honden passeren met een onzekere hond

Ik zou graag jullie meningen/adviezen willen over mijn hond Max. Max wordt in maart 3 jaar en is een intacte reu. Zelf heb ik hem nu 13 maanden. Max is een herplaatser en wij hebben hem overgenomen van een gezin. Max kon niet aan de band lopen, hyper nerveus en gromde soms naar de vorige eigenaar als hij een standje kreeg. Wij hebben besloten om voor Max te gaan en hebben hem overgenomen. 

Het aan de band lopen was echt een klus. Max is namelijk ook nerveus van zijn omgeving als hij vast zit. Ik leer hem stukken te volgen dan moet hij naast me lopen en hij krijgt een commando als hij mag snuffelen. Dit alles wel met positieve training met een gewone halsband. Max is bij zijn vorige eigenaar veel omver getrokken aan de riem, vandaar misschien zijn nerveuze gedrag als hij vast zit. Ik laat Max veel los want dan heeft hij namelijk geen spanningen, alleen in de omgeving is dat soms lastig met vele weggetjes en mensen die de hoek om komen. Max vindt het passeren van honden erg spannend, hij neemt een alerte houding aan spitst zijn oren en maakt zich groot. Max is wel een onzekere hond. Dit veroorzaakt bij andere honden ook spanningen. Ik draai dan om en als hij naar mij kijkt beloon ik dat met een bal/brokje. Ik ga niet recht op honden af en loop in boogjes en passeer zo ruim mogelijk. Toch beloon ik Max voor het kijken naar mij en toch zie ik dat hij veel spanning heeft. Moet ik juist niet passeren, maar omdraaien en niet meer terugdraaien. Ik vind dit lastig bij de ene hondenschool zeggen ze met handvol brokken erlangs, de andere zegt niet passeren maar omdraaien en andere kant op. Eerst moet je hond niet meer voorop willen lopen zodat je meer leider wordt buiten en dan zal hij ook minder spanningen opbouwen. Als hij mag snuffelen loopt hij altijd voorop en trekt nog vaak, niet door, ik stop dan hij begrijpt dit wel meteen en doet een paar stappen terug. Ik kan toch niet de hele weg hem onder volg zetten. Hij wordt dan erg gestresst, schuimen tongelen. Toen ik Max pas had liet ik hem altijd zitten en ging ik voor hem staan, hij oogde toen altijd rustig dit deed ik een maand of 4 en ging toen kijken of ik er lopend langs kon. Hij ging gelijk grommen als ik te dicht langs de hond liep. Toen maar weer zitten gedaan. Ook hier zeggen mensen niet doen want dan krijgt de andere hond een negatieve associatie. Ja, ik weet het niet meer hebben jullie misschien ervaring met een onzekere hond en hoe je deze het beste meer vertrouwen kunt geven met het passeren.

Max is al een stuk ouder dan mijn Elsa...

Elsa is door nare ervaringen erg onzeker/angstig geworden bij het ontmoeten van onbekende honden. Wanneer ze merkt dat de andere hond geen kwaad in de zin heeft verdwijnt die angst.

Laat je Max ook spelen met andere honden? Of loopt hij altijd alleen met jou?

Ik ben gewoon tegendraads en werk met Elsa niet met vermijden maar met het opzoeken van positieve ervaringen. Bij haar helpt het ook goed om rustig een hand op haar rug te leggen als steun wanneer ze angstig is. Verder is het goed voor haar zelfvertrouwen om te sporten en daarin veel positief bevestigd te worden.

Het gaat hier goed. Nu al een dikke week geen enkele angst bij haar gezien bij het ontmoeten van onbekende honden. Maar het werken aan angst voor andere honden is een zaak van 2 stappen vooruit en 1 stap achteruit omdat je minder leuke of zelfs nare ontmoetingen niet geheel kunt vermijden.

Mijn advies is dus niet vermijden maar positieve ontmoetingen opzoeken. Spreek af met mensen met honden die zich de kop niet gek laten maken door het gedrag van jouw hond en oefen daarmee het passeren (eerst op grote afstand en dan stukje dichterbij). Zo leert hij stapje voor stapje dat er echt niets gebeurt. Kost wel veel tijd!

Goed dat je hier hulp vraagt. Begin gelijk met het niet los laten lopen van je hond. Steun bieden aan een onzekere hond en die te laten voelen is erg belangrijk. Zeker bij een hond die zo nerveus is van zijn omgeving is het verstandig om dichtbij hem te blijven en de controle te hebben over de situatie. Wanneer de hond losloopt heb je die controle gewoon minder. Het idee dat de leider voorop moet lopen (een hond zou volgens deze logica achter je moeten lopen), moet je uit je hoofd zetten. Een hond zit zo niet in elkaar en het is dus nergens voor nodig om hem de hele weg te laten volgen, omdat "dat zo hoort". Je geeft duidelijk aan dat je hond stress ervaart bij het volgen, zo erg dat hij ervan gaat schuimbekken. Laat de lijn dus vieren, laat hem maar snuffelen als die dat wilt.

