Week 6 in/ Tweede herplaatser in huis

Zo gaat het nog vaak, Black in de waterbak en Timmy likt de voerbak uit.

Maar het kost bij 2 volwassen honden die elkaar nog moeten leren kennen denk ik meer tijd.

Timmy kwam er als pup bij en die heeft zich volledig naar Black gevoegd.

En misschien is het bij jullie beter ze apart te houden om elk conflict te voorkomen.  

" Anouk, beiden apart eten geven niet de bakken bij elkaar…Winnie moet nog vertrouwen hebben in alles en daar is eten er een van, hier twee honden bij elkaar gehad, beiden altijd apart eten gegeven zodat er niet geschrokt wordt en hun eten in alles rust op kunnen eten, beiden honden waren grote vriendinnen van elkaar, toch heb ik hun hoofdeten altijd apart gegeven.   Samen iets lekkers dat kan zeker mits het niet te groot is   En met een bot inderdaad toezicht er op houden en ook niet bij elkaar, laat winnie eerst eens goed vertrouwen in alles krijgen en daar is eten er een van.   "

Willemijn - baasje van Vika . Bams en Ogin ¥ .

Dat we idd, hoofdmaaltijden worden gescheiden gegeven. Het kauwen hou ik idd toezicht op, ook een truuk  verzonnen  zodat ze allebei te gelijk klaar zijn. Geef Winnie een iets kleiner stuk hihi. Wat zal ik doen als ééntje het laat liggen? Weghalen of mag de ander het dan opeten?

Dit tafereel heeft al plaats gevonden hier, gezien mijn "Black"/Botty ook een vreetmachine is haha. Gaf eerst Botty in de keuken maar die stond heel snel met zijn kop voor het babyhekje te staren naar Winnie in haar voerbak. We doen het nu andersom, Winnie in de keuken uit het zicht. Zodra ze klaar zijn voerbakken weg. Winnie komt namelijk wel checken of er niets heerlijks in Botty's bak is achtergebleven. 

Als ze hier kauwen op een bot, de één stopt  ermee en de ander gaat er op azen terwijl die zelf nog heeft.

Dan haal ik alles weg want dan gaan ze er op loeren en verdedigen. 

En zodra ik het weggehaald heb, is het ook weer goed.

In ieder geval nooit zelf laten uitzoeken. 

Ik heb al heel lang geen meerdere honden tegelijk meer gehad maar toen dat zo was hield ik ze met eten standaard apart. Ik ken meer honden die voorzichtig/op hun hoede/bezitterig zijn over eten dan honden die dat helemaal niet zijn. In mijn ogen is het een makkelijke manier om onrust te creëren tussen twee honden omdat eten gewoon zo'n gevoelig onderwerp is bij honden. Hoe lekkerder hoe meer het een probleem kan zijn ook nog. Omdat je Winnie nog niet goed kent zou ik haar in alle rust laten eten/snacken. Ook om haar het vertrouwen te geven dat er niets gaat gebeuren als ze niet alles snel naar binnen schrokt. Ze moet leren dat ze het in alle rust kan doen en Botty op zijn beurt ook. Want die weet nu niet beter dan dat dat kan, er was eerder geen andere hond.  Dus hij ook nu niet de ervaring opdoet dat de nieuwe hond het wil afpakken en hij zijn eten goed in de gaten moet houden. Want dan wordt het wel negatief..

Ik zie het een beetje als "iedereen mag rustig eten niemand eerder van tafel af dat is wel zo gezellig". Ik heb ook het idee dat sommige honden (bijvoorbeeld uit een groot nest) meer hebben moeten concurreren met broertjes/zusjes en er vanuit het opgroeien meer negatief mee zullen omgaan dan anderen. 

Ik zou het weg halen.

Dan kan er niet plots ineens een strijd ontstaan.

kortom, je hebt eigenlijk een droombuitenlander, moet alleen even leren hoe om te gaan met 2 honden met eten enzo, dat kan je ook gaan krijgen met aandacht geven, kroelen, zoals bij alle honden.

Chat GBT haalt het ook maar van internet heh.

Chatgpt zit zich te voeden met onze eerder gegeven antwoorden ja. 

Dus waarschijnlijk ook met antwoorden van Botteke zelf. Ook al is het dan heel erg ver verdund. 

ja hahah grappig eigenlijk... of eigenlijk niet , het enige is als zoekmachine gebruiken en naar de bron vragen.

