Probleem gevonden?

Dat zijn ook wel dingen die ik herken in de trage schildklier, hoofdpijn, pijnlijke gewrichten, spierpijn, overgevoeligheid, overgevoelig voor prikkels, wat bij een hond in uitvallen kan uiten, zoveel klachten, je zou de klachten van mensen eens moeten doorlezen.

Jantien, zeker blij, ik heb dan ook geleerd, omdat ik al die tijd zelf voelde, er is iets lichamelijk niet goed, niks mis met mijn geestelijk, ben ik via een forum bij deze internist terecht gekomen, mijn les is dan ook, luister altijd naar je eigen gevoel, en geef niet op als je iets mankeert en ze weten niet waarvan.

Eerst wilde ik schrijven dat SM niet bij Staffords voorkomt. Ging toch eerst even googlen en stuitte op info waarin staat dat het bij dit ras helaas ook voorkomt.

Syringomyelie - Sterkliniek Ermelo & Harderwijk
https://sterkliniekermelo.nl/syringomyelie/

Ook op het staffordforum

http://www.staffordforum.nl/viewtopic.php?t=74372

Wellicht kan je op dit forum je laten informeren specifiek wat SM bij Staffords betreft.

SM is alleen door middel van een MRI vast te stellen. Mocht je daartoe besluiten dan kan ik je de lijst van klinieken geven, waar MRI's betreffende CM/SM tegen gereduceerd tarief wordt aangeboden.

De verschijnselen die Kyra vertoont, kunnen door CM/SM veroorzaakt worden.

Sterkte.

Manja

Alle mogelijke informatie over CM/SM wereldwijd vind je hier: ook symptomen.

Chiari-Like Malformation (CM) & Syringomyelia (SM) and the Cavalier King Charles Spaniel
http://www.cavalierhealth.org/syringomyelia.htm

Vreemd, dat je eerst zo verschil zag en nu gaat het achteruit, dat past niet bij de schildklier denk ik (ik ben geen dokter)

Ik zou zeker wat Loesje zegt ook nakijken, maar een MRI kan je niet betalen denk ik?

Ze zit toch nog niet 8 weken aan de medicatie? want het kan ook zijn (even bij de schildklier blijven) dat de medicatie niet voldoende is, dus dan moet er meer gegeven worden.

Faro was pas na een half jaar goed ingesteld. En op het laatst werden zijn waarden weer slechter, maar meer medicatie mocht hij niet.

De schildklierwaarden waren toch niet goed? Laag normaal is niet goed.

Maar ik zou met alles rekening houden, het kan ook nog en, en zijn.

De schildklier zit bij de keel.

Ik vraag me in alle eerlijkheid en zonder kritiek af of deze hond met die waardes wel een schildklierprobleem heeft. Alles ligt binnen normaal, ook de TSH (wat een belangrijke graadmeter is) en als je dan thyroxine gaat toevoegen maak je het systeem stuk. Ik vraag me af waarom de da dit gegeven heeft en je niet naar een internist heeft gestuurd (of heb ik dat stukje gemist). Ik heb heel wat getobt met een hond met schildklier problemen maar ik heb hier geen goed gevoel bij.

Als het de schildklier niet is, knapt ze eerder af van medicatie dan op. En je verstoort het hele stofwisselingssysteem. 

Met Thyroxine kan je niet spelen met opbouwen en afbouwen, het is een levensbelang hormoon wat lichaamseigen hoort te zijn, ga je toevoegen stopt het lichaam.

Als ze werkelijk een schildklier probleem had gehad (waar de waardes niet op wijzen) had ze enorm opgeknapt van thyroxine. Ik had na 2-3 weken een totaal andere hond, die weer rond dartelde als voor zijn schildklier stopte.

Daarbij komt dat als een hond schildklierfalen heeft het 9 van de 10 keer een vernietiging van de schildklier tot gevolg heeft, en de hond dus uberhaupt volkomen afhankelijk wordt van thyroxine, en het ook goed in te stellen is. Van die schildklier zelf hebben ze dan geen last, want die is goeddeels verdwenen.

