asielhond

Regelmatig kom ik de volgende reactie in topics tegen.

"nou dan kun je misschien beter een asielhond nemen of herplaatser"

Het betreft dan reacties op verhalen/topics van mensen waaruit blijkt niet echt de tijd hebben voor een pupske of hele dagen werken. Of mensen die het gemak willen van een volwassen hond die al "opgevoed" is

Asielhond gemakkelijker omdat ie al volwassen is?

Ik wil hier graag een kantekening bij plaatsen.
Een asielhond/herplaatser zeker met moeizame start/achtergrond vergt minstens zoveel tijd als een pup.
Er zijn vaak allerlei ingesleten (probleem)gedragingen, stress reacties op..., waar je serieus mee aan de slag zult moeten om een enigszinds stabiele huisgenoot te krijgen.

Een asielhond/herplaatser kampt soms met herplaatsstress en daardoor verlatingsangst of onzindelijkheid (al dan niet gemakkelijk op te lossen).

Een asielhond/herplaatser heeft tijd nodig om aan z'n nieuwe plekje en regels te wennen.

Soms heeft ie nog niks geleerd, of is ie nog niet zindelijk en moet je weer van start af aan beginnen gelijk het opvoeden van een pup.

Misschien is het soms beter om een pluche hondje te adviseren in plaats van die zo gemakkelijke herplaatser die al opgevoed is en die je daags na aankomst al 8 uur per dag alleen kan laten.

Enne als je er toch voor kiest op deze manier, wordt dan niet boos als er happen uit je voordeur zijn en grote hopen op je nieuwe bankstel liggen.

In het asiel zitten veel "hansjes, basjes, pietjes, pukjes" die daar al voor de 2e of 3e keer zitten, waarmee gezeult wordt van huisje naar huisje omdat deze herplaatser/asielhond gewoon gemakkelijker is (?) dan je tijd en energie in een goed gesocialiseerde pup te steken.

Ik zeg uit ervaring dat het superfijn is een asielhond en herplaatser een warm mandje te bieden.
Maar gemakkelijker? en zorgelozer?

Wat ik hoop is dat mensen dit aan sommige TS die hier binnenkomen niet meer zo snel adviseren.
Kijk eerst eens wat voor vlees we in de kuip hebben en of mensen echt bereid zijn ziel en zaligheid in een hond te steken.

ik vind dat je helemaal gelijk hebt

een asielhond/herplaatser kost ook heel veel tijd. en inderdaad zijn sommige honden daar ook nog niet zindelijk en ook nog niet opgevoed.

maar er zijn ook honden in het asiel die dat wel zijn, dus het is ook een kwestie van gewoon goed zoeken welke hond bij jou leefomstandigheden zal passen.

klopt helemaal. Op dit moment hebbe wij tijdelijk een herplaatser in huis en daar hebbenw ij onze hanen vol aan. Neemt niet weg dat het lieve sociale hond is en de toekomstige eigenaar daar een vriend voor het leven aan heeft, maar hete nige voordeel wat zij heeft op een pup is dat ze zindelijk is, voor de rest moet ze nog helemaal opgevoed worden en een pup van 8 weken is toch makkelijker van de bank af te trekken dan een puber herder van 25 kilo :P

het voordeel van een asiel hond is dat je van te voren een heel eind weet hoe het hondje is.want er zitten namelijk ook honden in het asiel die je mee naar huis neemt en van af dag 1 meedraaien alsof ze er altijd geweest zijn.

en bij een asiel kun je ook afspreken van als het echt niet werkt dat je hem terug kan brengen.mijn volgende hond wordt zeker een herplaatser

ik vind dat je gelijk hebt

goed dat je dit bespreekbaar maakt , ik denk dit wel vaker als ik zo'n advies lees , weet waar je aan begint ........
ik heb zelf een herplaatsertje (zie bij mijn profiel) zéker een beschadigd hondje ,heeft veel tijd gekost om haar plekje in het gezin en de groep te laten vinden met de nodige vechtpartijen en bijtwonden( bij mij) nu ze het vertrouwen in ons heeft hebben we er een toppertje aan ,ze is hier nu 2.5 jaar en héél soms gaat het nog wel eens mis .

Ja je hebt helemaal gelijk, en daar is voor de asiels ook een taak weggelegd, ook al kan je in het asiel ook niet altijd zeggen of bijv. een hond die daar schuw is dat ook bij jou thuis zou zijn.