Ik gooi mijn bloedwaarden er altijd in, scheelt werk voor mezelf.

Off topic en over AI Yooop en Dominique.... ik heb de AI gebruikt binnen google search, wordt vermeldt met bronlink die je kunt checken en lezen. De chatgtp waar je op inlogged wordt idd persoonlijker aan de geschiedenis die je bewaard, zo ging het meer over voedselnijd dan ander hondengedrag. Gebruik het namelijk veel als denktank voor recepten en wat mensen misschien hadden gegeten door geschiedenis heen  Vervelende is als je nu om bronvermelding vraagt? Geeft het 't niet meer. 

Ja, maar je weet toch zelf ook wel dat het helemaal geen markeren hoeft te zijn?

Kan bijvoorbeeld nog niet zindelijk zijn zijn, of stress, of door een grote verandering of opwinding, og onderdanigheid, of medisch, kan zoveel zijn.

Je hebt gelijk, Winnie is veel zelf verzekerder in die korte tijd dat we haar hebben dan dat Botty was, die kwam in zijn uppie. We hebben mazzel idd voor nu maar kan nog veranderen, geen idee Winnie moet ook nog komen tot haar volle eigen personelijkheid maar ik zie nu al dat we pittige, slimme tante in huis hebben gehaald. We gaan het meemaken Yooop, ze zijn hier allebei veilig iig

Nee ze is zindelijk al, ons specialisme ook dit is echt markeren van waar haalt aberham de mosterd 

Ze is er nog geen 2 weken, een gewoon ongelukje kan ook gebeuren, tjjjeee jij wil echt als een trein.

En dat ze steun zoekt bij Botty hoeft helemaal niet goed te zijn, dan is ze alleen een onzekere hond.

Ga ook eens met haar alleen naar buiten, al is het maar een paar minuten.

In 2 weken weet je nog niet alles van je hond, slow down!!  ook met je bevindingen zo zwart/wit.

Je zal zien dan kom je er ook.

Volgens mij vandaag een week dat ze er is, wat Yooop zegt, ze zoekt steun. Is onzekerheid. Botty is hier niet van gediend, dus dit voorkomen. Ook Botty heeft recht op zijn persoonlijke cirkeltje. Ze moet steun bij jullie gaan zoeken, niet bij Botty. 

Denk dat je niet gelukkig wordt van mijn zienswijze. Maar ik  hoop dat Winnie er wel gelukkig van wordt.

Zie ik de filmpjes,  het eerste filmpje een hondje dat bijna geplet wordt en een zeer gespannen hond, probeert weg te kruipen op een moment, laat veel oogwit zien, draait de kop af, allemaal enorme stressignalen, . het tweede filmpje, ze rennen, ja, maar niet leuk ontspannend, geen echt leuk spel. . Beide filmpjes. Oren in de nek en staart 90% zeer laag. Mondhoeken kan ik niet goed zien. Maar zijn die naar achteren getrokken? Opde foto wel. Ook daar oren naar achteren en oogwit. 

Geef deze hond rust, bescherm haar tegen Botty, maak einde aan wat jij als spel ziet, want dat pletten vond ze echt niet leuk, overgave, maar dat geeft haar echt geen rust en veiligheid.

Misschien kan je in de vele filmpjes die je altijd aanraadt en ik denk  bekijkt een GOED filmpje vinden over en met stressignalen vd hond. Ik bedoel dit ten gunste van Winnie.

Je stelt vragen, iedereen met ervaring met buitenlandertjes geeft je het advies,, RUSTIGER DOEN,, maar zo te lezen galoppeer je door.

Goed... Alles aan advies is welkom voor de denktank/tekentafel is welkom. Geen gedoe over angst, emmertje overgelopen. Winnie is echt een survivor van wat de we afgelopen week hebben gezien en Botteke krijgt ook de ruimte om te wennen.

Na het lezen van alle ervaringen en tips gegeven, hebben we de ruimtes aangepast (eigen huis in puin ) Dit was mijn tekenplan voor als we een zeer timide hond kregen en Botty haar direct zou "verscheuren" kan de deur dicht. Nu dus aangepast aan de ervaringen + tips en het vooruitzicht dat ze ook alleen moeten kunnen verblijven zonder ons als toeziend oog.

