Wat een Fijn berichtje.
Dat je pup je komt troosten zegt al heel wat over de band die jullie hondje voelt met jullie.
Ik heb nog met geen een hond last gehad van de puberteit. Gewoon niet bij nadenken en doen wat op dat moment gedaan moet worden, of te wel, doorgaan met stabiliteit geven en opvoeden. Tegenwoordig als een pup wat dwarsig is met vier of vijf maanden is dat de puberteit al. Als een hond van twee een keer lastig is, is het ook de puberteit. Je kan ook alles daaar op gooien he.
Overal moet een labeltje aan hè.????
wilde dit ook delen. Ik besef mij echt wel dat het voor mij nog niet helemaal is. Maar als ik nu al wel zie en voel wat ze voor ons voelt dan komen we er wel. Ons hele levenspad is niet zonder slag of stoot dus dit zal niet veel anders zijn…. Maar dat geeft niet
Wat jij ervaart heb ik met al mijn pupjes ervaren. Ik ben geen puppen mens , een pup is leuk bij een ander., maar zoveel werk en zoveel energie kost het. Maar wat je er nu insteekt krijg je over een poosje driedubbel terug.
Mooi om te lezen!
Het gaat echt wel goed komen. In de eerste tijd is er nog geen band, dat moet groeien. Een pup neemt nogal een prominente plek in in je gezin. Alles bij elkaar vind ik het niet meer dan normaal dat het even tijd kost.
Bij ons is dat nooit anders geweest. Onze honden waren altijd zeer gewenst, we dachten er goed over na, toch duurde het even voordat een nieuwe hond 'eigen' was. En het is elke keer weer gelukt.
Te zien aan wat jij schrijft ben je goed op weg.
Fijn deze reactie. Afgelopen weken ben ik nogal neergesabeld hier . Wat ik ook wel ergens begrijp want zoals ik het neerzette was misschien niet zo handig maar wel mijn gevoel. Heb er wel wat meer vertrouwen in.
fijn ook om te lezen dat ik niet de enige ben
Ik ben ook zeer zeker geen puppen mens. En zal dit ook echt nooit meer doen. Maar krijg beetje bij beetje vertrouwen in dat het goed gaat komen.
dank je wel voor je steun de afgelopen weken hier op het forum
Misschien kun je nu je topic titel aanpassen
"Leren wennen aan een pup" dekt de lading meer.
Krijg het idee dat het een gevoelig hondje is, en dat ze ook al naar je dochter toetrekt en andersom.
Ze gaan straks samen meer en meer dingen ondernemen en dan zal die band gok ik nog meer groeien. Maar ook met jou, omdat jij ook eropuit trekt met haar.
En wat Ientje ook zegt, blijf bij jezelf en consequent in de opvoeding. Structuur zul je ongetwijfeld al hebben gezien wat je vertelt. Nu is het even anders omdat er een behoorlijke verandering in huis is gekomen, maar ook dat zal straks weer "normaal" worden, vaste uitlaattijden, ritueeltjes voor het eten en slapen gaan etc..
Fijn dat het beter gaat! Hopelijk lees je binnen een paar maanden/jaren dit topic terug en ga je zelf inzien hoe je overkwam op de gemiddelde hondenliefhebber en bij jezelf denken ''jeetje, wat schreef ik daar kil en afstandelijk over mijn hond zeg''
Zo is het maar net.
Mensen hebben vaak oordelen, denken dat hun waarden en normen de juiste zijn en hebben veel van hun empatisch vermogen verloren.
Wij gaan vanuit een eigen referentiekader anderen labelen.
Jij hebt al genoeg op je boterham en ik heb respect voor je.
Je zorg voor je dochter, de pup die je neemt om het voor haar leefbaarder te maken en de bedenkingen die je openbaar maakt.
Met de hond en je gezin komt het goed. Ik twijfel daar niet aan.
Je overdenkt wat je kan doen als het niet lukt en wat het beste is voor zowel jullie als de hond.
Dieren zijn vaak de beste therapeuten bij mensen met autisme, ze oordelen niet, ze voelen feilloos je toestand aan en blijven trouw aan je zijde.
Heerlijk toch. Vind je een keigoed moeder, je bezorgdheid in alles wat je doet en overkomt. Top
Ooh tranen in mijn ogen. Super dank je wel
Was even benieuwd. Ayla blijft heel erg hangen met het om half 6 plassen. Probeer dit op te rekken maar half 6 is half 6. Normaal is laatste plasje om 22u . Van de week was ik later thuis en dacht ik , ik zal haar nog laten plassen want dan kan ik het rekken tot 7u. Dan ging sowieso de wekker ivm puppy cursus. Maar nee madam meldde zich gewoon om half 6. Is dit dan voor nu even de Max of wel gewoon proberen te rekken? ( ze is nu 14.5 week)
Ik zou het met 5 minuten proberen te rekken, niet ineens een half uur.
Het wordt straks weer vroeger licht, de kans is groot dat je dan niet veel later uit komt.
