Ik ben er wel zo eentje die me om alles druk maakt qua honden. Ze mogen niet meer met andere honden (behalve die van onze ouders en de buren) en als ik het baasje goed ken. Op de stoep loopt er 1 van de 2 even om, op een pad lopen we er gewoon straal voorbij, aandacht of geen aandacht van mijn hond, we lopen gewoon door. Ik vind het heel vervelend als ik ergens loop, en er komt iemand tegenovergestelde kant oplopen en is een smalle stoep. Vind het heel vervelend dat een hond aan de overkant helemaal uit z'n plaat gaat omdat ie mijn hond ziet. Maargoed, ik ben daar niet verantwoordelijk voor. Zolang ik mijn hond bij me hou en tenminste 1 kant heb waar ik gewoon heen kan gaan, vind ik het best.
Eerst liet ik m'n honden wel bij honden waarvan de bazen zeiden dat het kon. Maar toen ik laatst 2 huskys het voordeel van de twijfel gaf (stond ruim een meter van het hek af, andere al los) , vloog er wel 1, grommend, blaffend, haren en lip omhoog, naar wolf. 'ze is een beetje dominant'. Nee dat is uitvallen. Geen woorden aan vuil gemaakt maar gewoon omgedraaid en weggelopen.
Ik ben heel simpel. Ik kom niet naar jou hond met de mijne en jij niet met jou hond naar de mijne. Kinderen mogen ten alle tijden aaien als ze rustig doen en ik erbij ben (en dus niet met handen onder de poort door graaien) en alleen mensen die ik ken kunnen alles doen met ze (knuffelen, handen af laten likken, ertegen aan spring) zolang hun dat leuk vinden en anders grijp ik alsnog in.
En nee, ik ben niet meer te vinden in het losloopgebied en laat m'n honden loslopen op een privé weiland van een boer. Geen frustraties meer hier