Ik ben ook meer een avondmens. Met ong. een jaar vond ze het volgens mij nooit meer erg om pas op te staan als ik op stond. Ze is nu 4 jaar, en ik sta altijd eerder op, of ik moet al uitslapen tot 's middags, misschien dat ze me dan wel wakker zou maken, maar zelfs na een nacht van 12 uur staat ze tegelijk met mij rustig op (vanwege migraines lig ik soms wat lang op bed). Wel staat ze altijd op zodra ik opsta. Eerst niet, dan bleef ze slapen, maar ze is een keer van de trap gevallen denk ik (of iig een misstap, het klonk niet soepeltjes, maar ze kwam de tweede helft wel 'normaal' naar beneden, dus ergens is het haar ook weer gelukt op haar pootjes terecht te komen/blijven), en durft niet meer zelf de trap af, en voelt zich 'achtergelaten en vergeten' als ik haar niet meeneem naar beneden. Het feit dat ik haar moet tillen en ze dus anders vast zit boven lijkt ze niks te vinden? Want ze was eerst 'beter' in het op bed blijven liggen terwijl ik alvast thee zette enzo.
Met ong. 5/6 maanden sliep ze tot een uur of 7 a 8 uur. Dan liet ik haar in de tuin, gaf haar een paar brokjes als ik vrij had, en dook dan weer mijn bed in, en dan sliep ze nog een tijdje. Afhankelijk van hoe druk de dag(en) ervoor was/waren, kon ze zelfs nog een paar uur dan weer slapen. In de loop van de maanden ging dit 'beter'.
In het begin wilde ze me na haar ontbijt als ik weer ging liggen porren voor een spelletje. Ik zorgde dat ik volledig onder de dekens lag zodra ze me begon te belagen, en negeerde haar. Ze snapte de hint redelijk snel, ik was wel een ontzettend saai baasje als ik weer op bed lag
dus dan kroop ze maar weer tegen me aan.
Sommige honden zijn beter in uitslapen dan anderen, en mijn hond kan het nu 'perfect', maar dat duurde dus wel een jaartje tot ze er net zo goed in was als ik
. Ik moet wel zeggen dat ik een gezelschapshondje heb. Mijn ouders hebben labrador(kruisingen), en die mogen op de slaapkamer nog even slapen als mijn vader er vroeg uit moet. Dus dan haalt mijn vader ze om een uur of 6 uit het washok en laat ze even in de tuin, en brengt ze daarna naar de slaapkamer. De jongste hond van 5 jaar staat met elke draai van mijn moeder in bed er meteen naast, slaat in zijn enthousiasme met lawaai tegen de muur, om dan als ze er niet uit komt, steeds langzamer te kwispelen en maar weer te gaan liggen. Hij gaat dus wel weer liggen. Maar echt uitslapen is moeilijk met zo'n slaande staart en als je te dicht bij de rand ligt een koude neus in je gezicht bij elke beweging die je maakt XD Mijn moeder heeft hem echt een tijdje moeten negeren, paar weken volgens mij, want eerst begon hij dan ook te piepen als ze iets bewoog maar niet meteen naast haar bed stond zoals hij. Als het trouwens echt 'te lang' duurt, begint hij dan ook alsnog wel te piepen, maar dat is dan rond 8 uur. Dat is voor mijn moeder uitslapen genoeg, ze is er dan bijna altijd al wel uit. Het zal deels ook wel gewenning zijn dat ze nooit uitslapen, en het daarom moeilijk kunnen, maar de jongste heeft sowieso altijd wel energie teveel, dus ik denk dat als hij een avondmens als baasje gehad zou hebben, deze toch wat meer een ochtendmens had moeten worden 