Winnie steelt.... dus vandaar de mand met teveel spullen in de nieuwe situatie, die gaat haar ruimte in. Ze heeft al iets gekozen, een roze botje die van haar is wat Botty met rust laat en Botteke heeft zijn blauwe one bandit binkie, die andere op de bank heeft ie intresse in maar niet al te veel, die blijven dus in zijn ruimte. 

Kauwmateriaal gaat vanaf morgen in twee verschillende ruimtes, mogen ze zelf kiezen om het hoekje of in het zicht 

pFFF zeg maar nee en neem der twee Verder lekker met Botteke bos wandelen want ook hij moet even onladen. Ik heb werkelijk nog geen idee hoe ik dat ga doen met die miniatuur  maar gaat goed komen.

Ik probeer Botty ook bescherming te geven in te gelijke tijd en dat spelen ging reuze goed. Winnie  aan spel gaat maanden duren voordat die los kan in het bos waar wij lopen, das me snelle jelle.

Dus Ineke, hoe heb jij dat opgelost aan pup, twee te gelijk of herplaatsers? Daar heb ik echt veel meer aan dan rustig, rustiger aan in jouw geval. Denk met ons mee, heb veel meer aan hoe jij dat het beleefd hebt zodat wij er dingen uit kunnen uitpakken aan ons eigen tekenplan.

Het gaat er niet om waar jij wat aan hebt, maar waar Winnie wat aan heeft.

Waarom zou rustig aan geen goeie tip zijn.

Je vraagt Ineke om tips, maar je wilt niet de tip dat je het rustig aan moet doen... ??

Je komt een beetje impulsief over op mij.

Ik heb echt niets aan waar wij wat aan hebben, meer aan tips van de dynamiek die vooral hier en nogmaals sorry, erg goed uitpakken tot nu toe. Ik heb echt meer aan de tips van hoe heb jij dat gedaan in jouw situatie en het beschrijven ervan. Betweter ken ik niets mee want kan het zien, horen of ruiken als ik de achtergrond niet kan lezen.

Mijn tip? Terug naar het begin, en RUST. Geen verplicht contact met vreemde mensen, niet met andere honden,

het ,,spelen,,  goed begeleiden.

Niet Winnie laten pletten en in paniek rondjes laten lopen en denken, wat spelen ze leuk.

Ennnn lees je in over stressignalen. Boekje van turid rugtas,is daarover . Heel goed en duidelijk boekje, stressignalen.

Verder zou ik nooit toestaan dat er gerend wordt op een zo gladde ondergrond, vloer,, tenminste zo ziet het er in mijn ogen uit. 

Ik stop met dit topic, want wat we ook zeggen, je doet niets met het belangrijkste advies, 

Mijn buitenlanders. Geen zielige straathonden, gaf ik de eerste weken rust, tot ze zelf  initiatief namen en wat verder wilden lopen enzv. Met twee honden, begeleidde ik, en beschermde de honden tegen opdringerigheid van elkaar. Maar de stress die ik inde filmpjes van jou zie, die jij dus niet ziet, die heb ik nooit gezien bij mijn honden . Mijn buitenlanders waren goed gesocialiseerd honden en ik liet ze dan ook binnen een paar dagen los, ze kenden dan alleen mij en bleven bij mij. Was ook het soort hond, spets. Dit zou ik jou dus echt NIET aanraden,  want je hoort te vaak buitenlanders die ontsnappen. En dat wil je niet  maar je vraagt hoe ik het deed. Zo dus, laatste reactie in dit topic van mij. 

Ik heb een hond een herplaatster, sinds een jaar nu.  Is een labrador reu hij kwam uit een gezin. Was teruggebracht bij de fokker. Eigenlijk een heel "ideale' situatie gezien de omstandigheden zou je denken toch. Goede fokker ook. Toch hadden wij daar ook nog wel flink wat werk aan. 

Hij durfde met mij niet te wandelen in het begin, kreeg hem gewoon niet mee de eerste tijd, tenzij ik hem over de grond zou slepen. Hij wilde direct naar binnen terug. Ik heb hem weer moeten leren hoe hij moet wandelen. Zijn vertrouwen moeten winnen. Ik heb gedaan of het een pup was. Op het begin 8x ofzo per dag naar buiten en verder -niets- van hem verwachten. Er is een veldje voor de deur, perfect. Tijdens het wandelen hem lekker op zijn gemak laten kijken naar andere honden/mensen maar op zijn tempo. Eigenlijk is hij (nog steeds) een hond die eerst de kat uit de boom kijkt. Nu nog steeds, het is prima zo. Hij gedraagt zich zo goed en schiet niet in de stress. 

