Jack 16 jaar

Ja heeft zijn tijd nodig, de prikken de verdoving is best even belastend voor Jack, maar jijbent er om te helpen dan, wel goed in de gaten houden he...dat je niet uit het oog verliest dat Jack al een hele hoge leeftijd heeft, een kasplantje moet het niet worden....Jack moet zeker na een weekje weer zijn gangentje kunnen gaan.

Normaal loopt hij héél traagjes maar ineens zie ik onze Jack door het huis sprinten. En hij is 20x binnen en buiten gelopen. Nadien was hij serieus aan het hijgen, ... ja wat wil je?  Hij is natuurlijk goed uitgerust dus ineens voelt hij zich weer even een jonge hond.

Daarna goed gegeten, .. en daarna zijn strontgat voor de opening van de mobiele airco! Géén idee waarom maar hij vindt die warme lucht die er vanachter uitkomt leuk! 

En nu ligt meneer met een glimlach van hier tot in Tokio, zijn roes uit te slapen.

Gaat dus weer goed met Jack, mooi toch...zeker zal het met vallen en opstaan gaan, aan jou om het in goede banen te leiden he....zolang dat Jack nog plezier in het leven heeft en zinderlijk is en nog mooi loopt, alleen maar fijn zo is die nog een poos bij je.

Goed is relatief.

Ik heb een video van november vorig jaar  bekeken. Toen liep hij richting de garage op 2 seconden tijd of zo. En die avond is hij nog een half uur gaan lopen aan de lijn.

Als ik hem dan nu zie? Aan de garage, dat duurt 30 seconden of zo eer hij zover geraakt (buiten als hij zo'n dag heeft zoals gisteren, hij kan nog wel zo snel lopen als hij dat echt wel, maar hij doet het minder en minder), zo tergend traag. En gaan lopen aan de lijn, lukt niet meer. Hij is na februari dit jaar toch wel sterk achteruitgegaan.

Gisteren geprobeerd om nog een beetje te spelen met onze Jack (dit doe ik trouwens dagelijks). Nog altijd géén probleem hoor! Meneer lag te rollebollen, likjes te geven (bleh), toonde meteen zijn buikje en ging dan lekker knuffelen en tegen mij aanliggen. 

Daarna als een stoere hond met ne stijve rug (en dan zo kijken van: IK ben de MAN) als een razende gek al spurtend richting de tuin (en springend over de schuifraamdeur). Beetje plassen, gevoeg doen, blaffen op ik weet niet wat, springt dan over de schuifraam terug naar binnen, hij wil drinken .. plots ziet hij papa en ineens kan hij niks meer. 100% verlamd (fake natuurlijk) en moest ik hem helpen drinken want het ging echt niet hoor!

Ja ik weet het, ik moet streng zijn en ik mag hem niet helpen. Vroeger was ik daarin streng maar nu denk ik: Ach ja, voor die paar weken of maanden die hij nog heeft? Waarom dan nog streng zijn? Het beestje wil ook zijn laatste dagen op een leuke manier afsluiten hé! 

PS. Ja ik ben een valsaard. Ik houd hem regelmatig in het oog terwijl hij mij zelf niet ziet. Hij kan soms wel 100x meer zaken als hij niet weet dat ik dicht bij hem ben, dan wanneer hij mij effectief opmerkt, in zijn laatste levensmaanden ben ik niet streng genoeg, hij begrijpt dit (een hond is niet dom hé) en hij profiteert echt maximaal. 

---

Dat is wel het ergste. Hij loopt nog altijd graag aan de lijn. Gisteren deed ik mijn jas aan (voor het eerst in maanden, want het was altijd goed weer), plots zie je NIKS meer van zijn artrose en hij spurtte binnen de 5 seconden richting de garage om te gaan lopen. MAAR ik kan en mag hem niet meer meenemen (Na samenspraak met de dierenarts en ook omdat hij dit eigenlijk niet meer aankan met zijn rug [de achterpoten zijn wel nog goed genoeg maar ja] en dan na de loop volledig instort en dan echt wél pijn heeft. Het gaat dus echt NIET meer).

Dus hij is nog wel erg fit en voelt zich héél erg goed, maar ja, nu is het nog genieten van de tuin. Te goed om een spuitje te geven dus, maar te slecht om nog echt grote loopjes aan de lijn te doen en dat vind ik ergens wel spijtig.

