Achterpoten werken niet meer mee

Heb je overlegt met de dierenarts, misschien eens na laten kijken door een orthopeed, misschien heeft hij nog adviezen voor je hond, zeker als je hond nog zo geniet van het leven....

Adviezen is zo moeilijk te geven, we kennen jouw hond niet, ik las dat het een kleine boomer is, met uitlaten een handdoek om de middel en zo uitlaten, en anders als lopen er niet meer zo in zit, een plasplekje in de tuin....wij hier kunnen niet adviseren om je hond in te laten slapen, dat is aan jou...als je hond nog zoveel plezier in het leven heeft, nog zinderlijk, een enkel ongelukje is niet erg, en nog lekker zijn eten opeet, jullie mooi herkend nog lekker bij jullie willen zijn, dan de ongemakken erbij nemen, en het per dag aankijken, gaat het echt niet meer...dierenarts thuis laten komen...en wat je schrijft in je openingspost, kwaliteit van leven moet er natuurlijk wel nog zijn.

Ik begrijp je heel goed hoor....maar ouderdom houdt je niet tegen, prednison als het nog wat kan doen, uitstekend, maar je hond gaat er veel van drinken en moet dan ook heel veel plassen.....

14 is best een respectabele leeftijd, maar boomertjes kunnen ook wel een paar jaar ouder worden. Als jij zegt dat je hondje verder nog fit is, en nog overal plezier in heeft, is het wel de moeite waard om te kijken naar andere mogelijkheden. Weet je ongeveer wat er aan de hand is? 

Je kunt bijvoorbeeld eens kijken op de site van Dorit Aharon, een orthomanueel therapeute: https://www.kreupeldier.nl/ Lees ook vooral de ervaringen om te zien of dit iets kan zijn, en contact opnemen om erachter te komen of zij of een collega iets kan betekenen - maar hou er ook rekening mee dat volledig herstel door de hoge leeftijd wel moeilijker is. Verder zou je eens naar een osteopaat kunnen kijken, die kunnen vaak ook wel helpen bij blokkades.

Accupuntuur, een rolstoel, kreupeldier..

Als je hond nog zo levendig is zou ik dat de moeite waard vinden.

Hoi Rudy,

Wat goed is voor jouw hond da weet ik niet.

Ik kan wel onze ervaring opschrijven.

Jaren geleden gingen wij op zoek naar een(gezonde) grote hond als maatje voor onze Duitse herder en voor ons natuurlijk!!

In het asiel zat een grote witte herder met doffe grauwe ogen een hele trieste blik!!

Hij zag er uit van neem mij mee of laat mij gaan....triest.

Ik zei dat ik hem wilde zien buiten de kennel.

Men vertelde het is een oude hond en loopt erg moeilijk.

Ik vertelde dat ik hem toch wilde zien.

Er stapte een gehandicapte hond naar buiten die zich bijna zitten verplaatsten!!!

Maar voor mij was het liefde op het eerste gezicht!!!

Wij mochten een stukje met hem lopen en om te kijken of het zou klinken met

onze super gezonde herder die bijna 8 wast en nog grote afstanden naast de fiets kon afleggen.

Op het speelveld stond Thijs de witte herder tussen ons in en hij lette op dat hij niet omver werd gelopen door andere honden.

Wij zijn terug gegaan naar het asiel en verteld dat wij er nog even heel goed over na moesten denken en anders de volgende week er op terug kwamen..

Mee nemen zou beteken dat wij binnen 2 a 3 maanden hoogstwaarschijnlijk afscheid moesten nemen.

Afscheid nemen heel snel,ondertussen al gehecht worden aan de hond,de kosten van thuis laten inslapen,alleen laten cremeren)

terwijl ik naar buiten liep wist ik het voor mijzelf al!!

Ook wisten wij dat we de honden apart moesten uitlaten want hij kon maar een paar honderd meter lopen.

Wel met mijn partner overlegd dat hij niet na het overlijden van deze hond zou zeggen toch maar geen tweede.

De week erop onze lieve Thijs opgehaald.

Omdat hij bijna zittend liep zag je de mensen kijken en zelfs werd er gezegd schop je die hond soms.....

