Wij zijn weer terug van een weekje Luxemburg. Heleboel kilometers in de beentjes en de honden hebben het onwijs goed gedaan. We hebben echt alleen gewandeld, dorpjes in gaan is voor Tika nog een stapje te ver. Het was een flinke rit van 4,5 uur heen en terug en de hondjes zijn nu echt gesloopt. Beide weigeren ze ook te slapen in de auto dus daar konden ze ook niet uitrusten. Ik denk dat ik ze de komende 2 dagen niet meer hoor.
Tika heeft bijna elke wandeling aan de bungee lijn gelopen, wat loopt dat ontzettend fijn zeg. Voor de volgende keer schaf ik zeker een heupgordel aan. En ga ik mij volgend jaar ook verder verdiepen in een hondenrugzak. Kaylo op veel stukken toch gewoon los gelopen en anders aan de flex. Nou dan komt hier de fotospam 
Weinig foto's van de omgeving.. had mijn handen wel vol aan de hondjes en vooral mijn moeder heeft dus foto's gemaakt :)
Nou als je niet wilt slapen krijg je wel gewoon een kussentje zodat je liggend uit het raam kan kijken 
Leuk duo is het toch. Ze hebben zo nu en dan bonje maar 90% van de tijd zijn ze zo schattig samen. Tika vastgebonden aan een boom voor de foto want die neemt anders direct de benen
Kaylo wilde graag de route uitkiezen
Even tukkie doen tijdens de pauze
Pootverzorging na de wandelingen
Ze zijn super gezellig samen haha.
Knuffelen met Tika 
Een van de wandelingen was ontzettend pittig. We hadden misschien de categorie ''zwaar'' iets serieuzer moeten nemen Er zat een onwijs steile trap in en dat was best lastig met de honden. Kaylo doet dat soort dingen wel heel voorzichtig en luistert goed naar de aanwijzingen maar Tika heeft toch de neiging om gewoon er af te stormen en dat zou niet helemaal goed aflopen. Moet eerlijk zeggen dat ik dus wel 7 kleuren scheet boven aan die trap haha. Maar ze deed het zo goed! Ze ging netjes achter me aan en bleef elke keer keurig wachten. Ook bij andere afdalingen had ze snel door dat ze naast me moest komen staan zodat ik haar aan haar tuigje on vasthouden en kon helpen. Ook een beetje voor mijn eigen veiligheid om niet gelanceerd te worden haha. Tijdens de eerste wandeling hebben we ook nog een relmuis uit Tika haar mond moeten redden. Gelukkig is hij er goed van af gekomen en leek hij niet echt onder de indruk. Tika wist uiteindelijk ook niet zo goed wat ze er mee aan moest met dat bewegende ding in haar bek.
Sommige van jullie zijn wel op de hoogte van Kaylo zijn medische geschiedenis. We zijn enkele weken geleden gestart met wekelijkse vitamine b12 injecties en krijgt nog steeds elke 3 maanden chiropractie/acupunctuur/osteopathie. Hij heeft het echt veel beter gedaan dan verwacht. Liep altijd trots voorop, was niet moe te krijgen en je zag hem echt genieten. Volgens mij moeten we maar gaan emigreren ofzo haha.
Luxemburg is echt prachtig en de mensen zijn er ook onwijs vriendelijk. Absoluut een aanrader! Komen we zeker nog een keertje terug.
Reageren
Het is in elk geval nooit saai met Tika haha
