Is een 2e hond erbij eerlijk 
Joy word een dagje ouder. Ze is nu net 11 geworden en heeft nu echt last van haar artrose. Het zit nu ook in haar rug. Dit word de eerste zomer dat ze op pijnstilling gaat, niet fulltime, maar we willen even kijken hoe we het gaan aanpakken. In welke mate ze het nodig heeft.
Nu is afgelopen oktober de hond van mijn moeder plots ingeslapen. Ik merk echt aan haar dat ze een maatje mist. Maar ik ben zelf geen voorstander van een iets ouders hond (1+ jaar) adopteren/overnemen. Ik zou toch wel onder de 6 maanden willen gaan. Maar joy is best een adhd-er die snel over haar eigen grenzen gaat. Nu kan ik het zelf bepalen door de wandelingen anders in te delen, meer naar haar plaats sturen voor rust etc.
Is het eerlijk van mij om toch een pup te nemen op deze leeftijd/lichamelijke klachten? Ik wil ook niet dat ze eerder 'op' raakt omdat ze zichzelf voorbij loopt. We kunnen de honden btw niet gescheiden in huis zetten qua ruimte.
Kan je wachten met een hond erbij nemen, nu jouw Joy toch wat gebreken heeft ? En daarna dan een jonge hond in huis neem waar je dan al je tijd in kan steken ? 11 jaar en dan een jonge hond die veel tijd van je nodig heeft. En Joy die toch ook veel aandacht nu nodig heeft met de gebreken die die nu heeft. ?
Je hoeft de honden denk ik niet helemaal gescheiden te houden. Maar als bijv joy of de pup in een ren of bench kan kun je op die manier toch scheiding / rust creëeren
en zou er gewoon de eerste periode er altijd bij blijven om joys grenzen te bewaken. Als ze na een tijdje gewend aan elkaar zijn voelen ze het misschien zelf wel aan.
maar goed dat zegt mijn eerste ingeving / gevoel. Jij kent natuurlijk de situatie het beste 
Ik heb ook 2x een pup gehad als 2e hond.
Ook bij een hondje die toen 12 was, kwam er een pup bij.
Bij een oudere hond moet je wel meer rekening houden, dat die z'n eigen gewoontes behoudt.
Dat is hier toen goed gegaan, maar eerste half jaar heeft het wel veel tijd gekost om alles te begeleiden.
En jouw hond heeft artrose en een gevoelige rug.
Puppy's zijn niet altijd zo voorzichtig en kunnen op je hond springen etc en onbedoeld pijn doen.
Joy heeft niet perse aandacht nodig hoor!
Het is meer met langere wandelingen of zwemmen dat ze wat meer rust moet pakken en daar zorg ik voor. Verder is ze wel nog helemaal gezond, vrolijk en hyper de pieper haha!
Het is meer of het voor haar eerlijk is; de nieuwe hond zal er vaker uit moeten terwijl zij niet mee kan (zindelijk maken, meer behoefte aan lange wandelingen)
Pup 'na' joy nemen is ook zeker een optie, hoewel ik dit wel heel rot vind klinken, maar toch kriebelt het bij mij ook om weer lekker erop uit te gaan met wandelingen, fietsen, skeelers etc. Dat mis ik toch wel met joy nu.
Ook bij een hondje die toen 12 was, kwam er een pup bij.
Bij een oudere hond moet je wel meer rekening houden, dat die z'n eigen gewoontes behoudt.
Dat is hier toen goed gegaan, maar eerste half jaar heeft het wel veel tijd gekost om alles te begeleiden.
En jouw hond heeft artrose en een gevoelige rug.
Puppy's zijn niet altijd zo voorzichtig en kunnen op je hond springen etc en onbedoeld pijn doen. "
Ja daarom twijfel ik ook. Het kan ik een oogwenk al gedaan zijn. Joy is +-45cm hoog en zon 35 kilo en ik zit te denken aan een herder achtige hond. Dus ook geen klein hondje die tegen de opspringt dan.
Er is wel altijd iemand thuis hier, op 2 keer 2 uur per dag na. Dus dan zou ik idd een bench of iets plaatsen voor de pup (joy zou ik daar erg ongelukkig mee maken, heb ik zelf als pup zijnde niet op de goede manier aangeleerd, heb ik van geleerd) dus wel altijd een paar ogen die meteen ingrijpen.
