" Je mag de dagen dat je huilt niet gaan optellen, lieve Yo. Er bestaat niet zoiets als een einddatum waarin het gemis en de hartepijn plots ineens er niet meer zijn. Verdriet is de afwezigheid van liefde, en door het heengaan van Faro is er je veel liefde ontnomen, daar kun je niet zomaar omheen, hoe lastig ook.
Iedereen rouwt op zijn eigen manier, en het is zwaar als je geen aansluiting vind om je verdriet te uiten te midden van anderen. Maar veel mensen staan niet in contact met hun gevoel en willen ook niks voelen omdat ze er bang van zijn. Spiegel je daar maar niet aan, jij bent zo totaal anders dan dat, een mens naar mijn hart.
De stappen in verwerking zal je helaas op jezelf moeten doen, maar in het proces houden ik, en vast ook anderen hier, graag je hand vast ter ondersteuning.
Lieve, lieve Yo... "
ja ik denk elke dag, ik zal nu toch wel eens uitgehuild zijn zeg, en dan gaat het goed, en dan ineens helemaal niet, maar ja, ik denk dat iedereen dat wel zou hebben, nou ja, mijn man niet, maar die praat vol trots, tja t was me een kereltje, of zoiets, en de foto's van de laaste echte wandeling, daar zien je zijn ogen, en dan zien we ook, het moest echt, ook al zaten er foto's tussen met de welbekende glimlach van Faro, op sommige foto's zie je echt, ik voel me niet lekker ogen.
Dus daar heb ik wel rust mee, ik moet alleen vooral niet denken hoe het gegaan is, dan baal ik zo, ik had het zo graag rustig voor hem gewild, maar ja, misschien kon dat ook wel niet hoor, ik sta er maar niet vaak bij stil.
En ik ben weer aan het raaskallen, dat komt omdat ik er verder met niemand over praat, ik kan me voorstellen dat mensen zich aan me gaan ergeren, maar ja, lees het dan maar even niet.
Reageren
Of anders aan jouw omfloerste ogen Yoop ? 
En hij zou ook willen dat je je leven weer oppakt, en dat grote hart van je openstelt voor een andere lieve hond die het moeilijk heeft.