---

Sorry voor de lange post. Maar ik wilde (en hopelijk heb ik dit) meer duidelijkheid gegeven over hoe onze Jack zich voelt. (Héél erg super eigenlijk behalve af en toe die ouderdomskwaaltjes zoals die tandontsteking vorig weekend, maar een TE versleten rug om nog echt grote afstanden te lopen )

" Gisteren geprobeerd om nog een beetje te spelen met onze Jack. Géén probleem hoor! Meneer lag te rollebollen, likjes te geven (bleh), toonde meteen zijn buikje en ging dan lekker knuffelen en tegen mij aanliggen. 
 
Daarna als een stoere hond met ne stijve rug (en dan zo kijken van: IK ben de MAN) als een razende gek al spurtend richting de tuin (en springend over de schuifraamdeur). Beetje plassen, gevoeg doen, blaffen op ik weet niet wat, springt dan over de schuifraam terug naar binnen, hij wil drinken .. plots ziet hij papa en ineens kan hij niks meer. 100% verlamd (fake natuurlijk) en moest ik hem helpen drinken want het ging echt niet hoor!
 
Ja ik weet het, ik moet streng zijn en ik mag hem niet helpen. Vroeger was ik daarin streng maar nu denk ik: Ach ja, voor die paar weken of maanden die hij nog heeft? Waarom dan nog streng zijn? Het beestje wil ook zijn laatste dagen op een leuke manier afsluiten hé! 
 
PS. Ja ik ben een valsaard. Ik houd hem regelmatig in het oog terwijl hij mij zelf niet ziet. Hij kan soms wel 100x meer zaken als hij niet weet dat ik dicht bij hem ben, dan wanneer hij mij effectief opmerkt, in zijn laatste levensmaanden ben ik niet streng genoeg, hij begrijpt dit (een hond is niet dom h&eacute en hij profiteert echt maximaal. 
 
---
 
Dat is wel het ergste. Hij loopt nog altijd graag aan de lijn. Gisteren deed ik mijn jas aan, plots zie je NIKS meer van zijn artrose en hij spurtte binnen de 5 seconden richting de garage om te gaan lopen. MAAR ik kan en mag hem niet meer meenemen (Na samenspraak met de dierenarts en ook omdat hij dit eigenlijk niet meer aankan met zijn rug en dan na de loop volledig instort en dan echt wél pijn heeft. Het gaat dus echt NIET meer).
 
Dus hij is nog wel erg fit en voelt zich héél erg goed, maar ja, nu is het genieten van de tuin. Te goed om een spuitje te geven dus, maar te slecht om nog echt grote loopjes aan de lijn te doen en dat vind ik ergens wel spijtig. "

makila_baasje_van_Jack

Snap ik! Zo sneu als ze wel willen maar niet kunnen. Ik ben ook bang voor het punt bij Kim dat ze écht niet meer kan lopen, maar wél nog vol vuur en levenswil zit.

Kim kan de langere wandelingen nog wel, maar het gaat zoooo langzaam. Met een uur lopen heb je dan 3 km gedaan, dat idee.

Ja onze hond is dus echt zo'n geval van: Te goed (in het algemeen) om een dodelijk spuitje te geven. Maar te slecht (door zijn rug) om nog alles te kunnen waarmee hij plezier maakt. 

Natuurlijk heeft hij nog véél plezier, maar hij had liever nog wel gaan lopen aan de lijn hé.

Oh en dat gebruik maken van de kwaaltjes herken ik ook heeeeel erg!

Loop dierenarts binnen: suuuuperlangzaam, 'glijdt uit', 'kan niet overeind komen'.

Loop naar buiten? Kan zelf opstaan op de gladde vloer en dan op een drafje de deur uit. En in de auto springen.

Of gisteravond, er zaten een paar losse plukken haar in haar staart die ik er even uit trok. Ze houdt dus níet van kammen of geplukt worden haha. Ik raakte serieus niets van haar aan behalve die pluk in haar staart, die er gewoon meteen uitging want hij zat los.

Laat ze zich dramatisch met een draai op de grond vallen, zelfs twee pootjes in de lucht. KIM SERIEUS ECHT? IK RAAKTE JE NIET EENS AAN, JE BENT ECHT NIET GEVALLEN. Ik ben steeds als de dood dat mensen denken dat we haar mishandelen ofzo. Ze is zo'n dramaqueen en zo slim dat ze metéén weet hoe ze gebruik moet maken van dit soort dingen.