Niet per se te vergelijken maar een huidige ervaring.. zelf een corgi van nu 16 maanden en net een (corgi) pup erbij. De oudste zelf natuurlijk nog hartstikke jong en speels en geen fysieke klachten maar ik merk wel dat het nuttig is om een ren oid te gebruiken voor de pup voor rust. Ik kan de oudste wegsturen maar de pup blijft er nog vrolijk achterna huppelen, dus kunnen ze bezig blijven met elkaar. Voor rust is een ren dan wel echt een aanrader als ze niet zelf rust pakken. Je kan het de pup ook niet kwalijk nemen, die moet immers nog alles leren…
ik weet niet of Joy het erg vind om achter te blijven als je de pup vaak meeneemt, ik was bang dat Jip een soort van FOMO zou krijgen maar na 2/3 keer vind tie het eigenlijk wel prima om gewoon lekker thuis te blijven als ik voor de 7de keer met de pup naar buiten ga voor een plasje.. dat ging best vanzelf haha
Het is meer met langere wandelingen of zwemmen dat ze wat meer rust moet pakken en daar zorg ik voor. Verder is ze wel nog helemaal gezond, vrolijk en hyper de pieper haha!
Het is meer of het voor haar eerlijk is; de nieuwe hond zal er vaker uit moeten terwijl zij niet mee kan (zindelijk maken, meer behoefte aan lange wandelingen)
Pup 'na' joy nemen is ook zeker een optie, hoewel ik dit wel heel rot vind klinken, maar toch kriebelt het bij mij ook om weer lekker erop uit te gaan met wandelingen, fietsen, skeelers etc. Dat mis ik toch wel met joy nu. "
Hier ook een pup bij een wat oudere hond genomen, 9 jaar was mijn Bams, maar nog goed ter been en ook de lange wandelingen aan kon, op een gegeven moment apart met ze gaan wandelen, dat kan jij dan ook doen…. Wanneer de jonge hond genoeg energie kwijt is kan het goed gaan met de oudere hond, en meestal voelen ze dat ook wel aan, dacht dat Joy veel zorg nodig had, maar is dus niet zo, dan erover nadenken ? 
Nee joy is gelukkig geen zorgenkindje. Op de artrose na is ze nog helemaal fit en gezond. Ze kan prima nog een paar kilometer lopen, alleen dan wel op haar tempo. Zodra ze mee gaat als ik ga skeeleren of fietsen, dan is ze de dag erna wel stram omdat ze dan een hoger tempo moet lopen (van zichzelf, zelfs als ik heel rustig aan doen)
Ik ga ze sowieso om en om uitlaten, de pup zou veel vaker moeten natuurlijk. En eerste tijd kunnen ze prima ook samen nog wat wandelen, moet natuurlijk nog opgebouwd worden met de pup. Maar zal ze ook los van elkaar meenemen. De pup zal dan uiteindelijk toch ook alleen eindigen en joy kan later niet meer mee met alle wandelingen dus ze moeten ook los van elkaar het huis uit.
Ik denk dat ik het in mn hoofd groter maak dan het is. Ik zal eens rustig wat verder kijken en als er wat op ons pad komt, laat ik het wel weten.
ik weet niet of Joy het erg vind om achter te blijven als je de pup vaak meeneemt, ik was bang dat Jip een soort van FOMO zou krijgen maar na 2/3 keer vind tie het eigenlijk wel prima om gewoon lekker thuis te blijven als ik voor de 7de keer met de pup naar buiten ga voor een plasje.. dat ging best vanzelf haha "
Dat weet ik dus ook niet, of ze alleen kan blijven als ik naar buiten ga. Sinds de dood van de hond van mn moeder piept ze wel veel meer als wij naar buiten lopen (niet de hele tijd maar toch even een 'hey je vergeet mij') ik wil dat niet voeden door haar een band te laten opbouwen en vervolgens haar alleen achter te laten (is wel vaak nog een persoon in huis, maar je snapt mn gedachte)
Ze pakt nu ook (nog) vaker haar botje of komt even naar me toe voor aandacht. Dit was hiervoor niet, dan ging ze gewoon de hond van mn moeder uitdagen om te spelen of gewoon lekker erbij liggen slapen. Daarom denk ik dat het haar ook wel goed zou doen.
Mijn toller was tien jaar, duidelijk eeen oude hond, niet veel puf meer, artrose.
Toen kwam mijn spets erbij,hij was 11 maanden, vol energie, maar kende heel goed de hondenregels.
