Lieve allen,
Ik ben op zoek naar adviezen / hulp bij de opvoeding van onze 7 maanden oude labrador reu Bobbie.
Bobbie is geboren en opgegroeid in huiselijke omgeving bij ontzettend lieve mensen met een lieve en goed gezonde moederhond.
Eenmaal bij ons in huis hebben wij gekozen te werken met los lopen, een ren en een bench, mede omdat wij 2 jonge kinderen hebben. Ik weet dat er mensen zijn die iets vinden van een bench, maar ik ben niet op zoek naar een waardeoordeel :). Dit is ook niet onze eerste hond dus we hebben ook ervaring.
Bobbie ging lekker liggen slapen waar hij wilde en ging ook zelf in de bench liggen wanneer hij daar zin in had. In de nacht sliep ik op een matras bij hem.
Langzaam maar zeker groeide hij op en werd hij steeds drukker en soms echt wilder. Hij ging niet meer rustig ergens liggen om te slapen, maar zette het hele huis op de kop, begon te bijten etc. Omdat we merkten dat hij niet uit zichzelf ging rusten, hebben we de ren en bench gebruikt om dit alsnog voor elkaar te krijgen. Met succes, dan ging hij lekker slapen. Overigens hebben we ook geprobeerd hem rustig te krijgen door hem een lekkere snack te geven, maar daar keek hij op een gegeven moment niet meer naar om (geloof me, we hebben alles geprobeerd, van spieren tot bullepezen tot oren en noem maar op).
We proberen hem nu weer de vrijheid te geven als de kinderen er niet zijn / in bed liggen (of alleen de oudste van 6 beneden is en rustig iets voor zichzelf doet). Dat was een drama, maar gaat met hele kleine stapjes steeds iets beter. Dat wil zeggen: hij komt af en toe bij me liggen. Maar hij kan nog steeds niet zijn rust vinden: hij blijft de hele tijd opstaan, met z’n poten op onze schoot staan, naast me liggen, op zijn zij draaien en me happen, etc. Hoe langer dit doorgaat, hoe gekker hij wordt, dus dan maar weer in de ren. Maar dat maakt het niet beter: hij gaat dan piepend springen en doen, dus als nog geen rust. Ook niet met een snuffelmat etc. Dan maar in de bench.
Maar, ook dat wordt nu een issue: hard blaffen, piepen, druk doen.
We gaan met hem naar cursus, ook daar is hij de clown op het bal. Waar de andere honden prima luisteren, schiet hij alle kanten op, voert oefeningen niet uit omdat ie gefixeerd is op alles om me heen. Met als gevolg dat ik dan maar een beetje train op contact maken met hem in een prikkelgevoelige omgeving.
We wandelen met hem wat mag: 35 minuten nu. Tijdens de wandeling krijgt hij ruimte te dollen en krijgt hij ook commando’s zodat hij fysiek en mentaal wordt uitgedaagd. We hebben dit ook afgewisseld: korte stukjes wel/niet trainen af en toe, lange stukjes wel/niet trainen…. Het lijkt of z’n energie nooit op raakt. Sinds een week hijgt hij ook ontzettend bij dat drukke gedrag. Dus als hij thuis rustig met z’n speeltjes iets zou kunnen doen of op iets lekkers kan knagen, is ie alleen maar naar mij aan het kijken, met een hard plassertje en veel gehijg.
Kortom, ik weet het even niet meer. Hij draagt op aanraden van anderen een adaptil halsband: weggegooid geld. Ik weet dat hij pubert, maar dit lijkt me allemaal erg extreem. En ook rust geven om hem voldoende slaap te geven is bijna onmogelijk: uit zichzelf gaat ie niet liggen, als ik in alle rust bij hem kom zitten gaat ie me bijten Ipv lekker slapen, in de bench wordt ie helemaal hysterisch…
Wie heeft adviezen / herkenning ? Graag wel zonder oordeel. Wij hebben in september onze super lieve labrador moeten laten gaan, waar we mee konden lezen en schrijven. Dus, het zal zeker ook aan ons liggen, maar vast niet alleen maar ;) Bobbie zit echt in een liefdevol gezin die een lange toekomst met hem tegemoet willen gaan, maar nu wel echt met onze handen in het haar zitten.
liefs!

Reageren

is mijn ervaring tenminste haha 



. Dat zou ik dan hooguit een paar keer herhalen. Of zoek werk, misschien willen de kinderen wel meehelpen. Dan laat je je hond zitten. 1 kind verstopt zich achter de 1e boom die je daarna tegen komt, je zegt 'zoek *naam van kind*' en beloont als je gelukt is. Als dat duidelijk is langzaam wat moeilijker maken. Zo maak je een gewone wandeling een leuke uitdaging. Zoeken kan ook in huis, aan een sok laten ruiken, sok verstoppen (eerst heel makkelijk) en laten zoeken, dan steeds wat moeilijker. 5 minuten is vaak al vermoeiender dan 1 uur wandelen. 
Pas bij een jaartje of vier worden ze een beetje kalmer. En tja die ken ik met die puzzels lol. Mijn huidige herplaats moest van level 2 direct naar 6. Niet omdat ie zooooo intelligent is maar gewoon, tis een snuffelaartje en wandeld geheel graag samen met moeders. Hij moet bezig gehouden worden anders vliegt achter het wild of andere mensen en dieren aan of tegen de muren op.
. Ik heb veel geoefend met kalmte en impuls controle. Vanaf 4 maanden leeftijd hadden we een wereldhondje. 












