Ik kom ook maar weer eens binnenvallen.
Inmiddels word ik echt knettergek van alle mensen die mij gaan vertellen hoe ik mijn pup moet opvoeden. Mijn buurman bijvoorbeeld. Heeft een hond uit het asiel gehaald die volgens hem ingeslapen zou worden omdat ze agressief en onhandelbaar was, en nu is het een ontzettend lief beest dat overal los mee naar toe kan en altijd bij d'r baas blijft. Mooi allemaal hoor. De eerste dag dat ik met Scot buiten liep kwam hij al een praatje maken, dat hij ook (net als ik) misschien hondentrainer wilde worden en dat hij zo vaak naar Cesar Milan keek (oké, ik heb in principe niets tegen die man), en omdat hij het altijd zo leuk vond om te zien en doen wilde hij kijken of hij het ook echt zo goed kon en dus haalde hij een hond uit het asiel (hmm oké?).
Zijn eerste 'advies' was om mij te vertellen dat ik Scotty maar moest laten snuffelen aan het afval, en hem dan een tik op z'n neus moest geven als hij het wilde pakken. Toen vond ik 'm al meteen een stuk minder leuk. Scotty luisterde toen ten slotte ook al naar "nee".
Ik kwam hem 's nachts eens tegen, toen kwam zijn hond (die dus altijd los is) naar me toe gerend. Dat mocht blijkbaar niet van hem, dus hij roept haar terug en straft haar. Dat is toch wel het eerste wat je leert qua opvoeding... Vanaf toen probeer ik hem toch wel een beetje te ontwijken. Ik heb nou wel een idee hoe hij die hond zo heeft kunnen veranderen ja...
Zonet in de lift was Scotty erg druk, wat niet zo gek is als er andere mensen en honden bij zijn. Plus dat hij zo vaak met zijn hond naar me toe is gekomen (want dat is goed voor de socialisatie) dat Scot ze helemaal geweldig vind natuurlijk. Ik probeer Scotty gewoon laag en bij me te houden, maar had geen snoepjes bij me dus ik hield hem gewoon kort aan de riem. Hij zegt "Dan moet je de riem achter z'n oren doen, dan heb je veel meer controle. Dat doen ze op van die hondenshows ook altijd.". Nou wat dacht je van niet?
Of ik kom buiten een oudere man tegen, ook met zijn hond altijd los, die Scotty dan van 20 meter afstand gaat staan lokken, en als die vervolgens helemaal hieper de pieper gaat springen duwt hij hem tegen de grond op z'n rug.. Die verteld niet eens wat, die doet het gewoon.
Andere dingen die ik hoor zijn: "Je moet wel zorgen dat hij onderdanig blijft", "Dat springen en bijten moet je echt wel nu afleren hoor" en meer van dat soort mededelingen. En eigenlijk altijd van mensen die nog geen tien minuten internet ervaring hebben met de opvoeding/het gedrag van honden.
Ik ben dan alleen nooit normaal genoeg om gewoon op mijn strepen te staan en mensen gewoon eens te vertellen dat ik opleidingen heb gedaan waar de moderne technieken en methoden aan bod kwamen in plaats van de al jaren achterhaalde, en dat ik het écht ga redden, ook al is het mijn eerste pup. Hij doet het verdorie hartstikke goed met z'n 15 weken en ik ben enorm trots op hem.
Sorry hoor, ik ben gewoon zo gefrustreerd. Niet eens alleen met de ongevraagde adviezen hoor, maar ook met mezelf. Ik hoef maar twee zinnen uit te spreken en dan laten ze me met rust, maar ik klap elke keer dicht.


3 doggies















ach... het is goed gekomen!