Thuis bleek dat hij eerst een tijd rond liep wij dachten onrustig en een nieuwe omgeving.

Achteraf kon hij met moeite gaan liggen.

Voorpoten voetje voor voetje beetje bij bij beetje verplaatsen om te liggen.

De tranen stonden in onze ogen.

Wij zijn hem uitgebreid iedere dag gaan masseren en hij kreeg metacam.

langzamerhand ging het steeds een beetje beter.

Wij hebben professionele hulp ingeschakeld van een honden fysio therapeut.

Ook kreeg Thijs anabole injectie`s.

Dit heeft hem echt geholpen.

van een paar honderd meter lopen hebben wij uit eindelijk toch bos en strand wandelingen kunnen doen.

De doffe ogen zijn mooie bruine glinsterende ogen geworden!!

Onze lieve Thijs was ook echt een body builder om te zien al toen hij kwam.(omdat zijn achterkant nauwelijks wat kon)

Voor erg ontwikkeld en een smal klein kontje voor zo een grote herder.

Thijs was een hond geweest die regelmatig in een wijk alleen liep en de eigenaar was een junk geweest.

Uit eindelijk hebben wij Thijs onze super kanjer!!!!

13 maanden bij ons mogen hebben!!!!

Hij speelde en huppelde op een aparte manier en was echt super vrolijk en echt een grote vriend van onze andere herder!!.

Dus persoonlijk zou ik zeggen vraag of jou dieren arts bekend is met anabole injectie`s

Probeer inderdaad zelf te masseren en misschien een honden fysio therapeut in te schakelen.

En evt pijnstilling mits nodig.(want pijn mag natuurlijk  echtniet)

Staat jou arts er niet achter maar zelf vind je dat jouw hond nog levenslustig is vraag een second opinie.

In je eigen buurt of evt of bv in Utrecht.

Dan weet je voor je zelf dat je echt alles hebt gedaan.

Sterkte!!

Houdt je ons op de hoogte..

Ik zou dus niet zelf gaan masseren als je niet weet wat er mis is.

Het verschil tussen artrose of tumor is nogal groot...

Ga naar een goede holist arts die acupunctuur doet

Ze kunnen  zonder dure extra onderzoeken vaak beter vinden waar het misgaat en met acupunctuur de blokkade's behandelen.

Qua supplementen geef in ieder geval een goede omega 3

(bijvoorbeeld krill olie van vetra)

Dat kan nooit kwaad en doet op vele fronten goed werk in het lijf

een goede glucosamine zoals bv  bioflexa(ook van vetra) kan ook geen kwaad

kunnen ze niet via onderzoek,foto echo of scan zien wat er exact mankeert.

Je zou zeggen dat er een duidelijk verschil is of er een tumor of beknelling te zien is.

Ach wat naar.

Ik denk er wat anders over dan de rest. En waarschijnlijk is dit niet waar je op hoopt, maar om een tegengeluid te laten horen plaats ik het toch maar.

Zijn poten functioneren al langere tijd niet meer goed, reflexen zijn slecht, hij struikelt, moeilijk evenwicht kunnen houden en niet zomaar overeind komen. En, een belangrijk punt, je dierenarts probeert jullie vast voor te bereiden op het ergste. Dat doen ze over het algemeen niet zomaar. De dierenarts kent de hond en jullie al langer…

Je hond is oud en krijgt sowieso meer last van ouderdomskwaaltjes. Een tumor, of serieuze artrose, zijn helaas niet zomaar op te lossen. Zoveel last hebben is niet leuk. Hoe lang wil je blijven zoeken en proberen of iets helpt? Zelfs als je iets kan vinden waardoor de klachten even verminderen, het zal maar tijdelijk zijn én de vraag is of het genoeg helpt om het echt een beetje leuker en fijner te maken. Sommige dingen kun je nog even pappen en nathouden, maar deze situatie zou ik heel serieus nemen. Beter wordt het niet.

Ik zou die prednison een paar dagen geven, maar als dat niet (genoeg) helpt zou ik het einde van de week niet afwachten en hem eerder laten gaan. 

Ken je deze tekst al? 

zenuwen bekneld? 

Dan zou ik naar een goed chiropracter gaan

http://www.dierenartspraktijkooms.nl/chiropractie.html