Het boek "kalmerende signalen" van Turid Rugaas zou ik je echt aanraden, het heeft mij en mijn hond goed geholpen.

Wat ik sinds dat boek doe is ontmoetingen die kunnen plaatsvinden zoveel mogelijk vermijden. Mijn hond heeft nog wel de neiging te verstijven bij het zien van een hond. Door hem in beweging te houden en om de passerende hond heen te lopen (of een andere weg in te slaan, omdraaien en een andere route nemen als het moet), wordt de spanning bij hem aanzienelijk minder. Ook loop ik altijd tussen de honden in, zodat ik een barrière vorm voor mijn eigen hond. Belangrijk als je een hond wilt passeren. Dit soort kleine handelingen kunnen de spanning bij de hond verlagen en de wandeling zal ook voor het baasje veel plezieriger worden ervaren.

Het heeft tijd nodig. Nu geeft mijn hond aan de ander weer te willen ontmoeten, er is geen ongezonde spanning bij het zien van een andere hond. Met toestemming van de eigenaar kunnen er weer ontmoetingen plaatsvinden en dat was voorheen niet zo. 

Kom je er echt niet uit, dan raad ik je aan om contact op te nemen met een gediplomeerde gedragstherapeut die traint volgens positieve methodes.

Hier ook een onzekere/angstige hond die reactief reageert. Ik merkte dat wanneer ik omdraai bij het zien van een andere hond het reactieve gedrage erger werd. Alsof hij bevestigd werd dat er inderdaad een enge/gevaarlijk hond aankwam. Dat was niet de bedoeling! Passeren was geen optie. Ik ben toen vooral bogen gaan lopen, om de andere hond/prikkel heen. Eerst waren die bogen groot en ze worden steeds wat kleiner. Tijdens het bogen lopen mag hij naar de andere hond kijken (niet fixeren, dan is de afstand toch nog te klein) en wordt hij beloond voor rustig gedrag en voor het contact met mij zoeken/maken. Verder heb ik gemerkt dat het naast mij laten lopen (lijn korter maken maar geen spanning op de lijn!) hem ook steun geeft.

Verder probeer ik hem de associatie te laten maken met prikkel (hond/postbezorger/tegenligger) en iets leuks (voer/speeltje) te laten leggen.

Het is bij ons een combi van afstand houden (bogen lopen) en de link leggen met iets leuks wat het beste resultaat geeft.

Ook geef ik hem even de gelegenheid om de spanning af te schudden (hij schudt tegenwoordig op "commando" als ik merk dat de spanning toch te hoog is).

En wat Liz al aangeeft, de prikkels niet vermijden. Je wil toch dat hij vooruit gaat in zijn ontwikkeling. Het is wel belangrijk aan te sluiten bij wat je hond aan kan...

Ik vind het slecht advies om het dier gewoon te confronteren (direct) met hetgeen waar die zoveel stress van ervaart. Veel honden zijn er niet van gediend om op zo'n gespannen manier benadert te worden (en terecht) en dan kan het ook negatief uitpakken. TS geeft zelf al aan dat de spanning van zijn hond overslaat op de anderen. Om dan de honden "te laten spelen" of uberhaupt te laten ontmoeten is niet gezond voor beide partijen. 

Eerst die spanning weghalen, zodat de ontmoeten op een vredige manier verloopt. Uiteraard na toestemming van het andere baasje.

Let goed op je hond, luister naar wat die vertelt en speel daar op in. 

Ik laat mijn hond niet kennismaken aan de band met andere honden, dit heb ik al wel eens geprobeerd omdat ik dacht dat Max rustiger was geworden aan de band. Ik heb toen laten kennismaken met een rustige oudere labrador teef, Max zijn haren gingen overeind en hij wilde gelijk wegrennen. Max snuffelt ook niet aan een hond zijn contacten los eindigen allemaal in wilde renspellen waar hij heel veel opwinding van krijgt. Bij het naderen gaat hij ook altijd liggenen speert dan naar de hond, ik kom niet meer in losloopgebieden alleen 's morgens als er geen honden zijn. Het wordt misschien anders allemaal te veel. Wel naar het strand hier nadert hij geen honden rechtstreeks en heeft dit gedrag dan niet (liggen). Hier wil hij overigens niet met honden spelen en is het liefst met ons bezig. 