Net als bij een goede fokker en een goede stichting zou er een beleid gevoerd moeten worden dat er zoveel mogelijk aan gedaan wordt om de juiste hond bij de juiste persoon te plaatsen.
Ik zeg altijd als je aan zo'n hond begint, begin er blanco aan en pas je aan de hond aan, kijk wat hij aankan. De een zal helemaal geen moeite hebben met een omschakeling, de ander wel, en dat is goed om vantevoren te bedenken.

Ik ben het ook met jullie eens dat er ook redelijk "gemakkelijke" honden in het asiel zitten die zich vrij snel lijken aan te passen.

Maar; het asiel is nu niet een plek die het beste beeld geeft van een hond. Het is voor veel honden een stressige omgeving. Dus een daar heel timide hond (onder indruk door asiel omgeving) kan zich later toch weer anders ontpoppen.
Andersom kan ook.
Stress doet heel veel met een hond en kan lang nawerken.

Verder is in lang niet alle asiels een goed beleid ten aanzien van herplaatsing. En dan bedoel ik het afstemmen van de juiste hond/baas combinatie.

Van lang niet alle honden is het verleden bekend. Sommige zijn gevonden anderen zijn onder valse voorwendselen weggedaan.

Ook is de informatie over de hond soms nogal sumier.
Het enige wat ik te horen kreeg bij Kelly;
"de mevrouw die afstand deed is overspannen geworden van de hond" Dan heb je toch geen idee wat je te wachten staat? (een jaar later kwam ik de mevrouw tegen en hoorde ik het hele verhaal pas)

Ook worden honden herplaatst met de boodschap dat ze goed alleen kunnen zijn (wat ik ook zeker geloof) en dan blijkt na herplaatsing dat de afstands-en overplaatsstress hem toch teveel is geworden en begint plotseling te huilen als een wolf, sjouwt de hele achter je aan en vreet je kozijnen op als je even op de wc zit of een brief aan het posten bent, of blijkt door stress sprake van (tijdelijke) onzindelijkheid.

Ook Asiels hebben en geven niet altijd een reeel beeld van de hond in huiselijke situatie. Houdt daar rekening mee.

Maak er een bewuste keuze van en stap er zoals dobry zegt blanco in. Houdt rekening met verrassingen en onbekede, onverwachte dingen waar je tegen aan kunt lopen.

Ik wil hier niet een anti-praatje houden, want ik gun al die honden een superfijne plek.
Maar stop met adviseren/promoten dat een herplaats soms beter of gemakkelijker is, want dan valt het geheid tegen met als gevolg dat de hond weer als een postpakketje retour gaat. En dat willen we toch met z'n allen niet op ons geweten hebben

Door Die eerste zin lijkt het nu net alsof jullie alle dit gezegd zouden hebben.
Het was eigenlijk vooral een reactie naar aanleiding van wat roy-C schreef.

Ik lees namelijk ook veel bevestiging terug

Tjonge als ik op dreef ben dan ben ik het ook he

Petra, ontzettend mooi gezegd, kan niet anders als beaamen

Ben het helemaal met je eens.

Wij hebben 2x een asielhond gehad, moet zeggen van beide klopte het wel wat er gezegd werd, waren beide echt goed opgevoed, heb ik verder "geen werk" aan gehad.

Darcey is een herplaatser, daar werd van gezegd dat hij zindelijk was, met andere honden kon, zijn commando's kende.

Je raad het het al dus NIET!! Hij kenden echt helemaal niets Darcey was 7 maanden toen we hem hebben opgehaald. Was na een dag al duidelijk dat die mensen hem niet al te best behandeld hadden.
Hij was overal ontzettend bang voor, maar het meest wel voor mannen, zodra hij een man zag gingen zijn haren overeind en zijn staart tegen zijn buik aan en dan helemaal in elkaar kruipen

Nu is het hier eigenlijk vanaf het begin vrij goed gegaan, er waren hier 3 mannen in huis, onze zoons en mijn man. Ondertussen is Darcey al 5 jaar bij ons, hij heeft nog wel periode's waar hij angst vertoont naar mannen, zeker als die een petje of hoed en een wandelstok of paraplu bij zich hebben.


