Onzekere puber

Hoi allemaal,

Ik heb een witte herder reu pup van 1 jaar en de opvoeding tot nu toe is uitdagend geweest. Hij is erg onzeker met name bii vreemde mensen die contact met hem zoeken is altijd moeilijk geweest. We hebben hem altijd meegenomen naar bezoek en bezoek ontvangen thuis. Bezoek thuis is altijd 5 min blaffen en daarna is het vaak oke. Hij gaat wel flink aan op de deurbel. Hij gaat ook geregeld mee naar winkels. Passeren van mensen op straat vond ie erg lastig, gaat nu de laatste tijd erg goed. Lopen in winkels of drukke straten met veel mensen is geen probleem voor hem, het is echt 1 op 1 contact waar hij erg onzeker van wordt en dan gaat blaffen. Altijd op hondenschool gezeten, nu de 3e cursus van start gegaan. De eerste les was heel moeilijk. Enorme regen, andere cursussen met blaffende honden die bezig waren, nieuwe instructrice. Ik had haar ingelicht over de onzekerheid van hem. Ze probeerde hem te benaderen maar ik heb hem echt nog nooit zo tekeer zien gaan (blaffen grommen). Ik schrok er gewoon van en voel me er nu behoorlijk naar over. Ik ga met haar 1 op 1 oefenen naast de gewone cursus, heel fijn. Verder hebben we een kat thuis die totaal niet bang is voor de hond maar hij heeft nogal de neiging om na te jagen. Veel tijd Ik gestopt om dit te trainen en het ging onwijs goed. Echter nu we terug zijn van vakantie gaat het weer erg moeizaam. Ik dacht oprecht dat we de goede kant opgingen met alles maar nu lijkt alles weer als een kaartenhuis in elkaar te storten. Zijn er mensen die dit herkennen en of tips hebben? Heeft de puberteit hier nog een rol in?  

Excuus voor het uitgebreide verhaal.

Wat je beschrijft over zijn gedrag met mensen is toch echt wel een kenmerk van het ras. Hij mag terughoudend zijn naar vreemden, ik zou hem daar meer in beschermen en niet forceren.

Vakantietijd brengt altijd onrust, ik zou het trainen met de kat weer even oppakken.

volhouden en vertrouwen uitstralen, combineren met gedoseerde opbouw en duidelijke routines

Het kat probleem niet echt tips voor anders dan het belonen als hij het niet doet, of eventueel afleiding bieden. 

Voor wat betreft mensen.. moet hij per se benaderd kunnen worden door vreemden? Net nog over gehad met mijn zus toevallig. Jip vind mensen eng, hij kijkt hoe ze om hem heen lopen, hij loopt er zelf ook gewoon langs, maar als iemand (een vreemde) echt te dicht bij komt of hem aan wilt halen wordt hij angstig. Ik zou inderdaad zoals Kees aangeeft dit niet forceren en de hond juist steun bieden. Negeren/neutraal is ook oké!

Je wil uiteraard niet dat hij helemaal uit zijn stekker gaat als jij (dan ook?) of hij benaderd wordt. Ik ben ook van mening dat je hem "moet"  steunen. (zou ik doen ) Neem iemand die jou wil helpen, zoals de instructrice van de hondenschool. Zoek de afstand tot de instructrice waarbij hij haar wel goed waarneemt, maar nog niet gestresst is. "Beloon"  hem daar door brokjes of iets anders lekkers voor hem op de grond te strooien. Al snuffelend mag hij dit opeten. Eet hij niet, dan is hij te gestresst. Blijft hij rustig? Laat haar dan één stap naar voren zetten. Blijft hij ontspannen? Beloon hem opnieuw met lekkers op de grond. Zo steeds een stapje dichterbij. Gaat hij tekeer/wordt hij bang? Doe dan een of meerdere stappen terug, tot de afstand waarbij hij weer rustig is/wordt. Beloon hem daar weer met lekkers op de grond. 

Eigenlijk is het geen beloning, want belonen kun je alleen bij bewust gedrag. Zijn gedrag is geen bewust gedrag maar reflexmatig. Wat je in deze oefening doet is het (positief) beïnvloeden van zijn emoties. 

Als het je lukt probeer deze oefening dan met verschillende mensen te doen, zodat hij een beetje kan generaliseren. Kijk ook of iemand die jouw hond niet aankijkt makkelijker dichterbij kan komen. En gezien het ras zou ik de lat niet leggen bij dat hij vreemde mensen leuk moet gaan vinden, maar alleen bij redelijk ontspannen blijven bij een ontmoeting. Buiten een aantal praktische dingen (dierenarts bijvoorbeeld) hoeft hij niet door vreemde mensen te worden aangeraakt. En je kunt vreemde mensen vragen hem te negeren. Dat is voor hem waarschijnlijk een stuk minder bedreigend. 

nog even voor de duidelijkheid: straf hem nooit! 