Ik heb ook al BAT geprobeerd maar in een omgeving met prikkels reageert hij slecht op voer en ook niet meer op de clicker. Met de bal gaat het wel goed. Ik ga dus niet vermijden maar toch erlangs ook al ervaart hij spanning. Met bogen en op zoveel mogelijk ruime paden lopen. Los laat ik hem af en toe spelen met een herder teef dit gaat goed maar niet te lang voordat hij weer te wild wordt kap ik het af dan luistert hij wel goed en gaat gelijk met mij mee. Verder speelt hij weinig omdat het zoveel opwinding geeft en ik wil hem graag rustiger in zijn energie krijgen. Doe wel speuren en zoekspelletjes dit vindt hij geweldig om te doen. Bedankt voor jullie adviezen, zit even in een onzekere fase omdat hij vorige week snauwde aan de band naar een hond. Ik schrok hier heel erg van en dacht ben ik wel goed bezig en wat doe ik niet goed.

Al veel tips gehad.

Hier ook een hond die eerst maar moest leren aan de lijn lopen, ondervinden dat er buiten veel te ruiken, te beleven valt. Er bestaat denk ik niet zoiets als 1 gouden regel voor alle honden en alle situaties. Het maakt ook uit of je een hond als pup kan begeleiden of je hem op latere leeftijd pas had.

Je moet elkaar ook eerst door en door leren kennen en aanvoelen, ik krijg bij jou de indruk dat je dat inmiddels ook doet. Dan kan je het ook per situatie inschatten.

Zelf ben ik begonnen met korte saaie rondjes, zodat ze wat vertrouwen kreeg in de wandelingen en dit zo langzaam aan uit gaan breiden. Ik liet en laat haar nog steeds vaak zelf de rondjes kiezen voor haar zelfvertrouwen.

Ik maak bogen om andere honden heen, in sommige situaties ook terug, dat geeft haar het vertrouwen dat we niet geconfronteerd worden met situaties die ze niet aankan. Gelukkig wonen we ergens waar de meeste mensen zo reageren. Ik vind dat eigenlijk een goede "regel".

Natuurlijk kom je soms toch in een situatie waar je geen bogen maken kan of omkeren dan houd ik haar kort naast me, ik tussen haar en andere hond in., riem in twee handen zodat ze niet voor me langs kan schieten naar de andere hond toe.

Ook als ik de deur uitga laat ik de lijn niet te lang totdat we ergens zijn waar ik het overzicht heb en de lijn lang kan.

Bij het passeren van mensen, fietsers en ander verkeer gaat ze altijd kort naast me. Jenna lijkt dat fijn te vinden, ikzelf heb dan meer controle en ook voor anderen is het prettig.

Ik vond zelf de boekjes van Turid Rugaas erg prettig, aan de methode die ze schrijft in Help mijn hond trekt bijvoorbeeld. Ook de BAT methode van Trisha Stewart is interessant, ik heb haar boek BAT2 gelezen en gebruik een combinatie van Turid, Trisha en wat van mezelf en Jenna

Belonen zo met spelletjes en snoepjes doe ik eigenlijk niet, wel soms strooide ik wat snoepjes om te snuffelen ter ontspanning. Ik blijf soms op afstand even staan om haar rustig te laten kijken naar een andere hond

Het lastige met dit advies is dat Max dus al nerveus is op zijn omgeving als hij aangelijnd is. Door hem dan juist aan te lijnen (en niet meer los te laten lopen volgens J&O) of zelfs korter te gaan houden, ga je stress op stress stapelen.

Ik zie niet in hoe een hond daar dan relaxed van kan worden of steun aan kan ontlenen.

 Welk ras is Max? Het klinkt wel een beetje als een BC..

Max vindt het dus wel leuk om met andere honden te spelen (maar jij vindt dat te wild) maar het ontmoeten vindt hij eng/spannend.

Probeer mensen te vinden die dat passeren met je willen oefenen. Ik weet niet waar je woont maar ik wil best met mijn oudje een paar keer langs jullie oplopen als het niet te ver van mij is. Mijn Momo zal jouw Max compleet negeren of hooguit even opkijken van: "Hond, wat doe jij maf" en doorlopen. Zoeken we een heel breed pad op zodat we heel ver uit elkaar kunnen beginnen en werken we toe naar een tussenruimte van 3 meter of zo. Met ons er tussen in natuurlijk.

Doe je ook een sport met Max? Dat helpt Elsa enorm in haar zelfvertrouwen. En dan veel positief bevestigen natuurlijk. Vinden alle honden fijn.

