Wij hebben met spijt in ons hart afscheid moeten nemen van Indy.Hij was al een hele tijd onrustig.We wisten wel al dat zijn tandjes moesten gedaan worden.En had daar ook veel pijn van.Wat vorige donderdag is gebeurt.Maar er was uiteraard meer aan de gang.Alles hebben we gedaan om hem te helpen van medicatie tot knuffels.Gisterenmorgend ben ik terug naar de dierenarts gegaan.Die verschoot enorm.Er was in zijn bekje een gezwel te zien.Dat was nog niet te zien bij de tandjes te doen.Ik wist wat er moest gebeuren.Gisterenavond is hij rustig ingeslapen.Ik wilde hem niet langer laten afzien.Maar het doet enorm veel pijn.Hij is tien jaar geworden.Hij en ik waren één.


Reageren

En wat zal je geschrokken zijn toen daar opeens een gezwel in z'n mond te zien was.