Ik weet nu hoe hij reageert dus daar kan ik op inspelen. Zou hem voor geen goud willen missen.

kan het alleen maar beamen
skinny is dan geen asielhond hond maar aankomen lopen,als zij niet bij ons gebleven was was ze ook zeker in het asiel beland



en ik weet zeker ook als probleem hond



gr liesbeth

Ik kan je ook niet anders dan gelijk geven.
Ik kan het niet vergelijken met een pup, want ik heb al mijn hele leven alleen asielhonden, waarvan er iig geen 1 makkelijk was. Maar we ook geen moeilijke hond hebben uitgezocht,
Er zijn ook problemen thuis naar buiten gekomen, die in het asiel niet bekend waren. Dus je weet eigenlijk nooit goed wat je precies in huis haalt, en ik vind dat je er vanuit moet gaan dat je er minstens net zoveel werk aan hebt als aan een pup.
Iets aanleren is alleen al veel makkelijker als verkeerd gedrag omvormen in gewenst gedrag.

Ja zeker goed verwoord allemaal Petra

Bij Lola zat alleen een heel summiere beschrijving, ze zat daar al jaren en was lief voor de honden en mensen daar, maar wel had ze power onder haar kont stond er. Ze ging los mee wandelen daar. Die korte beschrijvingen doen ze met opzet zo, omdat als een hond al jaren in een asiel zit hij niet meer zijn ware ik kan laten zien waarschijnlijk. Er wordt dus alleen beschreven hoe de hond daar is.

Lola eenmaal hier: zeer gestresst, happerig, wilde niet geaaid, was buiten bang voor van alles en nog wat, gromde snel in combinatie met een hap, was bang voor andere honden, bussen, vrachtwagens, tractors, de spoorwegovergang. Kon de eerste weken zeker niet los, anders was ze van angst weggeschoten.

Nu een jaar later klopt de beschrijving van haar dan ook, maar daar hebben we aan moeten werken, of liever gezegd eigenlijk haar alleen maar moeten begeleiden.

Toen ik over dit onderwerp sprak met de vrouw die haar hierheen gehaald heeft, vertelde zij dat het enorm verschilt hoe de honden zich gedragen, het kan ook andersom zijn, een hond die in het asiel hapt en gromt kan als hij rustig bij iemand thuis is en geaccepteerd wordt zoals hij is de liefste hond ter wereld zijn.

een asielhond gehad, 1 vanaf pup (en kende ik vanf 10 daagjes en de hele achtergrond en nu een herplaatser.

wat is makkelijk?
de asielhond was enorm ontheemd, miste duidelijk zijn niet slechte baas (echt een serieuze 'wegens omstandigheden hond" heel treurig verhaal) hij heeft veel getobt met gezondheid het 1e jaar (stress achteraf) en zijn pittige karakter was deels zeker opgevoed, maar deels ook niet.
het was een heerlijke hond, en ik mis hem nog steeds, vrolijk en blij, met dat extra's wat een herplaatser meebrengt (hoe dat komt, ik weet het niet)

de pup: wereldhond, echt, een once-in-your-lifetime hond, maar moeilijk, die hond was zooo moeilijk, argwanend, dominant, koppig, onverzettelijk. Voor ons;......goud, nooit geen brommetje maar gehad, kenden hem door en door, maar hebben hem ook 13jaar lang "uit de problemen" moeten houden door zijn kracht, argwaan, waakzaamheid en dominantie.

nu onze herplaatser, deels zeer goed opgevoed, goeddeels kapot getraind, gestraft gekoeieneerd en in de verdediging gedrongen. Maar lief, hij is zo lief, en vrolijk en blij, iedere morgen weer, geniet van wat hij krijgt en hoe hij zich voelt, verbaasd zich nog dagelijks hoe het ook kan .......

onze volgende: herplaatser of asiel, als het goed is krijg je toch wat info mee, maar wat zo belangrijk is voor ons; je geeft een hond een nieuwe warme mand, waar ze intens van kunnen genieten. Wel moet je ze tijd geven, de 1 misschien een week, de ander zoals onze 1e en die van nu, meer dan een half jaar. Maar tis dankbaar en maakt ons heel blij.

Ik vind wel trouwens dat de moeilijke herplaatsers, honden met "vermogen" niet bij beginners horen, daar komen ongelukken van en een hoop "markplaats' advertentie's helaas.

Helemaal mee eens, heb er weinig aan toe te voegen. Bo is ook ex-asielhond en dat was echt niet makkelijker asl een pup... Blonde labrador, zindelijk, kent basis commando's was de summiere beschrijving die bij Bo zat...