Max is 's morgens altijd in het bos, een natuurgebied vlakbij ons huis. Ik loop hier zodra het licht wordt ik loop hard en Max rent lekker los, hij mag lekker doen wat hij wil komt veel terug. We komen hier nooit iemand tegen en dit is voor hem erg ontspannend en voor mij ook natuurlijk. Ik ben blij dat ik in een gebied loop waar ik vrijwel zeker ben dat ik niemand tegenkom hier maak ik dagelijks gebruik van om hier te ontspannen. Ja Max is erg met zijn omgeving bezig toen we hem pas hadden snuffelde hij nooit hij markeert ook niet plast 2 keer en het is voor hem klaar. Kijkt veel om zich heen en ziet alles, los heeft hij dit niet, maar ja het loopt zo vermoeiend als hij los is je moet alles in de gaten houden. We boeken vorderingen maar het is soms zo moeilijk om te zien hoe hij aan de band is met zoveel spanning.

 Dan zou TS eerst aan dat probleem moeten werken. Je hebt ook 10 meter lijnen of flexilijnen, zodat de hond meer ruimte heeft, maar waarbij je ook beter en sneller kan ingrijpen als het de hond teveel wordt. Door dit probleem te vermijden en de hond dan maar los te gooien, doe je enkel aan symptoombestrijding. Het echte probleem haal je er niet mee weg en je kan de hond niet voor eeuwig van de lijn houden.

Plus, je hoort een instabiele hond gewoon niet los te laten. Een onzekere hond zal zich niet zelfverzekerder voelen als hij los in z'n eentje staat, de baasjes zijn toch vaak enkele meters van hun hond verwijderd. Er zijn ook anderen waar je rekening mee dient te houden, zij mogen geen last krijgen van een probleem die jij hebt.

 Het lijkt me ook een moeilijke situatie, zeker gezien zijn verleden. Ik vind dat je al erg goed bezig bent en je best doet.

Ik denk dat het nog niet eens zo'n gek idee is om een gedragstherapeut erbij te halen. Enkel om jou ook meer vertrouwen te geven en je hond beter te leren kennen. Wij kunnen enkel adviezen geven vanachter een scherm, de meeste van ons zijn niet gespecialiseerd in het gedrag van honden (als in gediplomeerd). Een specialist die dat wel is en de hond ook voor zich ziet, kan je veel beter vertellen hoe te handelen in bepaalde situaties. 

Max is een Ierse Setter/Herder kruising. Wij lopen hard met Max bij mij altijd los en mijn man doet vast met hem hardlopen. Met een cani cross tuig maar dan wel op een normaal draftempo. We speuren zelf met hem en doen zoekspellen. Ik ben bij een cursus wezen kijken maar hier moest we veel wachten en daar zit Max aan de band wat hij niet prettig vindt. Dit doen we zelf met hem. Heb hier ook een prachtig gebied om dit te doen. Hij houdt ook van zwemmen en apporteert voorwerpen uit het water. Dit doen we 's zomers.Hij is gek van zwemmen. Dit gaat allemaal goed, hebben hem veel beloont in het jaar hij kan ook goed los loopt wel ver maar komt altijd als ik hem roep. Het spelen met andere honden gaat vaak wild, als het over en weer achter elkaar aanrennen gaat vind ik het goed als het teveel een kant opgaat kap ik het af of laat hem even zitten om te rusten. Max is snel van 0 op 10 met zijn opwinding. Als ik hem dan naast mij heb dan tollen zijn ogen zeg maar, zoveel opwinding heeft hij dan het is net of hij dan door een bepaalde grens gaat dit wil ik dan voorkomen en het spelen positief afsluiten. Als het aan de lijn beter gaat wil ik met Max roedeltherapie doen, een hondenfluisteraar heeft een roedel met een alpha misschien dat dit ook later goed voor hem is.

 Zo te lezen werkt TS daar ook keihard aan. Dat is tenminste wat ik lees. Zo lees ik dat hij de hond soms los en soms aangelijnd laat lopen en oefent met het aan de voet lopen. Ik vind dat hij dat hartstikke top doet en goed zijn hond leest op stress signalen.

Maar bij jou lees ik dus het advies de hond nooit meer los te laten lopen en daar ben ik het dus niet mee eens, zeker niet in dit geval. Da stapel je stress op stress.

Grappig ook dat je bij angst voor het ontmoeten van onbekende honden altijd heel stellig bent dat je dan ontmoetingen moet vermijden (symptoombestrijding) maar als het om stress van het aangelijnd zijn dan juist heel stellig bent dat je de confrontatie juist aan moet gaan en de hond niet meer los mag laten lopen.