Mooie oefening, ga ik zeker inzetten bedankt! Het gaat er zeker niet om dat hij aangehaald hoeft te worden of iedereen leuk moet vinden daar is het absoluut het ras niet voor en ook helemaal niet wat ik van hem verwacht. Wat ik voor hem wil is dat hij zich rustig of neutraal voelt als er iemand op mij of hem afstapt en niet angstig of gestresst hoeft te zijn. Ik wil ook voorkomen dat zijn Angst doorschiet in agressie. 

Ik benoem altijd als iemand op ons afstapt en hem wil aaien dat hij het spannend vind en liever niet geaait wilt worden.

ja dat is helemaal prima. ik denk dat je goed met hem bezig bent! Door de oefening die ik beschreef veel te doen verander je zijn emotie (pure angst) en daardoor zal vanzelf zijn gedrag dat daaruit voortkomt ook veranderen. Tegelijkertijd leert hij dat jij zijn veilige haven bent, dat jij hem altijd steunt. Dit zal hem meer vertrouwen geven. Mocht je op straat een keer iemand tegenkomen die te enthousiast, zonder te vragen of naar jou te luisteren op jullie afkomt, loop dan direct weg. Door afstand te nemen van het "gevaar" leert je hond dat hij op jou kan rekenen. Dat de ander dat misschien een rare of onbeleefde reactie vindt, is niet belangrijk. Jouw hond is altijd nummer 1. Hij is als je kind dat door jou wordt beschermd. Laat je ook nooit wijsmaken dat hij zich aanstelt. 

Helemaal mee eens met wat je zegt. Het veranderen van emotie in plaats van alleen gedrag is zo belangrijk, zeker bij angstige honden.

Hoi Fiona, 

Wat je beschrijft over de reactie van je lieve pup naar andere is volkomen normaal voor een herder. Ik vind persoonlijk dat je je hond dit niet hoeft af te leren,dit is zijn natuur. Natuurlijk hoeft hij niet te blaffen of te grommen,dit voorkom je door zelf het goede voorbeeld te geven,toon geen interesse in voorbijgangers,houd je energie rustig en beheerst. Oefen dit door hem naast te laten lopen als je van een afstand al ziet dat er mensen aankomen. Probeer je energie zo te verbinden alsof jij en en je hond de enige op de wereld zijn,geef hem vertrouwen door een overdosis aan complimenten. Dit werk ook goed tegen onzekerheid. Corrigeren kun je beter pas doen na de puberteit, focus op belonen van goed gedrag,geef hem complimenten,laat hem voelen dat hij fantastisch is. Met andere woorden,laat hem buiten zijn schoenen lopen van zelfvertrouwen. Als hij straks ouder is kan je gaan sturen met training. Een band opbouwen met hem en hem bevestig geven dat het allemaal okee is is nu het allerbelangrijkste,de rest komt dan vanzelf want jij bent zijn wereld,zijn grote liefde. Veel succes en geniet ervan! 

Oja,deze leeftijd is trouwens een angst fase. Dat speelt ook misschien nog wel mee.

Hoe gaat het nu Fiona?

Op de hondenschool zit een gedragstherapeut en daar hebben we extra begeleiding van gekregen. Er zit wel echt een angst voor vreemde mensen, dus daar zijn we inmiddels mee aan de slag gegaan. Ik kan inmiddels zonder problemen mensen passeren op straat. Mensen die 1 op 1 ons benaderen voor een praatje of bezoek in huis is nog spannend voor hem. Hij gaat dan flink blaffen en soms ook grommen. Daar oefenen we gewoon mee door. Ik merk inderdaad dat mijn houding ook heel veel effect heeft op hem en heel veel belonen en vaste routines helpen hem enorm. Het fluctueert heel erg hoe het gaat. Ik heb het idee dat zijn hormonen hier misschien ook een rol in spelen. Hij heeft periodes dat het echt heel goed gaat dan is hij ook over het algemeen veel rustiger. Als zijn hormonen weer wat meer opspelen (geobsedeerd door geuren, kwijlen, regelmatig zijn rode raket in beeld) dan lijkt hij ook angstiger. In januari gaan we via de gedragstherapeut starten met speuren. Beetje rust in z'n koppie en goed voor het zelfvertrouwen. Dan pak ik later wel weer gehoorzaamheid op. Dus het is nog een heel proces, we doen ons best hopelijk straks een stabiele hond! Verder is hij echt enorm lief voor ons. Heel bijzonder hoe hij ook reageert op onze emotie en altijd komt 'inchecken' als ik bijvoorbeeld mezelf hard stoot haha.

"Als zijn hormonen weer wat meer opspelen (geobsedeerd door geuren, kwijlen, regelmatig zijn rode raket in beeld) dan lijkt hij ook angstiger"

Als een reu een rode raket heeft vergeet hij alles en is hij juist nergens bang voor. Dit 'soortbehoud-indreflex' overheerst tijdelijk alle angsten