" Hallo dierenvrienden,
Om eerlijk te zijn heb ik een account aangemaakt om advies te vragen. Mijn vrouw onze dochter van 8 jaar en ik hebben sinds goed twee weken Tony in huis. Tony is afkomstig uit Roemenië en ca 11 maanden oud. Hij is een kruising labrador en herder denk we.
Tony is dus heel bang. Hij is nu twee weken bij ons en we zien nauwelijks verbetering. Hij wil alleen in zijn bench liggen. Als we de deur open laten komt hij er alleen uit als wij bijvoorbeeld boven zijn, alle achterdeuren staan open, maar toch kiest hij ervoor om in de kamer zijn behoefte te doen. Dan weer snel terug in zijn bench. Anders komt hij er niet uit! We lopen nu twee weken met hem hetzelfde kleine rondje. Wat hij dus niet wil. We moeten hem echt uit de bench trekken en ik kan je zeggen dat dit echt klote voelt. Kortom angst regeert zijn leven op het moment. Daar komt nog bij dat hij al een paar keer naar onze dochter heeft gegromd, waar we bij waren. Na zijn wandeling is hij er toch uit, maar na een aai van onze dochter moest hij toch grommen. We zijn nu dus wel heel voorzichtig geworden.
ook hebben we een trainer aan huis. Hij denkt dat het misschien wel goed komt, maar heeft hier ook niet veel ervaring mee. Is toch altijd maar afwachten zegt hij. Bachbloesem en een rustgevend ding in het stopcontact geven weinig tot geen verlichting. Wij twijfel sterk wat we moeten doen. Volhouden, terug brengen en zorgen dat hij een meer ervarener baasje krijgt?
wat denken jullie? "
wat ik denk...
De hond is uit de omgeving gehaald die vertrouwd voor hem was. Als een hond zich ergens veilig voelt kan hij zich heel anders gedragen dan ergens waar hij zich niet veilig voelt.
Dus het hoeft niet zo te zijn dat de stichting iets gezegd heeft wat niet klopt.
2 weken is nog echt maar heel erg kort om al echt iets over de hond in de toekomst te kunnen zeggen, hij kent en vertrouwd blijkbaar de situatie nog niet echt
Grommen zie ik als een uiting van: kom ajb niet te dicht bij me, ik vertrouw het niet. De hond aaien is nu niet verstandig, aaien is zowiezo voor veel honden iets wat ze wel ondergaan maar niet prettig vinden, zeker bij kinderen zou ik dan ook geen risico nehmen en je dochtertje uitleggen dat aaien nu nog niet kan. Over een tijdje misschien, en dan onder de kin, niet over de kop of rug.
Ik weet niet of jullie "herplaatsregeltjes" meekregen van de stichting?
Zoals niet rechtstreeks naar de hond toelopen maar de hond naar jou toe laten komen, in alle rust laten eten en slapen, nog geen drukke oefeningen gaan doen of trainen onder druk. Als de hond het leuk vindt en ervoor openstaat, kan je wel snoepjes verstoppen oid.
Stem en houding altijd kalm en rustig naar de hond toe. Inlezen over hondentaal zoals bijv. Turid Rugaas dat in haar boekje Kalmerende Signalen beschrijft, zodat je weet wat hij bedoeld.
Wel fijn dat je iemand mee laat kijken, al ben ik een beetje allergisch voor het woord trainer, want een trainer zoals in herderdriller is het laatste wat de hond nodig heeft.
Ik denk dus dat dit met de juiste aanpak en ook begeleiding van je dochtertje zeker goed kan komen, ze is ook niet Meer te jong om te snappen wat je wel of niet kan doen bij een bange hond. Maar dat is dus geen advies, omdat ik niet weet of de juiste aanpak gegeven kan worden.
Zelf zou ik denk ik de bench weghalen voor een tijdje en een rustig plekje zoeken, onder een tafel bijv. zodat je er beter bij kan. Misschien een tijdje de riem omlaten zodat je hem makkelijker mee kan nemen.
Nogmaals dit is geen advies maar een overdenking.
Ik wens je heel veel wijsheid in het nemen van een beslissing en een goed Idee om morgen even contact op te nemen met de stichting.
Reageren
.
