Jongen, je was mijn beste vriend, nooit zal ik je vergeten.
Toen je 8 jaar was zag het er niet uit dat je ooit nog een huisje zou krijgen, maar wij werden verliefd op je.
En wat heb je dat waargemaakt, wat was je bijzonder, hielp mij uit mijn kluizenaarsbestaan, en bracht elke dag elk uur wel een glimlach op mijn mond.
Je hielp bange hondjes, veel hondjes hebben minder angst door jou.
Jij met je grote oren, met je rituelen die ik zo mis.
Ik mis op je dijen kletsen, en jij dan altijd jouw achterpoot in de lucht hield alsof je een paard was, je wiebelende billen die altijd vrolijk voor me uit liepen, je stabiel zijn en alle blaffende hondjes negeerde, je voorzichtige liefkozingen, of mij wassen want creme op je lijf is vies, dat moet er af.
je voetjes die trappelde als ik niet snel een snoepje pakte, dat hield je heel lang vol.
En het kroelen en tegen me aan liggen op de bak, ik kan een boek schrijven over wat ik ga missen en al mis.
Faro je was een bijzonder prachtige persoonlijkheid, ik mis je en zal je nooit vergeten.
Reageren
