Doris en Shadow hebben nogal wat meegemaakt de laatste maanden. In maart overleed Kyra en in mei Remy. Die lege plekken zijn nog steeds voor ons alledrie voelbaar. Tot overmaat van ramp moest ik eind augustus plotseling naar Nederland omdat mijn broer onverwacht was overleden. De buurvrouw, die normaal voor mijn hondjes zorgt als ik naar Nederland ben, was vlak daarvoor naar Nederland vertrokken en ik zorgde ook voor haar hondjes. De honden zijn helemaal aan elkaar gewend en zijn zowel hier als bij de buurvrouw helemaal thuis. Tot overmaat van ramp was degene die voorheen weleens vaker op onze honden had gepast op dat moment niet beschikbaar. Uiteindelijk wel iemand gevonden die voor de honden wilde zorgen. Iemand die echt wel heel lief voor dieren is. Het probleem was alleen, dat de honden hem nauwelijks kenden en hij alleen maar een paar keer per dag hierheen kon komen om ze eten te geven en naar buiten te laten. Ze zaten dus wel het grootste deel van de dag alleen. Niet ideaal, maar onder de gegeven omstandigheden de enige oplossing. Dit was voor een periode van 5 dagen, dan zou de buurvrouw weer thuis zijn en konden mijn hondjes bij haar in huis zolang ik nog in Nederland zou zijn. Ze zijn nog 9 dagen bij de buurvrouw gebleven en sinds afgelopen vrijdag ben ik weer terug.
Vooral Shadow is sinds mijn terugkeer een zwaan-kleef-aan. Was hij voorheen veel in de tuin te vinden, zeker als de deur open stond, is hij nu niet bij mij weg te slaan. Overal waar ik ga is hij. Ook merk ik, dat hij in huis plast als ik even weg ben of zelfs in een andere kamer. Op zich begrijpelijk en ik ga hem er ook zeker niet voor straffen. Ik zoek alleen tips om hem hier doorheen te helpen. Uiteraard laat ik ze nu zo min mogelijk alleen, maar ja, soms kan het niet anders, dat ik even weg moet. Ik denk aan een adaptil band ter ondersteuning, maar is er nog meer wat ik kan doen?


Reageren





