Weer even terug on topic.
Gisteren was ik in Amsterdam liep met Bobby in een park. Daar kwam een man ons tegemoet met twee honden. Van een afstand vroeg hij vriendelijk of hij zijn honden aan moest lijnen. Ik snapte het niet helemaal, zijn honden liepen rustig achter hem aan en Bobby liep ook gewoon los. Maar toen bleek dat hij dacht dat Bobby aangelijnd was omdat ik het handvat van de flexi los in mijn hand had. Super netjes om het even te vragen. Zijn honden waren ook heel relaxed, goede communicatie met Bobby, die dan best even verder kennis wil maken en er zelf naar toe loopt.
Zo kan het dus ook. Nu sprak die man Engels en uiteraard weet ik ook wel dat één nette, Engels sprekende meneer niets zegt over alle hondeneigenaren wereldwijd, maar toch kan ik het niet helpen me af te vragen af of hij soms ergens vandaan komt waar het wel gebruikelijk is even rekening te houden met elkaar en even te communiceren met de andere hondeneigenaar. Of het niet typisch hier is dat ikke, ikke, ikke.
Ikke, ikke heb een hondintolerante hond, maar ik wil gewoon in een losloopgebied lopen en anderen moeten hun hond maar bij zich houden.
En ikke, ikke heb hond die op Jan en alleman afstormt, maar dat heeft Jan en alleman maar te accepteren want mijn hond is nu eenmaal zo.
Persoonlijk vind ik dat als een hond echt problemen heeft met andere honden, je niet naar een losloopgebied moet gaan. In een losloopgebied kun je loslopende honden verwachten. Als je hond daar niet tegen kan, zoek je dus bewust de problemen op. Dat is niet leuk voor jou, niet voor de andere honden die vaak helemaal geen kwaad in de zin hebben en al helemaal niet voor de eigen hond, die constant een in situaties gebracht wordt die hij niet aan kan.
Er zijn echt wel andere wandelmogelijkheden dan druk bezochte parkjes. Bobby vindt het bijvoorbeeld heerlijk gewoon wat rond te snuffelen in de wijk. Soms, als ik voor een wat langere reis onderweg ben met Bobby mee en haar nog even ergens uit wil laten, stop ik gewoon zomaar ergens en ga daar wandelen. Vind ze prachtig. Eigenlijk overal zijn wel bermpjes en grasstroken, sloten en andere heerlijke snuffelplaatsen. Anders gewoon de straten door, van alles te beleven voor de hondenneus. Ik ben ook een keer aan het eind van een losloop parkje nog een stukje met Bobby aan de lijn de woonwijk daarachter ingegaan. Helemaal geweldig, elke keer als ik nu die kant op loop loopt ze al verwachtingsvol voor me uit, gaan we nog even de wijk in? Dat vindt ze dus zelfs nog leuker dan vrij in het park lopen.
Aan de andere kant, als je echt een ongeleid projectiel hebt die totaal niet luistert en ongecontroleerd alles en iedereen lastig valt, vind ik ook niet dat je naar een druk losloopgebied moet gaan. Dan maak je van je hond een last voor de andere bezoekers. Op een rustig, overzichtelijk stuk loslaten kan wel, maar dan moet je wel de hond bij je houden als er andere honden of mensen in zicht komen. Zou vanzelfsprekend moeten zijn.
Het probleem met discussies over dit onderwerp is dat mensen de andere hond altijd meteen in een van deze twee categorieën zetten. Heb je een hond die zijn grenzen aan durft te geven, heb je meteen een hondintolerante hond die niets in een losloopgebied te zoeken heeft en heb je een onstuimige doerak is het meteen een ongeleid projectiel die evenmin iets in een losloopgebied te zoeken heeft. Terwijl er zoveel tussenin zit. Honden die op zich prima met andere honden kunnen, maar soms net even te wild zijn, of net even te fel reageren op de foutjes van de ander.
Dat is met een beetje goede wil best in goede banen te leiden. Zo zie je heel vaak honden op meters afstand al communiceren. Sta jij met een jolige stuiterbal en zie je dat de andere hond op afstand al aangeeft hier geen zin in te hebben, houd je hond dan gewoon even bij je en als je twijfelt, vraag het even aan de andere eigenaar. Sta jij juist met een reactieve hond en de ander negeert alle subtiele signalen, probeer dan de ander af te blokken of beslist weg te sturen. Nee, bij de echte ongeleide projectielen gaat dat niet lukken, maar de meeste honden kun je prima zelf af blokken en zo voorkomen dat je hond het zelf moet regelen en door negatieve ervaringen steeds feller uitvalt.
Een beetje rekening houden met elkaar, even je hond bijhouden of vragen of je hem moet aanlijnen zoals die meneer gisteren, even een andere kant oplopen als je al ziet aankomen dat een ontmoeting niet goed gaat of een wat rustiger paadje zoeken, waarom is dat nou zo moeilijk voor veel mensen?
