Met mij gaat het ok. Het is raar, zonder Ds. In alles keert ze nog terug en vaak zijn er nog pijnlijke momenten (vorige week nog de laatste neus vegen van de ramen gelapt.. .) maar al bij al ben ik er wel nuchter in. Al komt het schuldgevoel ook wel eens boven. Of ik niet beter toch nog iets had kunnen proberen etc...
Verder heeft het (gemeen gezegd maar niet gemeen bedoeld) ook voordelen. Terug wandelingen van meerdere uren maken in het weekend zonder schuldgevoel omdat er thuis nog eentje zit vb. ..
Het is gewoon zo dubbel. En er zijn zo veel ergere zaken in de wereld. 'S avonds in bed heb ik vaak nog een zwak moment, maar overdag functioneer ik (gelukkig) prima. "
Maart dat schuldgevoel is herkenbaar. Er zijn inderdaad ergere zaken in de wereld. Maar in jouw wereldje heb je een geliefde hond verloren en dat doet pijn.


3 doggies







Hier ligt Shadow ook altijd al vroeg te slapen. Maar slaapt ook graag uit.









.