Plaste binnen, zomaar overdag. Snachts piepte en blafte hij. Ik heb een flinke aantal weken beneden geslapen. Boven ging toch niet, hij hield iedereen wakker. Hij was doodsbang in een vreemd huis, logisch. Vreemde geluiden ook overal. 

Poepte ook binnen in de nachten dat boven slapen daarna wel lukte. Meestal ergens einde nacht. 

Elke keer bang als we even weggingen. Dan vond je ook vaak plas bij terugkomst. Kortom verlatingsangst. Hij moest leren accepteren dat we altijd terugkomen. Plas en poep opruimen en verder gaan...

Soms gromde die; mopperkont noemde ik hem want er zat niets achter behalve dan dat hij wat angstig was en iets niet wilde doen. Een kalme stem met "nee joh dat doen we hier niet zo" en dan ontdooide hij compleet. Hij heeft het ook niet meer gedaan. 

Verder kijk ik altijd hoe hij reageert op de wereld.. hij vindt veel spannend dan stopt hij abrupt met lopen. Eigenlijk is het een gevoelige hond. Had ik niet verwacht maar nu gaat alles top. Alles kost tijd, met een week werdt er hier nog heel veel binnen gepoept... 

Met jouw hond zul je ook de tijd moeten nemen. Ze zal zichzelf veilig moeten gaan voelen. Voor jullie en Botty. Maar ook buiten op straat. Alles is vreemd en nieuw. Nederland is ook zoveel drukker dan waar ze eerder woonde. Laat haar kijken, observeren. Dan kan ze op haar eigen tempo de wereld verkennen. 

Je had dit topic beter kunnen starten voordat Winnie zou komen.

Als je hoe het nu ervaart als: 'niks is positief', dan kun je beter geen (buitenlandse) hond nemen. 

Ook mijn laatste reactie in dit topic. 

Niks is positief aan jouw reactie op de tip: rust. 

Je had dit topic beter kunnen starten voordat Winnie zou komen.

Als je hoe het nu gaat, ervaart als: 'niks is positief', dan kun je beter geen (buitenlandse) hond nemen. 

Ook mijn laatste reactie in dit topic, want:

Niks is positief aan jouw reactie op de tip: rust. 

Zelfs dan nog ik heb zelfs geen buitenlandse hond. Een hond zal sowieso moeten wennen.

Het is een dier van vlees en bloed met emoties, angsten, en ga zo maar door. Daar zul je iets mee moeten. Je kunt nooit verwachten dat een hond zomaar als een tetrisblokje "past" in een nieuwe situatie. De ene zal het beter doen dan de andere maar dan nog. Niet opgeven, rustig aan doen en kijk naar wat je ziet. Wat doet het hondje? Voelt het zich op het gemak, prima. Niet? Stapje terug of ingrijpen. Het komt wel goed maar stapje voor stapje. Niet direct in het diepe willen gooien. 

Jongens, hoevaak moet ik nu nog gaan herhalen dat ze niet superangstig is. Heb Botty ook moeten rehabiliteren, weet echt wel wanneer we iets wel en niet hoeven te doen. Het dreigde even na onzindelijkheid gaan maar dat was vals alarm. 

We hebben nog nooit twee honden te gelijk gehad, wel kat en hond. We willen ook dat Botty zich prettig blijft voelen en daar gaan de vragen nu over. Bovendien als Winnie iets spannend vind en er weg van wil dan volgen we haar. Dus er wordt niets afgedwongen of geforceerd.

Derde nacht met ze allen op bed geslapen, Botty lag bij mij op het kussen en wilde verplaatsen naar het voeteneind "te warm" denk ik. Winnie lag in de weg, wat doet Botty? Jawel over mijn vrouw heen, die een voet in op der hoofd kreeg en op de rug. Er wordt hier niets geplet aan Winnie maar wij worden wel geplet 

Vrouwlief is even alleen met haar naar buiten geweest om het ritme van zindelijk erin te houden en dan merken we toch op dat ze dan onzekerder is dan dat Botty erbij is. Zo vond een vrouw met een hoofddoekje erg eng,  mijn vrouw haar gevolgd om er weg van te gaan. 