 Die discussie hebben jij en ik al vaker gehad. En guess what? Het gaat hartstikke goed met Elsa. Al een dikke week geen enkel stress signaal terwijl we heel erg veel onbekende honden ontmoet hebben, groot en klein. Heerlijk los in het losloopgebied. Zelfs toen een man perse zijn opgefokte Akita, hangend in zijn lijn, gravend met de voorpoten, kennis wilde laten maken (zelfs laten spelen!!  ) met mijn Elsa (want die speelde net zo leuk met die jonge Labrador) verblikte of verbloosde ze niet. Puh!  (*mind the smiley)

Anderen hebben ook echt geen last van mijn hond hoor. Hij heeft 2 speelmaatjes en deze mensen zijn op de hoogte van Max zijn opwinding. Het gekke is dat ondanks dat Max zo veel opwinding heeft hij altijd luistert ik hoef maar met mijn hand omhoog te gaan of hij komt zelfs uit het spel met de andere hond. Ik heb Max nu zeker meer vast als toen ik hem had. Ik laat hem los op overzichtelijke wegen hier in het dorp, hij komt altijd als ik hem roep, vandaar dat ik dit doe anders had ik dit nooit gedaan. Ik laat hem zeker niet op aangelijnde honden afgaan. Vandaar dat ik het losloopgebied mijd en voorlopig laat ik hem alleen met deze 2 honden los contact maken. Ik heb ook lessen geboekt hoor bij een gedragstherapeute, ook een goeie, alleen het eindigt allemaal met ja probeer dit eerst maar of dan dit je moet het zelf in de praktijk ervaren. Vandaar dat ik dacht vraag eens aan mensen die ook een onzekere hond hebben en wat zij ervaren.

Liz, ik beweer nergens dat de hond nooit meer los mag lopen. Ik heb mijn complimenten ook al gegeven over hoe Max bezig is zijn hond stabiel te krijgen. Lees geen dingen die er niet staan bitte. Wel is het fijn om te lezen dat het eindelijk beter gaat met Elsa, maar de manier waarop dat gebeurde vind ik niet iets om te adviseren. In dit topic beschreef je hoe Elsa een ontmoeting benaderde wat ook doorgezet werd. Ik ben nog steeds van mening dat een ontmoeting enkel moet plaatsvinden als beide partijen (de honden, niet alleen de baasjes) het willen en zich ook fatsoenlijk kunnen gedragen zonder uiting van ongezonde spanning.

@Max, het is goed om te weten dat je signalen van je hond herkent en daar ook naar luistert. Ik ga ook volledig mee met de adviezen die zijn gegeven door Dobry, hopelijk kan je daar wat mee. Mijn ervaring en adviezen heb je. Geduld hebben en succes! 

Bedankt allemaal voor jullie adviezen. Ja ik ben ook van mening dat ik mijn hond niet zomaar loslaat met andere honden. Ik geef eerst aan dat Max snel in opwinding komt en dat ik het spel dan stop ik houd dit haarscherp in de gaten. Vaak willen mensen dan gelijk een praatje met je maken maar ik geef dan gelijk aan dat ik op mijn hond let als hij speelt en hoe dit verloopt. Moeten meer mensen doen zie ik ook wel eens bij andere honden die contact maken.  gelukkig luistert hij goed en stopt meteen. Als mensen dit goed vinden laat ik hem spelen. Ik doe dit zeker niet als mensen zeggen ook een onzekere of angstige hond te hebben. Thnx

 En verwijst naar een post van 7 januari 2018...

Tsjonge, jonge jonge... Ook in dat topic heb ik me mede tegen jou moeten verdedigen dat het helemaal niet zo lang duurde maar er een grote terugslag was nadat ik twee (2) maanden volledig uitgeschakeld was. En dan nu weer dat woordje 'eindelijk'... over fucking 13 dagen..

 Beter kan je het niet doen toch? Gewoon vasthouden deze aanpak. Vertrouwen terug geven aan een hond heeft tijd nodig, zeker bij deze hond gezien z'n verleden.

Edit: Monique Bladder en Nelis Verhoeven zijn top GT's. Mocht je toch behoefte hebben aan advies van een deskundige, zou je deze kunnen benaderen.

 dat is toch super dat hardlopen in het bos s ochtends, daar heeft hij voor nu ook misschien al genoeg aan? Verder de rondjes nog gewoon kort en saai houden totdat hij wat meer ontspannen is buiten?

Succes!

Jenna is een hond die heel veel tijd nodig heeft, ik stond eens met een collega te praten in het park op afstand van een meter of vijf  denk ik, meer brullen dus haha, want haar herplaatser duitse herder, houdt ook niet zo van andere honden en Jenna dus ook niet. Het duurde de dh te lang en hij ging erbij liggen. Toen durfde Jenna voetje voor voetje dichterbij te komen, terwijl de dh gewoon rustig bleef liggen en konden we tot ongeveer 2 m afstand komen. Daarom denk ik dat bij de juiste aanpak, in de juiste situatie en en de juiste hond en baasje, ze wel met andere honden zou kunnen wennen.

Maarja zulke situaties heb je maar zelden. Toch was het een goede ervaring voor haar.

 Inderdaad goed op je hond letten: wat laat hij zien aan (stress)signalen. En blijven kijken naar welk resultaat jouw actie heeft.