Als je echt wilt weten of het de schildklier is moet een je onderzoek laten doen met contrastvloeistof, ze kunnen dan prachtig in beeld brengen of de schildklier actief is.

En met schildklier falen vallen ze niet af, maar komen razendsnel veel gewicht aan en je ziet het ook aan hun snoet, die verandert. Krijgt de hond de juiste dosis thyroxine verdwijnen die verschijnselen weer maar afvallen is wel heel lastig en gaat echt niet zomaar.

Ik zou een goede neuroloog en/of orthopeed zoeken, als ik dit zo lees krijg ik eerder het gevoel dat er neurologisch iets niet klopt.

Experimenteren met thyroxine (schildklierhormoon dus) is echt heel erg uit den boze. Het is zo een ingrijpend hormoon.

Maar ik wil jouw kennis niet onderuit halen hoor, maar ikzelf en mijn hond hadden een trage schildklier, en op en afbouwen of andersom hoort toch echt bij het instellen van de schildklier, Faro had ook laagnormaalwaarden, net als ikzelf, juist een internist heeft mij daar bij geholpen.

De waarden zijn maar echt net binnen de grens, dat noemen ze laagnormaal en daar kan je heel veel klachten van hebben.

Ik heb 2 jaar lang rondgelopen met klachten, ik kon niks meer, voelde me depri, totdat ik proefmedicatie kreeg.

Binnen 6 weken voelde ik me een ander mens, terwijl mijn huisarts al zei, het zit tussen je oren, dus had ik de psychische molen in moeten gaan.

Wel ben ik zeker met je eens dat misschien een Internist er naar moet kijken, sommige dierenartsen weten er niet veel van, en sommige wel, een internist weet het beter.

Maar ik weet wel dat zeker in het begin, ook bij de hond van mijn broer, dat er regelmatig bloed geprikt moet worden om zo te bepalen hoeveel medicatie goed is, het is niet vaak meteen goed.

Je kan trouwens ook ziek worden van te hoog zitten, maar meestal word je daar niet zo sloom van, maar juist opgefokt.

Ik denk ook dat het verlagen van de medicatie te maken heeft met het snelle afvallen.

Ik zou sowieso weer opnieuw bloed laten prikken, en laten uitprinten, voor als je naar een internist gaat.

Maar ja, ik ben geen dierenarts, heb alleen ervaring met mijn vorige hond, en mijzelf, en dan de hond van mijn broer. Maar dat is alleen ervaring, ik weet het verder ook niet hoor.

Ik zie in de bloeduitslag t4 als referentie waarde 15-51

Met alle respect: dan is 25 heel normaal. En ik weet er echt wel wat van. Ik ben toen bij een internist en een cardioloog in Merelbeeke geweest die vertrouwt was met het ras en het probleem (cardioloog omdat bij een lage schildklierwaarde het hart gaat haperen, en een hart probleem bij de hond moest worden uitgesloten).Omdat er een probleem speelde in het ras en onze hond een gecompliceerd beeld liet zien heb ik me er binnestebuiten, achterstevoren in verdiept.  

Mijn huidige hond staat op 10.4, das pas laag normaal, maar omdat ze energie heeft voor diezelfde 10 doen we er niks aan. Ik ben daar gek, L-Thyroxine is niet niks, en of je de schildklier om zeep helpt als je het geeft aan een hond die gewoon op peil staat. En zeker niet iets met een paar dagen wat minder en dan wat meer. Dat moet met heel veel zorg en controles op peil worden gebracht, waarbij continu scherp naar de hond gekeken wordt.