Ik ben er gisteren dus toch mee gaan lopen aan de lijn voor het eerst sinds mei. Hij was echt héél hard aan het zagen, dus ach ja, waarom niet dan?

Hij is dan 3 minuutjes gaan lopen, tot aan de overkant van het straat. Hij was daar echt helemaal stikkapot van. Hij was helemaal uitgeput na die paar minuutjes maar hij was de hele verdere dag extra goed geluimd. Daarna heeft hij ook héél goed geslapen.

Dit was misschien géén goed idee voor zijn rug, maar als je hem dan die paar minuten zo ziet genieten en ook daarna nog, dan denk ik: Ach ja .. dat heeft hij dan toch weer gehad. 

T'was vorige week (al)wéér een gezondheidscrisis. Hij kon plots niet meer zelfstandig lopen. Ik moest hem 100% van de tijd helpen en hij kwam alleen nog zijn mandje uit om te eten, te drinken en zijn bevoeg te doen. Zijn energielevel was gewoon NUL. 

Ik dacht even: Oei het is ermee gedaan maar nadat ik hem wat observeerde had ik al snel door dat hij héél véél pijn had aan de nekstreek. Een nieuw bezoek aan de dierenarts bevestigde dat, hij had er een zware ontsteking.

Hij heeft dan vorige week donderdag medicijnen gekregen hiervoor. Tegen maandag was hij al terug als vanouds. Zelfstandig lopen gaat natuurlijk traagjes maar lukt weer. Hij is ook terug erg actief en speels en hij lijkt nog elke dag terug aan te sterken. De pijn is natuurlijk ook weer weg hé!

Dat was wéér even spannend en dit doet je toch eraan denken dat elke dag zijn laatste kan zijn. Maar voorlopig veert hij telkens terug op.

Daar is die weer de Jack, gelukkig nog even bij je he....houd hem goed in de gaten hoor...

Ja eerlijkheidshalve had hij in maart al kunnen overlijden. Het is toen 1 nacht echt héél 'close' geweest. Sindsdien schrijf ik zo'n beetje zijn laatste maanden / jaren neer. Ik heb dat nodig, want de dag dat hij er niet meer is, zal ik héél triestig zijn.

Dat hij 4 pagina's later evenwel nog steeds leeft en weer 'redelijk in orde' is, is eerlijkheidshalve een half mirakel, t'is echt ne sterke en harde bikkel. Maar zo wordt dit topic nu wél erg lang.  

Jack 16 jaar en 10 maanden

Geef toch niets, mag gerust hier alles over Jack schrijven hoor, iedere dag is er een dat Jack nog mooi bij je is.

Oei wat spannend! Ja dan denk je, nu is het gedaan, en blijkt het gewoon iets eenvoudigs te zijn wat te fixen is.

Hij moet al enkele weken redelijk wat last gehad hebben van zijn nek (en tandjes). Hij is deze week wel héél erg vrolijk en in zéér goede doen. Ik heb er echt last mee.  Véél blaffen, zagen, gek doen, mij bespioneren, stevig doorlopen, speels.

Wel jammer dat een hond niet altijd kan zeggen wat er scheelt. Het is ook zéér moeilijk / onmogelijk om op te merken dat hij nekpijn heeft als hij tegelijkertijd ook tandpijn heeft (en daar meer last van had). Pas toen de tandontsteking 100% genezen was, viel het op dat hij ook problemen had met zijn nekje.

Ach ja het zal tot zijn laatste snik nu wel een full-time patiëntje worden bij de dierenarts. Maar als we hem kunnen helpen en hij zich dan terug beter voelt en vrolijk rondloopt is het goed hé :)

Ja hier ook hoor, dat is eigenlijk hetgene waaraan we het beste haar leeftijd merken. Vroeger had ze echt nooit wat, maar sinds haar vijftiende regelmatig kwaaltjes.

Hoi Makila

Wat fijn dat je hondje deze leeftijd al eeft mogen bereiken.

Mijn hondje  is 13 jaar en moet een gebirtsreiniging ondergaan en er moeten 4 kiezen worden getrokken + twee epuliden weggesneden worden.

Ik vraag me af of hij dit wel redt op zijn leeftijd.