Ja dat dat doe ik idd al.
ja gelukkig duurt dat vroeger licht worden nog even maar dan zal het wel weer vroeg zijn..ach ja was er benieuwd naar. Ze slaapt dan wel weer verder tot 7u maar is toch weer gebroken nacht
Hoe rek je dat? Ik ging en ga er gewoon uit als Bram aangeeft dat hij moet. Dat gaat ook geheel zonder rekken en trainen vanzelf. Vanmorgen was het 8.30 uur, vooral omdat hij hoorde dat de kinderen wakker waren denk ik. Als pupje was ik met half 6 al blij. Inmiddels ga ik vaak al eerder met hem naar buiten dan hij aangeeft dat hij moet.
Ja dat komt omdat ik “bang” ben dat ze denkt ik blaf hun komen … dat een beetje. Dus probeer dat voor te zijn
In de ochtend (en zo nodig in de nacht) is het bij ons inderdaad Bram blaft, wij komen naar beneden. Hij heeft geen andere manier om op zo'n moment contact te maken, ze kunnen geen appje sturen of zichzelf uitlaten. Maar hij stopt ook met blaffen zodra hij hoort dat iemand op de trap stapt. Overdag als hij blaft omdat ik even bij de deur een pakketje aanneem of toen hij kleiner was en ging blaffen omdat het eten niet snel genoeg op de grond stond, dat negeer ik wel tot hij weer stil is. Maar als je moet, dan moet je. Ik wacht ook niet met naar de wc gaan tot het tijd is.
Zo zie je dat het voor iedereen op hun eigen manier werkt. Voor ons is dit het fijnste. Maar als dat voor jullie het beste werkt dan is dat helemaal prima!
Het is mooi dat jullie je zo inzetten om de (mentale) gezondheid van jullie dochter te verbeteren. Een hondenmaatje kan inderdaad zoveel beterschap geven, daar weet ik alles van! Maar ik verbaas me wel over het advies van de psychologen, en hoe weinig informatie jullie verder gekregen hebben over (hulp)honden. Met sommige dingen die je vertelt komt het een beetje over alsof dit hun advies/boodschap was (een hulphond zou jullie dochter goed kunnen doen), en dat het verder aan jullie is geweest om het uit te zoeken hoe jullie dat gaan realiseren.. Maar ik kan me vergissen? Een hulphond laten opgroeien in een gastgezin is bijvoorbeeld niet zielig: als je last hebt van je gezondheid kan het een grote uitdaging zijn om een stabiele basis aan een puppy (een baby) mee te geven. Een puppy in huis nemen is zoals je nu ervaart heel veel werk, maar een puppy die een hulphond wordt heeft zelfs extra aandacht en energie nodig. Daarnaast heerst er in het gezin waar een hulphond nodig is al een bepaalde last/zorg, waardoor de zorg van een puppy/extra baby net teveel gevraagd is. Het is juist mooi dat er gastgezinnen bestaan die die lasten op zich willen nemen, zich met liefde extra inzetten voor zo'n dier opdat deze (zodra hij/zij er klaar voor is) als hulphond kan dienen in een gezin waar die hulp juist zo hard nodig is. Ik benoem specifiek zodat hij/zij er klaar voor is, omdat het heel belangrijk is dat een puppy wel een puppy kan zijn. Van een kind verwacht je ook niet dat deze al als een volwassene denkt, reageert en werkt, zo is dat met honden ook. Als je het zo bekijkt is een puppy adopteren met als doel hulphond in een gezin waar die hulp al hard nodig is, ook niet zonder risico. Je kunt al snel teveel van een pup verwachten.. Niet dat het zo hoeft te gaan natuurlijk. Maar goed, ik denk dat je gevoelens van geleefd worden, of dat het even aanvoelt als een pittige/zware tijd niet heel vreemd zijn, meer mensen ervaren dat in de puppy tijd. Ik vind het ook een hevige periode hoor, maar ik voel wel direct een klik. Het is goed om nu ook aan jezelf te blijven denken, en je verwachtingen op dit moment zeker niet te hoog te stellen. Zowel voor jezelf niet, maar dus ook voor de pup niet. Je hebt nog zeker 2 jaar de tijd om jullie hond op te voeden en de band te ontwikkelen, en in die periode maken jullie nog vaak genoeg fouten, maar zo leer je samen. Het geeft niet als het allemaal niet loopt zoals je van tevoren bedacht hebt. Krijgen jullie hulp van een stichting of een hondenschool die met jullie situatie (en hondje) mee kijkt, dat lijkt me wel belangrijk? Ik las dat je in de ochtend wel eens de tijd probeert te rekken, omdat je wilt voorkomen dat je hond denkt "ik blaf, zij komen'. Maar dat is juist wat je wel wilt, je wilt je hond leren dat zij mag communiceren en dat jullie daarop reageren. Dat is zelfs cruciaal als ze hulphond wordt.