Ik herken het onzeker worden. Iedereen die je tegen komt heeft er wel een mening over. Maar het blijft, met de kennis die je hebt (ik heb idd ook boekjes van Turid Rugaas, Bat/Grisha Stewart, ...) en de tips die je krijgt van een goede (!) GT toch altijd uitproberen wat voor jouw hond werkt.

De situatie zoals Dobry beschrijft heb ik ook al een aantal keren mee gemaakt  Dan kan een situatie die toch stressvol was toch positief uitpakken en is er weer een hobbeltje genomen...

Onze hond is nu ruim 2,5 jaar bij ons (zijn geschatte leeftijd is 5 jr) en we zijn er nog lang niet maar als ik terug kijk dan heeft hij al zoveel geleerd! En ik ook  Soms maakt hij flinke stappen voorwaarts en soms valt hij weer even terug. Dan is het rustig blijven, door gaan met adem halen en kijken wat er nu anders ging dan anders om het een volgende keer voor te kunnen zijn. En ik hou er rekening mee dat hij nooit een zelfverzekerde, chille hond wordt.

Vertrouw op jezelf want je bent goed bezig!

Penny kreeg juist omdat ik situaties ging vermijden door bijvoorbeeld weg te lopen vluchtgedrag en dat was een nog groter probleem dan uitvallen en onzekerheid. Pas toen ik niet meer honden ging vermijden en ze meer ging opzoeken was er verbetering.

Natuurlijk verschilt het heel erg per hond, maar bij Penny hielp vermijden gewoon niet. De honden die ik dagelijks tegen kom ken ik eigenlijk allemaal en bij bepaalde rassen ben ik voorzichtiger, maar nu doet ze het echt goed met honden.

Je moet het natuurlijk ook veilig houden, honden die je niet vertrouwt of kent moet je wel gewoon vermijden.

Wat bij haar ook hielp is haar leren heel goed naast te lopen waarbij ze mij constant moet aankijken. Het goed aanleren hiervan heeft heel lang geduurd (meer dan een jaar), maar ze kan het nu zo goed dat ze eigenlijk in elke situatie honden kan negeren. Gisteren waren er twee grote jonge honden die op haar af stormde. Ik liet haar naast mij lopen en ze negeerde ze volledig, ook als die honden half op en over haar heen sprongen omdat ze mijn snoepjes wilden. Uiteindelijk liepen ze gewoon allebei met mij mee en liep ik met 3 honden naast me in plaats van 1. Penny vond het raar maar reageerde verder niet.

Het leren honden negeren heeft ook tegen haar onzekerheid geholpen. Doordat ze in vervelende situaties kon negeren kreeg ze minder negatieve ervaringen. Omdat ze op zo'n moment heel erg op mij gefocust is let ze niet op haar omgeving of de andere hond en merkt ze niet dat hij vervelend is.

Wat super dat je zo'n hondje met problemen overneemt en een goed huis biedt!

Ik zou wel contact opzoeken met andere honden. In losloopgebieden zijn honden vaak sociaal (nadruk op vaak, geen garanties) en dan kan Max leren dat niet allehonden eng zijn :)

Bij ons in het losloopgebied heeft iemand zijn hond aan een dikke nylon/katoenen lijn van 10 meter. Zo kan de hond toch "los" maar er is veel kans om op die lijn te gaan staan als hij de benen wil nemen. 

Op straat aan de lijn zou ik oversteken wanneer je een onbekende hond tegenkomt. Honden aan de lijn reaferen tich vaak anders, soms onvoorspelbaar. En dan poroberen losjes erover te zijn naar Max, zeg maar iets van "kom, laten we kijken wat er aan de overkant te snuffelen valt"

@Melissa: hoe heb je jouw hond aangeleerd om naar jou te kijken tijdens het passeren? Dat lijkt me wel erg goed voor mijn onzekere hond. Passeren gaat al veel beter hoor maar dit is wel beter hoe jij het doet.

Er zijn meerdere manieren. Ik had in een eerdere post van jou gelezen dat je met de clicker werkt? Dat is namelijk wel heel handig, dan kan je beter op het juiste moment belonen.

Als je op YouTube intypt 'how to teach a dog heel' zijn er heel veel goede resultaten. Ik heb als eerste het filmpje met een langharige Duitse herder gebruikt van het account 'training positive'. Daarbij moet je hond eerst met de voorpoten op iets kunnen staan om de juiste positie aan te leren en met kleine stapjes leer je je vervolgens hond heel goed en nestjes naast lopen. Het is dan de bedoeling dat je hond echt (bijna) tegen je aangeplakt loopt en je constant aan kijkt.

Ik heb het niet alleen geleerd om haar af te leiden maar ook gewoon omdat ik het leuk vond het haar zo perfect mogelijk naast te leren lopen. Eerst gebruikte ik het niet eens om haar af te leiden, maar nu blijkt het echt super te werken.

