Hallo hondenpage,
(Ik wil dit het liefst anoniem houden dus ik noem geen namen en wat kleine details zijn veranderd).
Eind 2017 hebben mijn vriend en ik een hond geadopteerd van een particuliere organisatie/asiel (dus geen asiel aangesloten bij de dierenbescherming). Er was een uitgebreid adoptieproces met huisbezoek etc. Op de dag dat wij onze hond uiteindelijk gingen ophalen kregen wij een adoptiecontract onder de neus geduwd... stom natuurlijk dat we daar niet eerst achter geïnformeerd hadden; op dat moment stonden we klaar om met de hond de auto in te stappen, we hebben het contract doorgelezen en ook al stonden er wat zaken in waar ik me niet helemaal in kon vinden, we hebben het toen ondertekend. We kwamen van ver, en om dan plots na weken voorbereiding/voorpret de hond omwille van dit contract niet mee te nemen kwam niet in ons op. Enkele dingen vermeld in het contract:
- de hond blijft altijd eigendom van de organisatie. De chip blijft ook op naam van de organisatie staan (als de hond dus ooit zoek raakt wordt eerst de stichting geïnformeerd...)
- De hond kan ten aller tijden weer 'in beslag' genomen worden.
- Er dient tweemaal per jaar een update + foto's doorgestuurd te worden.
- De hond mag de eerste twee maanden van adoptie alleen uit de bench voor wandelingetjes (in de praktijk betekende dit dus 21-22 uur per dag in de bench... dit hebben we misschien twee weken volgehouden).
- De hond mag niet getraind worden op een andere manier als dan die van de organisatie
- Er mag geen gedragstherapeut/trainer geraadpleegd worden die niet bij de organisatie is aangesloten zonder schriftelijke toestemmen (en deze organisatie neemt haar trainingsmethoden erg serieus: een gedragstherapeut die op een andere wijze te werk gaat zal vermoed ik niet 'goedgekeurd' worden).
Ik kreeg eigenlijk al vrij snel na de adoptie een vervelend gevoel bij de organisatie... ik kwam enkele maanden na adoptie toevallig via Facebook in contact met de vorige eigenaars en zei wisten mij precies te vertellen tegen welke gedragsproblemen zei aan waren gelopen: dezelfde als waar wij nu ook mee worstelden, ondanks dat wij de 'trainingsmethoden' van de organisatie in het begin zo goed mogelijk hebben toegepast. De organisatie was óók door de vorige eigenaars van deze gedragsproblemen op de hoogte gesteld maar had mijn vriend en ik hierover niet geïnformeerd, en op sommige vlakken was zelfs gelogen ("de hond valt op straat niet uit naar andere honden", wat zowel bij de vorige eigenaars als bij ons wel het geval was/is, en zo nog een aantal zaken). Ik vind het jammer dat wij niet duidelijk zijn ingelicht over hoe deze hond zich bij de vorige eigenaars gedroeg; honden gedragen zich in een asielomgeving immers toch vaak veel anders dan thuis.
De trainingsmethode van deze organisatie bestaat uit vooral heel veel riemcorrecties met hoog in de nek geplaatste jachtlijn zonder stop, en veel tijd in de bench. De hond mag niet loslopen en mag ook niet vrij snuffelen, moet de gehele wandeling strak naast je blijven lopen m.u.v. eventjes ergens een plasje doen. Het doet wel wat denken aan Caesar Milan... toendertijd hadden wij nog weinig kennis van hondengedrag en training, dus mijn vriend en ik hebben dit voor zoete koek geslikt. Ik ben me na adoptie meer gaan verdiepen in hondengedrag en heb deze trainingsmethoden toen snel achter me gelaten. Enkele zeer vervelende gedragsproblemen blijven echter, en ik zou graag een fatsoenlijk gedragstherapeut raadplegen maar dit mag volgens het contract dus eigenlijk niet...
De reden voor dit topic: gisteren liep de hond tijdens de wandeling weg, achter een ree aan (is natuurlijk niet de bedoeling, maar een accidentje gebeurt wel eens... dit was de eerste keer). Zij bleef een paar angstvallige minuten weg en ik bedacht mij plots: als zij gevonden wordt en de chip wordt afgelezen dan wordt de organisatie gecontacteerd. Zij droeg op dat moment een tuig, geen jachtlijn, dus niet volgens de methoden van de organisatie. Ik was bang dat als de organisatie hierover gecontacteerd werd dat zij haar in beslag zouden nemen (waar zij volgens het contract dus recht op hebben). Ik ben gaan zoeken hoe ik de gegevens van de chip kan veranderen, maar hiervoor heb ik een pasje van de NGD nodig, over dit pasje beschikt de organisatie nog...
Nu mijn vragen: hoe rechtsgeldig is dit contract eigenlijk? Zijn er gevallen bekend waarbij zo'n soort contract ongeldig is verklaard? Kan ik zonder angst een gedragstherapeut raadplegen zonder de stichting te verwittigen? Kan ik de stichting dwingen mij het NGD pasje te sturen en de gegevens van de chip op mijn eigen naam te zetten? Moet ik hiervoor misschien een rechtszaak opstarten?
Mijn vriend en ik zitten te denken een jurist raad te plegen maar het geld groeit ons ook niet direct op de rug... een rechtszaak loopt toch snel aardig in de papieren. Ik vroeg mij af of mensen hier misschien ervaring hadden met soortgelijke situaties. Alvast bedankt!

Reageren












)