Hij kwam binnen, zag mijn toller en dacht ja een hond, mijn tollertje tilde haar kop op, keek alleeen maar en de spets deed meteen een paar stappen achteruit. Geen snauw gevallen, geen lipje omjoog, het was duidelijk. Het werden de beste maatjes, de spets beschermde haar tegen ander honden, zo,n mooi stel en was voorzichtig met zijn oudere,,zusje,,
En de toller leefde helemaal op, werd weer een stuk ,,jonger,,
Maar later heb ik ook apart gewandeld, nam ik beide honden mee, en liep een kort rondje en bracht dan de toller naar huis om dan een langere ronde met de spets te lopen.
Dus dat kan ook. Verschil in gewicht, de toller was 17 kg, de spets op volwassenleeftijd 14 tot 15 kg.
Mijn ervaring is dat de oude hond te weinig rust krijgt, ook al speelt hij/zij mee, wat ik meestal om me heen zie is dat de oudere hond snel overlijd, ja en of het er mee te maken heeft weet ik niet.
Wel vind ik dat een oudere hond alle aandacht en liefde verdiend, en de rust.
Ik heb nu mijn 2de oudje, beide had ik niet blij gemaakt met een pup.
Wel vind ik dat een oudere hond alle aandacht en liefde verdiend, en de rust.
Ik heb nu mijn 2de oudje, beide had ik niet blij gemaakt met een pup.
"
Ben het met je eens, was er destijds ook bang voor. Maar mijn tollertje leefde nog drie jaar, en ja de spets kende de regels en liet haar met rust. Die rust is zo belangrijk. Ik nam dan ook geen pup. De toller was een hele lieve terughoudende vriendelijke hond. Flegmatiek. Niet zoals de tegenwoordige tollers zijn. Dat scheelde ook denk ik.
Bams en Ogin vriendinnen, Bams overleed met bijna 14 jaar .. was 9 en een half dat Ogin er bij kwam. het is een ras wat al van nature rustig is, de jonge jaren van Ogin deden Bams echt goed. Kijk goed naar karakter van de oudere hond of deze het goed aankan van een jonge hond.
Ja een rustige hond erbij dat zou wel kunnen vind ik, denkend aan de oudere hond.
Willemijn, jouw ras is gewoon enorm rustig. En Ogin was al snel weer terug bij de fokker door je enorme val.
Je zou ook tijdelijk naar een oppas hond kunnen kijken. Of t eerlijk is weet ik niet, daar gaat t ook niet om.
Kan je hond alleen thuis zijn als jij met de pup op pad gaat?
Kan je hond alleen thuis zijn als jij met de pup op pad gaat? "
Ze kan zeker alleen thuis zijn. Maar ze zoekt wel meer aandacht bij ons en even een piepje als we weggaan. Ze gaat daarna wel echt slapen/haar ding doen.
Ze is echt nog heel energiek, alleen haar lichaam wat minder. Helaas gaat ze daardoor heen en rem ik haar zelf af. Dit zou ook niet anders zijn met de pup erbij.
Sommige honden hebben een soort van tweede jeugd door een pup. Of die kans er is kun je zelf het beste inschatten. Het alternatief is dat er nog heel erg veel gesnauwd gaat worden zo ging het bij de hond van familie. Die kon de pup niet uitstaan en nee dat kwam niet meer goed. De honden moesten constant "begeleid" worden in de omgang met elkaar. Reden was dat de volwassen hond stokoud en klein was. De pup piepjong en groot (zeer groot ras).
Die inschatting voor wel of geen jonge pup kun je echt het best zelf afwegen.
Bij Jol niet gedaan omdat die toch al niet echt open stond voor nog meer huisgenoten bijvoorbeeld whaha. Maar bij Aki die toen ook al ruim 9 was hebben we er eigenlijk niet echt bij stil gestaan die was zelf nog actief, en fleurde ook helemaal op eerlijk gezegd met het jongere grut erbij. (wel honden van +7 maanden waren dat, dus niet pup pup)
Ik kan overigens slecht honden alleen achterlaten, en alleen met een ander wat ondernemen. Als het wel zo uitkwam was er altijd iemand thuis zodat aandacht wel verdeeld werd.
---
Wil wel wat zeggen over de medicatie, ter overweging of overleg met je da.
Ik had een hond die af en aan klachten had. Om de zoveel tijd als hij overbelast was geweest volgde dan pijn medicatie voor bepaalde periode (dit ging echt over een aantal jaren). Het was wel een progressief iets voor onze hond (onderrug aandoening bij staartbeen), dus op een bepaald moment (in overleg en op advies van DA) besloten om continue pijnstilling te geven, en bekeken we welke pijnmedicatie daar het meest geschikt voor zou zijn (qua afpassing, maar ook qua geld)
Ik meen me te herinneren dat ik voor Metacam in vloeibare vorm ben gegaan toen, dan kon ik precies zelf inschatten of ik meer of minder moest doseren. Ik merkte echt dat het hem verlichting gaf, de aandoening gaat niet weg maar het nam de meeste ongemakken weg waardoor hij wat relaxter en vrijer weer ging lopen en bleef lopen.