Maar 10,4 is wel "heel laag", maar TSH was volstrekt normaal en dat is eigenlijk nog veel belangrijker. En de waardes blijven ook zo (ik laat het ieder jaar een breed bloed beeld prikken omdat mijn hond erg actief is in sport en ik haar niet wil overvragen, ze zal altijd blijven presteren voor mij, dus ik moet zeker weten dat ze oke is). Uttgangspunt van de internist met wie ik over Chanel gesproken heb is dat natuurlijke T4/T3 100x beter is, dan dat je gaat ingrijpen in een systeem wat we niet eens goed begrijpen. Dat elke hond zijn eigen natuurlijke evenwicht heeft. Bij mijn hond telt dan mee dat ze heel goed bespierd is (vrij extreem) met spieren die veel duurtraining krijgen. Bij greyhound-achtige honden is inmiddels bekend dat deze van nature altijd lager staan dan een doorsnee hond en je daar niet aan moet sleutelen.

Mensen en honden mag je NOOIT vergelijken met stofwisseling. Die is totaal verschillend.

Dat mag je in geen enkel opzicht naast elkaar leggen, een hond heeft een totaal ander systeem.

Als een hond schildklier falen heeft, of substantieel te laag zit omdat de schildklier niet kan produceren hoort de TSH om hoog te schieten (aanjakkeren), werkt dat niet, dooft de TSH uit en meestal ook de T4, of heel laag. Als je dan L-thyroxine gaat geven zal de hond heel snel opknappen, dat kan gewoon niet anders.

Te veel L-thyroxine geven is levensgevaarlijk, het hart slaat op hol en de hond raakt oververmoeid  (opgefokt) maar juist volledig uitgeput op een rare manier. Daar hoort afvallen ook bij, maar dan ben je veel te ver gegaan.

Ik ben benieuwd wat de internist gaat vinden, er zijn genoeg andere redenen waarom een hond traag kan worden, schildklier is niet eens de meest voor de hand liggende daar

T4, vrij, 9.8 referentie 6-40
T3, totaal, 0.4 referentie 0.3-3.1
T4, totaal, 18 referentie 12.9-51.5
TSH, 0.45 referentie <0.5

zijn deze waarden nu met of zonder medicatie? Ik dacht met?

Goed dat je nu naar Waalwijk gaat, ik ga keihard voor je duimen.

Goed dat je verder laat onderzoeken 

Ik zou toch echt ook het belang van genoeg jodium niet onderschatten, en dit mee laten nemen in het onderzoek. 

In dit artikeltje wordt e.a. uitgelegd, er is ook een webinar over jodium, mega interessant en een aanrader om je hierin te verdiepen dat van het een het ander kan komen en het hele systeem met elkaar te maken heeft.

https://globalhealing.com/natural-health/8-things-to-know-iodine-deficiency-dogs/

 jodium is  essentieel voor een goede gezondheid, nodig voor elke lichaamscel. Een tekort kan verstrekkende gevolgen hebben voor de gezondheid. Daarom had ik als arts dit wel eerst laten onderzoeken voordat ik aan medicatie begon.

Het is natuurlijk niet gezegd dat Kyra er een tekort aan heeft, maar laten onderzoeken lijkt me toch wel heel belangrijk.

Sorry Dobry, je hebt het mij ook al aangeraden, maar ik durf het ook niet met medicatie, ik zou niks meer doen en onderzoeken en misschien ook filmen?

dat is het jammere dat artsen hier toch niet eerst naar kijken voordat ze medicatie geven, stel er is een tekort van iets essentieels en je durft het niet te nehmen omdat je al medicatie slikt en je dan dus uit balans raakt. 

ik heb het voor mezelf wel gedaan, en er goede resultaten mee geboekt, ihad me natuurlijk wel eerst ingelezen, want je moet het langzaam aan doen omdat de schildklier het niet gewend is van jodium gebruik te maken. Het liefst onder begeleiding van een arts die daar verstand van heeft.

Daarom snap iik ook wel dat mensen het niet aandurven en liever de medicatie gebruiken. 

ik snap je hoor, bespreek het gewoon even zou ik zeggen,

inlezen over het onderwerp is ook heel interessant