Botty laat haar nog niet tegen hem aanliggen maar toen vrouw en Winnie naarbuiten gingen....

Met zijn plaat voor de deur wachten  Heeft ie nooit gedaan als vrouwlief weg ging of ik maar wel bij Winnie. We gaan nu de tweede week in en ik ben reuze blij dat het zo voorspoedig verloopt al staan er nog veel uitdagingen op ons te wachten.

Gezellig met z'n allen slapen, dat voelen ze zich ook veilig. 

Ik weet nog wel toen we nog in de paarden zaten.

Paarden worden regelmatig verkocht en verhuizen soms meerdere keren in hun leven.

Met de paarden leerden we altijd,  dat zo'n dier gemiddeld 3 maanden en soms veel langer nodig had om zich weer helemaal thuis te voelen.

Terwijl je dat niet altijd merkt, en je met zo'n dier vaak al snel weer aan het werk gaat.

Een verhuizing geeft altijd een grote impact, en zolang je daar rekening mee houdt kom je al een heel eind.

Toen Timmy kwam moest ik ook zorgen dat Black niet onbewust minder aandacht kreeg.

Dus de eerste maanden regelmatig alleen met hem op stap  geweest en leuke dingen doen. 

En ook alleen met Timmy weg, zodat hij niet te afhankelijk van Black werd.

En ook veel samen natuurlijk. 

Op den duur kwamen de levens van Black en Timmy samen en kan het gezamenlijk, ondertussen al jarenlang.

In het begin is het inderdaad plannen en aan de tekentafel zoals jij zegt.

Maar als je het met beleid doet, dan heb je er later verl profijt van.

Sylvia, heb gisteren ook een lange wandeling in het bos gemaakt met Botty. Wat je zegt had ik nog niet aan gedacht, dat ze te afhankelijk van mekaar kunnen worden. Die gaan we zeker ook meenemen aan de tekentafel.

Succesje geboekt bij het samen op pad gaan, we laten haar zelf de keuze maken. Voorlopig alleen met Botty erbij dat is haar anker voor nu. Prachtig om te aanschouwen, dat ze eerst heel dicht bij Botty gaat staan,  hoe de andere hond communiceert met haar en dan het lef krijgt om dichterbij te komen  

Inmiddels zeggen wij steeds "Scan completed" hihi. Er wordt veel gesnuffeld aan de geurtjes van andere honden.

Van mij zou je als laatste een reactie verwachten.

Ik denk echt dat je stap terug moet doen, anders naar de situatie moet gaan kijken, niet vanuit jouw oogpunt maar vanuit het oogpunt van de anderen hier die heel veel tips en adviezen geven.

Minder kijken naar maar met Botty was het zus en zo, die vergelijking heeft hier geen nut, elke hond is anders en elke hond heeft een eigen karkater en eigen aanpak en dat kost tijd elkaar leren kennen, vertrouwen, band opbouwen.

Rustiger aan, je geeft aan ze is zekerder met Botty juist daarom moet je vaker met haar alleen naar buiten zodat ze ook alleen zelfverzekerder wordt.
En met Botty zodat ze ziet en leert het is niet eng, vind balans daarin.

Geef jezelf en alle leden in je huishouden tijd, liefde, ruimte om aan de nieuwe situatie te wennen.
Vergeet niet Botty ook aan te geven wat wel en niet ok is, bijvoorbeeld over je vrouw heenspringen/walsen op die manier is totaal niet ok, dat mag je hem aangeven, leren/begeleiden.
Ook Botty heeft begeleiding nodig wat wel en niet ok is, dat heb je gedaan zonder Winnie in huis, dat blijf je nu ook doen.
Winnie is nieuw en moet je leren kennen, Botty leer je nu ook daarin opnieuw kennen, begeleid dat met de liefde en rust die je hebt, maar leer ook dat je zelf je geduld hierin moet hebben, ze gaan in hun tempo hierin niet het jouwe.

Pas je aan, leer ervan en op een later moment kan het terug naar jouw tempo als je dat perse wilt.
Ook jij als baas moet zich aanpassen en tijd nemen.

Jij oordeelde keihard over hoe ik dingen aanpakte of juist niet (goed) deed volgens jou, maar jij doet eigenlijk hetzelfde nu in jouw nieuwe situatie.