Bijna 1,5 jaar geleden hebben we van iemand een lieve boerenfox overgenomen van nu 3 jaar oud.
Hij heeft flink moeten wennen aan ons drukke gezin maar hoort er nu helemaal bij. Hij is geen knuffelkont maar is wel graag bij je. Hij is erg speels en echt een lieverd.
Maar hij heeft zo ontzettend veel energie dat hij ‘s avonds als stuiterbal, piepend en blaffend door huis gaat. De hele tuin zit vol met rensporen van alle rondjes die hij rent (het erf is nu dus absoluut vrij van vogels etc).
In de avonden worden we stapelgek van hem. Er is een gedragstherapeut geweest en die heeft ons tips gegeven die wat helpen maar onvoldoende.
Hij gaat 1x per week naar de opvang waar hij de hele dag met andere honden speelt en rent. Zelfs daarna is hij ‘s avonds niet rustig. Ook de opvang heeft zoveel energie nog nooit gezien.
Met drie jongere kinderen en allebei een baan hebben we zelf juist weinig energie dus om hem ‘s avonds nog uit te putten daar hebben wij de energie niet meer voor. Een rondje fietsen vindt de hond niet leuke en helpt nauwelijks in het verminderen van zijn energie. Ook langere wandelingen doen hem qua energie helemaal niets lijkt het.
Het enige wat ik nog kan bedenken is meer denkspelletjes gaan doen. Hij is erg slim en leert snel en qua onze energie niet dat ‘s avonds nog wel lukken.
Wat ik me ook afvraag is of wij wel het juiste gezin zijn. En die vraag doet me verdriet. Hij kwam als wantrouwend en schrikachtig hondje binnen en staat nu echt wel stevig. Dat wat we doen, doet hem echt goed. Maar we geven hem dus niet alles wat hij nodig heeft. Lekker spelen met andere honden en flink rennen daar geniet hij zo van bij de opvang maar dat hebben we thuis niet voor hem.
Willen jullie eens meedenken? Wat is er nodig? Waar doen we goed aan?

Reageren









Hij blij, ik blij. En de week erop doe ik het gewoon weer opnieuw. 