Wilde je dat meegeven ter overweging van je oudere hond.
Willemijn, jouw ras is gewoon enorm rustig. En Ogin was al snel weer terug bij de fokker door je enorme val. "
En ook weer snel terug. Een hond van vijf maanden is tierige dan een pup van 9 weken… Begeleiden is altijd een must. Newfoundlanders zijn rustig als ze volwassen zijn.
Weet ik, ook dat he het had over de hekjes om ze zonodig niet bij elkaar te laten, altijd handig, hekjes in die situaties als het nodig is.
Helemaal waar, ik heb ze ook gebruikt de hekjes.
Wat langer bij elkaar, dikke vrindinnen. 
Te druk ? Dan even achter een hekje. ..dat werkt ook heel goed.
Vrienden van mij hebben ook een puppy bij de oude hond er bij en de andere hond is helemaal opgeleefd dat er een maatje bij is gekomen bij de andere hond hij is heel erg blij
Ongeacht een 2e hond ofzo, je neemt altijd een 2e, 3e enz. Voor jezelf niet voor de andere hond in mijn ogen.
Maylo was ruim 9 jaar toen Fudge erbij kwam. Was hij blij? Nee, kon hij uiteindelijk haar missen? Nee. Ze hebben nooit echt gespeeld met elkaar maar ze respecteerde elkaar en Maylo was erg op der gesteld en vice versa. Ze lagen sowieso het laatste jaar vaker bij elkaar in de mand.
Toen Chunky erbij kwam was hij al 13,5 jaar. Was Maylo toen blij? Nee absoluut niet. Zou het uiteindelijk zijn goed gekomen als hij nog had geleefd? Ja hoor, met sturing en begeleiding zeker weten.
Ik ben uiteindelijk blij dat ik Chunky heb gehouden van het nestje omdat Fudge wel erg gesteld was op een andere hond maar ik liet het er niet om vanwege Maylo toen.
Jij kent je hond het beste, maar je moet een 2e hond voor jezelf erbij kiezen niet voor Joy.
Ik denk andersom, neem ik een 2de hond erbij dan zou ik aan de behoefte van mijn eerste hond denken, niet wat ik zelf wil.
Ik denk dan, geef je oudere hond nog alle liefde en aandacht die je hebt, en na het overlijden kan je er 1 of 2 tegelijk nemen.
Ik ga altijd voor het belang van de hond, nooit voor mezelf.
Ze is echt nog heel energiek, alleen haar lichaam wat minder. Helaas gaat ze daardoor heen en rem ik haar zelf af. Dit zou ook niet anders zijn met de pup erbij. "
Maar met een pup erbij is het wel anders. Zeker als je geen mogelijkheid hebt om ze te scheiden.
Ik zou t niet doen denk ik.
Ik denk dan, geef je oudere hond nog alle liefde en aandacht die je hebt, en na het overlijden kan je er 1 of 2 tegelijk nemen.
Ik ga altijd voor het belang van de hond, nooit voor mezelf.
"
Nee dat vind ik dus niet als ik een 2e hond wil neem ik die voor mijzelf en niet voor de andere hond ongeacht de leeftijd. Het is aan jezelf als eigenaar om dan de honden in hun eigen behoefte te voorzien dus ook de oudere hond. Je bent als eigenaar nog altijd de gene die bepaalt hoe en wat in mijn ogen.
Het is wel zo dat je geen 2e hond neemt als de 1e hond echt niet met andere honden kan. Ik vind leeftijd hierin dus niets iets bepalend, je staat er namelijk zelf bij als een pup tegen een oudere hond springt.
Tuurlijk ben je altijd zelf baas, maar je hebt ook een verantwoording tegenover de hond, en als die oud en krakkemikkig is dan vind ik je geen dierenvriend, maar dan ga je voor je eigen ego.
Ik heb het helaas te vaak gezien, oudere honden die hun rust niet meer krijgen en snel overlijden, dat vind is zielig voor de oudere hond die zoveel liefde een je heeft gegeven.
Maar goed, zo denk ik er over.
- Zoeken op de HondenPage
-
Zoek je iets op de HondenPage ? Vul dan hier jouw zoekwoorden in ?