De kosten zijn 400 euro.

Weet jij of dit een redelijk bedrag is?

En moet ik dit mijn hondje nog aandoen op zijn leeftijd?

Knuffel voor jouw hondje.

groetjes,

Corina

Dat is redelijk Corina...narcose en assistentie...gebit reiniging en ook nog twee epuliden weghalen.

Er is besloten zijn slechte tandjes te laten zitten, omdat hij mogelijk een operatie niet meer overleeft. Hij krijgt wel een soort vloeibare tandgel (Tropiclean) om ontstekingen tegen te gaan en zijn gebit proper te houden.

Maar 400 euro lijkt me vrij redelijk.

Jack vorige week in onze tuin 

Gisteren is Jack uit ons bed gevallen. Hij hield zich in eerste instantie stoer, maar ik merk dat hij toch wat kneuzingen / averij heeft opgelopen en hij zich pijn gedaan heeft.

Dat is nu al 2x dat ik hem optil en hij huilt van de pijn, maar volgende week ga ik zowiezo naar de dierenarts. 

Aah gossie. Niet handiger om morgen ochtend even te bellen? Misschien kan wat pijnstillers krijgen.                                             

Waarom niet NU?

Hij ligt nu uitgestrekt en rustig te slapen, als hij neerligt of in zijn hondenmandje zit, heeft hij klaarblijkelijk er niet echt zoveel last van. Het is ook zondag en géén noodgeval. Ik ga morgenvroeg even langs om het te laten nakijken.

Als ik vandaag op ne zondag bel, dan moet ik aangeven dat het een noodgeval is, met de omschrijving en uitleg van hierboven zeggen ze dan gewoon: Kom morgenvroeg even langs .. Allé ja in België toch (niet vergeten dat ik niet in Nederland woon)

Voor onze kater vroeger heb ik zo een keertje wel moeten bellen.

Nou als mijn hond huilt van de pijn wacht ik geen minuut.

Maar misschien houdt hij er niet van om opgetild te worden?

" Maar misschien houdt hij er niet van om opgetild te worden? "

Kees

Normaal wel. Rondlopen is voor hem geen probleem, maar ik vermoed dat zijn ribben gekneusd zijn want dat is hetgeen het meeste te verduren krijgt als je hem optilt. 

Ik ken er zelf ook wel wat van, iets gebroken is het niet voor zover ik kan voelen (en dan huilt hij ook niet). Als ik dacht dat het iets héél ernstig was, dan was ik nu al bij de dierenarts. Hij kan nu zijn roes uitslapen, ik zal hem een beetje (véél) helpen tijdens de nacht en dan kan hij morgen deftig onderzocht worden en pijnstillers krijgen.

Ribben gekneusd, is erger pijnlijk dan breken, bel de spoedarts en ga langs, krijg je pijnstilling voor je hond...deftig als je morgen ga  ?  Pijnstilling heeft jack nodig, gekneusde ribben is zeer pijnlijk, en zal ook moeite hebben met ademhalen, bel even Peter.

Hij is ok. Een lichte kneuzing zei de dierenarts van wacht. Pijnstillers gekregen, dat zou zeker tot donderdag moeten helpen. Daarna wordt hij door mijn eigen dierenarts verder geholpen.

Een vraagje. Mijn hond heeft een drankbak op de grond maar door zijn artrose wordt dat steeds lastiger.

Ik overweeg dit te kopen:

https://www.zooplus.nl/shop/honden/voerbak/bakstandaards/136166

Ik vermoed voor een JR dat de 18cm versie diegene is die ik moet hebben?

Zijn schofthoogte is (net gemeten) 32cm. Ja hij is groot voor een JR, maar het is dan ook een mix (JR + Fox) en een Fox kan tot 40cm groot zijn.

Vroeger woog hij iets meer dan 6kg wat perfekt is voor zijn grootte. Het laatste jaar, is dat gezakt naar gemiddeld 5,7kg. Maar voor zijn leeftijd is dat gewicht nog best goed.

Waarom koop je niet van die bakken in zo'n standaard die je kunt verstellen? Die heb ik ook en kun je precies op de goede hoogte zetten.

Ach arme Jack. Pijnstillers zijn fijn. Wij hebben ondertussen een voorraadje rimadyl in huis, voor als het een keertje bij Kim in de rug schiet bijv.

Hopelijk knapt hij snel op!