Dank je wel voor je uitgebreide reactie. Toevallig vandaag is Ayla meegegaan naar de zorgboerderij en kijkt er iemand mee met de opvoeding en dat ze als een buddy wordt gemaakt voor onze dochter.
de klik en de band groeit iedere dag een beetje meer. Maar dat komt echt omdat ze nu qua puppy tijd iets makkelijk wordt. Ze bijt niet zoveel meer en de nachten gaan goed.
ik zie ook wat er tussen onze dochter en de pup gebeurt en dat is mooi om te zien ( en dat zonder buddy opleiding)
we zijn er nog lang niet maar er zijn mooie ontwikkelingen al zichtbaar
Even weer een update.
Ayla is inmiddels 7 weken bij ons en nu snap ik pas wat er bedoelt wordt met dat ze in ons ritme mee zal gaan.
ze slaapt nu van 22-5.45 bijna al de 8u die ik echt nodig heb om te kunnen functioneren.
ze luistert goed en gaan iedere week naar de puppy cursus.
afgelopen maandag gestart op de zorgboerderij.
Loopt los als we naar losloop terrein zijn en komt altijd bij ons terug.
is dikke maatjes met onze dochter. En ook ik ga steeds meer de mooie dingen zien.
afgelopen week voor de eeeste keer naar de dagopvang geweest en kon ik goed thuis aan de slag en even tijd voor mijzelf maken. Dit was fijn .
Wat een voorbeeldige pup! 
Fijn dat je je weer beter voelt!
Echt fijn om te lezen, en voor jezelf denk ik ook een geruststelling!
Mooie update. Fijn.
Je ziet wel, wat geduld en je bent best wel blij met de pup.
Fijn te horen dat ze dikke maatjes met je dochter is. Uiteindelijk is de missie al grotendeels geslaagd en is er positief resultaat.
Als je binnenkort alles nog eens terug leest denk je vast, heb ik getwijfeld?
Kan je een leven zonder de pup niet meer voorstellen.
Veel geluk met je gezinnetje en vooral, genieten.
Klinkt als een super pup blij dat je nu ook de leuke dingen kan zien! Super goed bezig. Hou ons vooral op de hoogte 
Goedemorgen,
even weer een update vanuit hier.
Ayla is nu 19 weken. En ze doet het echt heel goed. Ze is afgelopen week naar de opvang geweest omdat we ivm familieomstandigheden naar het buitenland moesten. Dit vond ik ecbt heel spannend omdat ik wel bang was dat alles wat we opgebouwd hadden weg zou zijn. Gisteren alleen 2 ongelukjes gehad voor de rest pikte ze het weer op zoals voorheen. Ik had ze ( omdat ik wist dat het slecht ging met mijn schoonvader) al wel veel laten oefenen bij de opvang zodat ze wist dat we haar weg brengen maar ook weer ophalen. Nu zat er alleen meer tijd tussen. Ze groeit als kool en begint steeds meer maatje te worden voor onze dochter. Wat uiteindelijk ook de bedoeling was. Het is een lieve pup en dat ga ik steeds meer zien
Wat een fijne update! En goed dat ze al went aan de opvang, heb je af en toe even tijd om weer op te laden.
Goedemorgen,
waar ik nu tegenaan loop is dat sinds ze terug is van de honden opvang. Ze poep eet.
ik weet bijna zeker dat ze dit daar aan heeft geleerd. Afgelopen vrijdag had ik gevraagd hoe ze dat doen met een eventuele laatste ronde en die is om 17u en daarna om 7u in de ochtend. Ze hadden nooit niks van haar gevonden vertelde ze. Ik geloof niet dat ze niets heeft gedaan. Dan zou ze het 14u ophouden. Dat is voor een volwassen hond al een uitdaging laat staan voor een pup van 4,5 maand.
ik denk dus dat ze daar haar behoefte heeft gedaan en is gaan eten. Maar hoe krijg ik dat nu weer afgeleerd? Ik trek haar iedeee keer weg en beloon haar dan als ze niets pakt is dat de juiste manier of hebben jullie nog meer tips?
Oh jee 17.00 de laatste ronde vind ik voor elke hond te vroeg, wat jammer.
Of dat de oorzaak is weet ik niet hoor, maar probeer het inderdaad voor te zijn. Neem maar weer wat heeeel lekkers mee zodat je haar aandacht houdt.
En niet met honger naar buiten kan ook al schelen.
Als een hondenopvang om 17u de laatste keer de hond buiten laat, en vervolgens pas de volgende ochtend... zit de pup dan vanaf 17u in een kennel opgesloten en vervolgens de hele nacht?
Eerlijk gezegd, het zou mijn opvang niet zijn. Lijkt me niet alleen dat een puppy zo leert zijn uitwerpselen op te eten, maar ook nog es een receptje eenzaamheid.
Hoeveel kwalitatieve aandacht hebbenn ze daar voor je pup? Hoe gaan ze met de honden om? Dat zou ik persoonlijk zeker navragen...
3 doggies
