Hallo Conny,
Paloma, onze podenco, is een kweekteefje geweest in Spanje.
Ze was 3 jaar als ze bij ons kwam, zwaar getraumatiseerd.
Ze heeft 3 jaar in een donker hok gezeten, in haar eigen vuil, met als enige doel pups te produceren.
Ze is bijna volledig blind, heeft artrose in alle gewrichten, er zijn stukken uit haar tong gescheurd.
Psychisch was zij een echt hoopje ellende: bang, agressief naar andere honden, haar staartje hing tussen haar pootjes, spelen kon ze niet.
Nu 4 jaar later is het een vrolijke hond en superlieve knuffelbeer.
Maar... dat heeft bloed,zweet en tranen gekost.
Medisch zijn er al heel wat kosten geweest, maar die zijn van ondergeschikt belang.
Erger zijn de psychische letsels:hoeveel nachten ik al met haar op ben geweest om haar te troosten en te kalmeren als ze weer een nare droom heeft gehad.
Gelukkig hebben we nu een DAPverdamper die haar toch heel wat rustiger maakt.
Het duurde een half jaar voordat we haar eerste kwispels zagen, anderhalf jaar voordat ze begon te spelen, haar agressie naar andere honden is nog steeds niet weg, maar we hebben geleerd om daar mee om te gaan.
We zien ons meisje doodgraag en zijn zo blij dat ze nu eindelijk van haar leven kan genieten, ondanks haar mankementjes.
Sorry voor mijn lange verhaal, ik wil alleen maar vragen om hier niet aan mee te werken.
Ik heb geen pup uit de broodfokkerij, maar wel een kweekteefje en ik verzeker je, het is een hard hard leven.
Veel sterkte en wijsheid in het nemen van jouw beslissing!
Als je een foto van Paloma wil zien, neem dan maar een kijkje op mijn profiel
Groetjes,
Adinda