" Het lijkt wel of duidelijkheid en leiding geven bij een aantal "herder mensen" meteen ook hard /stevig gedaan moet worden. een hond doet van nature niets fout, dus waarom dan STEVIG corrigeren ipv duidelijk maken wat jij acceptabel gedrag vind? Daar reageert de hond ook op hoor. Vlak bij mijn huis is de duitse herder club...het valt me op dat er ook meteen vreselijk geschreeuwd wordt tegen zo'n beest...ik vroeg daar ooit of ze wisten dat de hond een beter gehoor heeft dan de baas...toen kreeg ik als antwoord...dan weet hij dat ik het echt meen.
Ik antwoordde dat mijn herders ook altijd weten of ik het meen...zelfs al fluister ik het of gebruik ik alleen aar een gebaar. De man keek alsof hij water zag branden en draaide zich om. "
Ik snap dat ook niet... Toen ik tegen iemand op de hondenschool zei dat ik positief opvoed en gedrag liever ombuig dan corrigeer, was het vaak 'ja maar dit ras...' toen de trainer zei dat ik gerust mijn stem mocht verheffen zei ik dat mijn hond niet doof was, maar zo zou hij weten dat ik het meen (????) Ik heb toen eens een gesprek gehad met de trainer en hij zei dat het goed is dat ik mijn hond liever niet corrigeer, maar soms is het gewoon nodig (daar ben ik mee akkoord, maar ik hoef daarom niet te roepen of te rukken aan de riem, gewoon 'neen' zeggen volstaat... Ik beloon dan het gedrag ik wel verlang) Maar hij zei dat als je idd teveel corrigeert het geen schrikeffect meer heeft, dus als ik weinig corrigeer maar dat wel doe als dat nodig is, is het de bedoeling mijn hond dat weet het menens is en schrikt , dat heeft een grotere impact... Toen heb ik het voor gezien gehouden daar op die school 
Zowiezo vind ik corrigeren op een training helemaal nutteloos... Als mijn hond daar niet luisterde, wist hij meestal niet wat hij moest doen, ik was misschien niet duidelijk genoeg, dat kan, ik maakte me daar niet boos om. Veel mensen denken ''hij weet het wel" maar als een hond een commando niet uitvoert in elke omstandigheid (veel prikkels, afleidingen,... Da's anders dan in je salon thuis) dan is het toch een teken de hond het commando nog niet volledig beheerst, en ik ga daar niet voor corrigeren... Dat zag ik anderen wel doen, ook als die van mij gromde naar een andere hond was dat een teken ik meer afstand moest nemen, dus ik ging wat verder staan ofzo dan, maar ook dat was volgens de trainer iets om te corrigeren, want grommen mag, maar niet waar ik als baas bij ben.... Ik word zo moe van die dominantiepraatjes. Let op ik deed er wel alles aan om die dingen te voorkomen, zorgen dat ie niet fixeert door aandacht te trekken naar mij, als er een andere hond hem fixeert nam ik al afstand voor er gegromd werd, als je de boel in de gaten houdt zie je dat wel aankomen, dus het is niet dat ik mijn hond maar liet begaan maar ik hield wel rekening met hem, vaak zag ik honden die fixeerden en toen (plots uit het niets denken ze dan) uitviel, dan gaf de baas een flinke ruk aan de lijn en een harde 'foei' terwijl ik dacht 'dat zat er al aan te komen, het heeft zelf nog lang geduurd...' of honden die zo onzeker werden van hun baas omdat die zo streng klonk, dat ze allerlei stresssignalen gaven, toch een oefening moesten doen (trainer zag dit blijkbaar ook niet) en dan ging de hond grommen naar de baas, toen dook de baas er meteen roepend op, als het niet ophield kwam de trainer eens rukken en corrigeren tot het ophield... Dan verschieten ze als ze gebeten worden... Ik heb het intussen niet meer voor hondenscholen en instructeurs, meestal kennen die niets van hondengedrag, ze weten enkel hoe je een oefening correct uitvoert... Met opvoeding heeft dat niets te maken