Als je het niet zo belangrijk vind hoe een hond helemaal perfect tegen je aan geplakt naast je loopt kan je het ook makkelijker doen. Ik weet niet precies hoe dat moet maar ik denk dat je dan je hond met snoepjes mee moet lokken terwijl je loopt en als hij netjes mee loopt en naar je kijkt beloon je. Als hij het goed doet koppel je er een commando aan en beloon je alleen nog maar als je hond je aan kijkt. Later doe je het bij afleidingen.

Het is bij Penny wel belangrijk om door te lopen, ook als ik merk dat ze minder gefocust wordt. Als ik stop krijgt ze tijd om op de andere hond te focussen en uit te vallen, als ik doorloop krijgt ze daar minder de kans voor. Verder is het ook belangrijk dat je uiteindelijk alleen beloond als er oogcontect tussen jou en je hond is.

Ik hoop dat je hier wat aan hebt.

Misschien handig om even bij stil te staan. En het ook van een andere zijde te bekijken, die van de hond uit.

Elke soort hier op aarde heeft een eigen ethologie, ofwel natuurlijk gedrag. Hoe wordt gedrag bepaald?

Zowel interne als externe factoren bepalen ons gedrag.

Bij het interne gedeelte is er een deel dat vast, of reeds bepaald is door de genetica.

Extern ontstaat dan weer door wat we ervaren en ondervinden.

Waar wij als mens ons eigenlijk weinig of niet van bewust zijn, is dat door een hond in huis te nemen en te zijn wie we zijn als mens. We eigenlijk tussen de hond en zijn natuurlijk gedrag gaan in staan. door bepaalde zaken te eisen/verlangen van de hond omdat hij bij ons in huis woont. Daardoor weerhouden wij grotendeels de hond om zijn natuurlijk gedrag te kunnen uitoefenen.

Op deze manier onstaat er een hoop stress bij de hond. Iets waar de meeste mensen onder ons geen weet van hebben. Daarom dat het toch wel van groot belang is te weten hoe een hond in elkaar steekt en hoe een hond leert. Niet alleen  wat maar ook zeker de manier waarop we een hond iets aanleren. Het staat paal boven water dat onze trouwe viezrvoeter een ontzettend intelligent wezen is. En in staat is om heel wat te leren  (zowel met als zonder mens). 

Het is voor een hond niet natuurlijk om aan de leiband te lopen. En al zeker niet om constant vlak naast de eigenaar zijn been te stappen. Een hond heeft namelijk zijn eigen door de natuur bepaalde manier om te reageren op situaties.

Alleen ook hier weer door tussenkomst van de mens, wordt de hond in veel gevallen verhinderd om dit te kunnen doen.

Het klinkt wreed....

Maar eigenlijk bepalen wij grotendeels wat de hond wel of niet kan /mag doen.

Je kan het een beetje vergelijken met wanneer iemand constant dagelijks bij je is en hij/zij bepaald wat je wel of niet mag doen en ook wanneer.

Daarom in het voordeel van de hond, mensen bewust te maken van dit feit, zodat hetgene wat en hoe men iets doet tov de hond. Men kan vertrekken vanuit die wetenschap, aangaande de opvoeding (het aanleren van) en het bepalen van...

Uiteraard, de dag van vandaag in onze huidige maatschappij, is het als mens bepalen van een aantal zaken voor de hond, wel noodzakelijk.

Maar het is wel niet onbelangrijk om zoveel mogelijk vanuit de hond en zijn natuurlijk gedrag, te vertrekken.

Het begint als pup eigenlijk al met aan de lijn te wandelen.

Een niet natuurlijk gedrag. Een hond zijn natuurlijk gedrag is om te gaan en te staan waar hij zelf bepaald. Ze gaan dan ook heel graag hun neus achterna. En dan wordt er in de meeste hondenscholen alleen maar zaken aangeleerd die hier compleet tegenin gaan.

Honden begrijpen niet waarom ze constant hun eigenaar moeten aan zien. Geloof me, jouw hond heeft echt wel aandacht voor je. Ook al zit die met zijn neus op de grond uit te zoeken wat er aan de hand is en wie er is langs geweest. Het is de mens die denkt dat er alleen maar aandacht is wanneer je oogcontact maakt.

Dus ja, dan wordt er door heel wat mensen aan de lijn gesleurd en gesnokt. Omdat de hond niet doet wat hij moet doen (althans volgens de mens). En dus absoluut niet begrijpt wat hij mis doet. Omdat hij een hond is en geen mens.

Vandaar dat het gebruik van een lange lijn wel echt aan te raden is. Zo kan je de hond op een "beperkte" manier wat vrijheid geven. En de neus in zekere zin toch kan gevolgd worden. 

