dat de moederhonden bij de pups waren, maar ze lagen wel in stallen en dus niet in de huiselijke kring.

We hebben het geluk gehad dat Demi en Freya kerngezonde en erg stabiele labjes waren, dus wat betreft onkosten en gestoord gedrag zijn we gespaard.

Maar weten wat ik sinds de laatste jaren weet, zou ik het nooit meer doen.
heel veel sterkte met het maken van je keuze

Wat verschrikkelijk. Wat fijn dat je je meer bent in gaan lezen en je er op tijd achter bent gekomen.
Ik zou het niet doen.
1: Je steunt de broodfok nog meer
2: Je haalt mogelijke gedragsproblemen in huis
3: Je haalt mogelijke gezondheidsproblemen in huis.

Ik heb ooit een jonge zwerfkat in huis genomen. Dus ook een beestje met slecht begin. We zijn de eerste 3 jaar meer dan 3000 euro aan de Dierenarts kwijt geweest. En erger nog we dachten 2 keer dat hij het deze keer ws. niet zou redden. Geen aanrader!

je mag ze pas na 8 weken halen. lees ik?
dan is het geen doorsnee broodfokker lijkt mij.

Wie zegt dat het ook daadwerkelijk 8 weken zijn? Zo hoeven de geboortedatum maar te vervalsen en dan gaan ze alsnog met 7 weken de deur uit.

maargoed, ik lees al meerdere rassen, geen moederhond gezien..
je gaat toch geen pup kopen waarvan je de moederhond niet ziet?? dan zie je toch al dat dat niet klopt?

en waarom dat handen wassen steeds??
wij hadden vanaf de 1e dag al mensen en buurkindertjes bij de pups,met ongewassen handen

Erg moeilijk hoor, maar het advies van 'volg je hart' vind ik wel de aller slechtste , daar maken de broodfokkers toch juist gebruik van... Zodra je een puppy gezien hebt ben je verliefd, en als ze dan ook nog fotootjes gaan sturen... ze maken een enorme 'aanslag' juist op je gevoel, zodat je eigenlijk niet meer terug kan. Dat weten ze drommels goed, en maken daar ook gebruik van.

Dus probeer je verstand te volgen, hoe moeilijk dat ook is. Misschien kun je op korte termijn eens bij een echte fokker gaan kijken, hopelijk/waarschijnlijk wordt je snel verliefd op een andere pup.
En twee puppy's tegelijk? Daar staan vast ook al meer verhalen op deze site, over de voor en nadelen daarvan.

Even een vraag aan iedereen die 'slachtoffer' is geworden van de broodfok. er wordt al heel veel gewaarschuwd tegen de broodfok, maar misschien niet op de juiste manier en juiste plek? Hoe en waar hadden we jullie kunnen bereiken? Borden langs de weg ofzo??? Ik noem maar wat

Iedereen geeft zijn mening wel op deze site, maar niet iedereen leest dat. Kunnen we al deze energie niet omzetten in één of ander actie? Zoveel mensen op dit forum, samen moeten we toch wel iets tegen de broodfok kunnen doen??

Heel veel sterkte gewenst,
Renate

Broodfokkers moet je niet sponsoren maar denk eens wat je bij de "gewone zogenaamde goede fokkers" kunt kopen:
Duits herders met idiote ruglijnen,
Buldogjes met ademhalingsproblemen,
Engelse buldoggen die niet normaal kunnen werpen,
Bassets die struikelen over hun eigen oren,
Mini Chihuaha's waar de ogen uitpuilen,
Cane Corso's veel te ruim in het vel (Eczeem).

Zo kan ik nog wel een hele lijst met karikaturen opnoemen, dit is mijn ogen ook dierenmishandeling en wordt nog mooi gevonden ook!!!!!!!!!
Deze honden hebben ook niet gevraagd om in zo'n idioot lichaam te wonen maar deze rassen kopen we zonder schroom.