" kleine honden worden niet bepaald meer belaagd dan grotere honden. "
Helaas is dat niet waar. Ik zie het te vaak gebeuren dat grote honden onderling prima kunnen communiceren, maar gewoon maling hebben aan de signalen van kleine honden. En dat het opjagen, omcirkelen en in het nauw drijven van een kleinere hond juist als bijzonder leuk spelletje gezien wordt.
Het duidelijkste voorbeeld is wel de ontmoeting van een jonge Duitse Staande met een Golden Retriever en vervolgens met Bobby.
Duitser was nog jong en jolig en stormde op een Golden Retriever af. Die had daar duidelijk geen zin in en bleef stijf staan, kop afgewend, afwijzende houding. Die Duitser daarop stopte gewoon! Snuffelde wat aan de Golden en liep toen rustig weg. Ik dacht nog bij mezelf, wat goed, eindelijk een hond die gewoon luistert naar andere honden, dit maak ik zelf dus zelden mee.
Dus ik loop vol vertrouwen verder. Duitser ziet Bobby en komt aan stormen. Bobby doet precies hetzelfde als de Golden, zelfde blijven staan, zelfde wegdraaien, zelfde afwijzende houding en nu... vliegt die Duitser er gewoon bovenop, begint haar op te jagen, er omheen te cirkelen, steeds uitdagend naar haar uit te vallen, ik ertussen proberen te komen, maar dat heeft dus echt geen zin als een hond gewoon om je heen rent, Bobby helemaal over de zeik, hoe feller ze die hond weg probeerde te jagen, hoe fanatieker hij werd en de baas stond 50 meter verder wat toe te kijken.
Bijna dagelijkse realiteit voor veel eigenaren van kleine honden.
Tel daarbij op dat grootte er wel degelijk toe doet. Een kleine hond is fysiek gewoon niet opgewassen tegen een veel grotere hond, waardoor zo'n ontmoeting al snel veel stressvoller wordt.
Vind je het gek, dat ze dan voor aanval is de beste verdediging kiezen en bij voorbaat zo'n hond al van zich af proberen te blaffen? Al snap ik dat het vervelend is, zeker als zo'n hondje in zijn angst op zijn beurt totaal niet meer let op de signalen van de andere hond en ook tekeer gaat tegen lieve honden die juist niets doen tegen andere honden.
Afleren is moeilijk, zeker als je om de volgende hoek alweer een vervelende ontmoeting hebt. Zoals we in dit topic en de vorige frustratie topics kunnen lezen, komt dat nogal eens voor, zelfs als iemand zelf in aanlijngebied met zijn hond bij zich loopt. En dan is die ook weer terug bij af.
Ik maak dat zelf gelukkig niet zo vaak mee. Een enkele keer komt een ukkepuk wel eens keffend op Bobby af, maar dan is zij juist heel rustig en negeert het hondje verder, alsof ze aanvoelt dat het angst is en ze het hondje juist op haar gemak probeert te stellen.
Een keer was het juist andersom. Ik kwam een hoek om en stond recht tegenover een enorme Duitse Dog. En die dog, hellepie, stond met zijn staart tussen de poten, doodsbang voor Bobby!
Ook nu liep Bobby heel rustig met wat afstand om de dog, verder niet naar hem kijkend, juist wat op zijn gemak stellend.
Sindsdien ben ik hem nog een paar keer tegengekomen, bij de laatste ontmoeting stonden ze gewoon te snuffelen.
Dus verschillende reacties van honden op verschillende andere honden, komt absoluut voor.
3 doggies