Een hond is een individu.

Net zoals bij mensen, heb je die makkelijk onzeker zijn. Maar heb je evengoed mensen die zelfzeker zijn. Tja dus ook bij honden is dit zo. Uiteraard speelt de manier van opvoedden hier ook een hele grote rol en bepaalde zaken in de hand werken.

Als je van 's morgens tot 's avonds gecorrigeerd wordt en je totaal niet begrijpt waarom (let wel, dit is algemeen gesproken)? Hoe weet je dan nog wat je wel of niet goed doet? Je zou voor minder onzeker worden.

Ook daarom is de manier waarop iets wordt aangeleerd, zo ontzettend belangrijk.

Tja.... de neus achterna. Het zo ontzettend belangrijk orgaan van onze hond. En je wil die achterna. Alleen.... als hond heb je 4 poten en het obstakel dat achteraan de leiband hangt heeft er maar 2. En kan absoluut jouw tempo niet volgen. Maar je wil je neus achterna!! Dan ga je die 2voeter maar vooruit trekken, om te geraken daar waar je wil geraken!

Dus ook hier heeft die lange lijn zijn voordeel.

Als een hond zijn natuurlijk gedrag kan uitoefenen, heeft hij de keuze...

Wanneer er iets wordt gezien waar ze niet gerust in zijn? Wordt er door de Freeze (stokstijf blijven staan), Fligt (vluchten) of als laatste de Fight (vechten) uitgevoerd. Alleen....als je vast hangt aan de leiband en er wordt dan ook nog bepaald waar en hoe dicht je ergens voorbij moet.... Ook dat geeft stress.

En door te grommen, blaffen of uithalen komt je hond vertellen dat de grens is overschreden.

Nu door om te draaien en weg te gaan (de flight/vlucht) geef je enerzijds een signaal aan de hond dat er iets niet ok is.

Doch je kan ook de veilige afstand opzoeken en je hond laten ondervinden dat het ok is, dat er geen rampen gebeuren. En geef je op de manier de hond de kans dit te leren. Als dit dan nog gecombineerd wordt met gezond lekkers te geven op dat moment. Ontstaat er een possitieve link. Honden leren door het maken van associaties.

Wat is de veilige afstand? Er bestaat geen vaste afstand, omdat het afhankelijk is van hond tot hond en van situatie tot situatie. Maar als je goed kijkt naar jouw hond en zijn lichaam (de stand van, gespannen al dan niet), de manier van doen? Dan weet je of je ver genoeg bent of niet.

Ik wil ook nog even vermelden wat er in het lichaam van de hond plaats vindt, wanneer jullie gaan hardlopen.

Heel wat mensen gaan activiteiten met hun hond doen.

Belangrijk is ook te weten wanneer je die lichamelijke activiteiten uitoefent en een hele hoop stresshormonen vrijkomen in het lichaam.

Ik ga hier niet het hele proces omschrijven. Wil enkel erop wijzen dat de hond in een staat van paraatheid/opwinding komt. Eigenlijk net dat wat je wil vermijden.

In de natuur loopt een hond wel. Als het nodig is. Zelf bepaalt hoe lang, hoe snel....Anders geeft een hond de voorkeur aan....rust, kamte.

Een hond in de natuur gaat geen uurtje hardlopen of joggen, of...

Het is de mens die dit doet. En graag het gezelschap heeft van zijn hond en dit ideaal vindt om het samen te doen....

Belangrijk om te weten is dat hier voor jouw hond geen rust creëert.

Die stresshormonen komen wel heel snel vrij in het lichaam. Doch dagen nodig hebben om afgebroken te worden en uit het lichaam te worden afgevoerd.

In onze huidige samenleving kan je dus al vrij snel een onevenwicht creëren. Zonder zich hiervan bewust te zijn. Omdat maar weinig mensen weten wat er in de hond, letterlijk en figuurlijk omgaat.

@Melissa: dank je voor je uitleg. Ik werk zelf niet met een clicker maar ga filmpjes kijken op youtube

@Eliane: dus bijv behendigheidstraining met een angstige/onzekere hond is niet zo slim dus? De ene therapeut zegt van wel dan krijgt hij zelfvertrouwen en de ander zegt inderdaad van niet zoals jij het omschrijft dat het te stressvol is.

Ik ga denk ik wel op zoek naar speuren cursus voor mijn hond alleen ik kan weinig vinden in R'dam. In een groep gaat niet want dan is hij teveel afgeleid door andere honden. En privé vind ik 50 euro per uur wel heel erg veel geld. Ik doe nu al wel onderweg snoepjes verstoppen tussen bladeren/struiken enz om hem onderweg lekker te laten snuffelen.

Oh ik dacht dat je iemand anders was, sorry. Maar je kan het ook gewoon leren zonder clicker.