" Nee hoor. Complete cultuurshock.
Een verhuizing is al stressvol genoeg. Lijkt me wel prettig als een pup dan al deels gesocialiseerd is. "
Valt echt reuze mee hoor. Ik heb dan nog nooit een schuurhond gehad, wel een teefje die achteraf totaal op geen enkele wijze gesocialiseerd was toen wij haar na afspraak vanwege een al langer geplande vakantie op de leeftijd van 12 weken ophaalde. Haar eerste 12 weken alleen in huis doorgebracht met de laatste 4 weken in een bench omdat zij en haar 2 zusjes elkaar aanvlogen keer op keer. Ik ga verder niet uitweiden over hoe of wat, wat betreft de fokker. Onze Wopper was de eerste tijd inderdaad een vrij terughoudende pup, maar uitgegroeid tot een geweldige hond. En eerlijk? De hond met wie ik het allerbeste kon lezen en schrijven van de 5. De meest sociale hond van allemaal, in haar 11,5 jaar nooit problemen met haar gehad, ze accepteerde alles en iedereen vol enthousiasme. Agressieve honden negeerde ze, onzekere honden liet ze met rust totdat deze zelf toenadering zochten. De enigste van alle 5 die mijn stofzuiger nooit heeft aangevallen, de enigste bij wie ik een vuilniszak kon uitschudden zonder besprongen te worden, de enigste die de rolcontainers niet aanviel, de enigste die niet tekeer ging tegen de postbode, 1 van de 2 (onze Teun nu doet dat ook niet) die niet door de ramen probeert heen te denderen als er een kat in de tuin zit. En zo kan ik nog een tijdje door gaan.
Die cultuurshock valt dus echt wel mee, het enigste wat zij had, was een bloedhekel aan een bench.
En wat ik hierboven ook al zei, de 3 Rottweilers van de buren, wat wel schuurhonden zijn/waren, tophonden qua karakter.
En dit zijn nu gewoon super huishonden, de mensen hebben niet eens een schuur, ja een garage, maar daar staat hun auto in
Merk totaal geen verschil met de Rottweilers van mijn vriendin die wel in huiselijke kring zijn opgevoed/opgegroeid.
TS sorry voor het off-topic. Gefeliciteerd met je pup en een naam? Dat was voor ons zelf al een drama om dat te bedenken