" Vandaag was eindelijk de afspraak bij de neuroloog in de dierenkliniek.
er werden heel wat testen gedaan maar het was al snel duidelijk... Ik kan nog 4 weken wachten maar hij geeft het minder dan 10% de kans dat het nog goed komt. Amputatie is dus zijn conclusie.
Al heel wat tranen gelaten en twijfel of ik nog 4 weken zou wachten of niet.
het kan dat ze er begint aan te bijten...
"
Oef, dat komt rauw op je dak.
Ik denk wel dat de arts het zo 'hard' zegt, om je er mentaal op voor te bereiden, omdat je er toch serieus over moet gaan nadenken dat amputatie misschien toch onvermijdelijk is. Maar ik zelf zou die strohalm, hoe klein hij ook is, toch nog even beetpakken. Misschien dat met de hydrotherapie en acupunctuur er toch nog iets gebeurt. Spontaan herstel kan ook nog steeds.
Aan de andere kant ken ik genoeg voorbeelden van honden die met 3 poten alles kunnen wat andere honden met 4 doen. Maar mijn hemel, wat een moeilijke beslissing om te moeten nemen!
Dat 'eraan beginnen te bijten' vind ik wel een beetje bangmakerij... Of bedoelt de arts het als waarschuwing dat het kan gebeuren? Het zal best wel eens voorkomen dat honden dat doen. Hier in de buurt woonde een hond die met een misvormde poot geboren was, het onderste stuk was te kort en zat een soort ingeklapt; in overleg met de fokker hebben ze besloten om te wachten met een (gedeeltelijke) amputatie tot de hond volwassen zou zijn maar de poot is er nog en hij hinkt vrolijk rond op drie poten. Die hond heeft nooit op zijn poot gekauwd (maar had waarschijnlijk wel gevoel erin).