" Wat? Een hond leert z'n hele leven. Het eerste jaar heel belangrijk, maar zó vreselijk ingewikkeld is een hond opvoeden nou ook weer niet. Mattvano gaat toch ook niet het hele eerste jaar weg? De basis wordt ruim gelegd als ze nog thuis zijn en kan daarna weer net zo makkelijk opgepakt worden.
Daarbij heeft een hond prima door dat in huis Mattvano niet op de bank gesprongen mag worden en in huis Mattvano-ouders bijvoorbeeld wel. Net als dat de honden hier bij mij nooit schooien en bij vriend wel.
Duidelijk maken wat je wilt Mattvano en er is niets aan de hand. Alleen over zaken als wel/niet loslopen en wat je verwacht bij ziekte duidelijke afspraken maken en alleen laten oppassen door mensen waarvan je weet dat die zich aan die regels houden. "
Door de tekst in de OP leek het alsof hij op vakantie wilde vlak na de komst van de pup. Nu heeft hij het over bij 6/7 maanden?
Verder vind ik dat er wel erg gemakkelijk wordt gedaan over die opvoeding. Misschien zijn dat mensen die ook gewoon erg gemakkelijk zijn met hun honden. Ik wil gewoon graag een hond die naar mijn hand staat, dat we naadloos kunnen samenleven zeg maar. En dat opvoeden niet zo makkelijk is als je hier zegt bewijst dit forum wel.
Gewoon een voorbeeld. Ik krijg het bijten bij Elsa er niet volledig uit want van mijn vriend mag ze bijten. Nee, we wonen niet samen. Ik heb me er maar bij neergelegd dat het een terugkomend dingentje is bij Elsa. Tijden doet ze het niet en dan heeft ze weer een periode dat we haar weer moeten corrigeren. Dus dat je hond weet dat hij bij die wel en bij die niet iets mag is niet geheel sluitend.
Dat bedelen heb ik er bij Momo ook niet meer volledig uit gekregen na dat weekeind bij de oppas. Ja, ze stopt wel als ik dat zeg maar ik moet het dus wel zeggen. En eten kan ik ook na al die jaren nog steeds niet onbeheerd laten staan met dank aan die oppas. Daar baal ik gewoon van want het is zo onnodig. Elsa pakt ook nog steeds niets van tafel en dat wil ik graag zo houden. Dus bij haar ben ik gewoon heel erg selectief in de oppas. Over mijn lijk dat bijvoorbeeld mijn schoonmoeder op mag passen. Elke keer als ik daar ben heb ik discussies over de honden. Snoep, snoep, snoep en snoep. En dan heel wijs doen dat ze mijn honden wel bepaalde commando's aan kan leren. Met snoep.
Mijn honden hebben Engelse commando's. Gaat ze naast Momo zitten en zegt: "Pootje". Momo kijkt haar sullig aan. Zeg ik: "Het commando is 'give me five'." Zij: "Ze kan het niet.. maar ik kan het haar wel leren dat heb ik met de hond van mijn dochter ook gedaan." En hup.. is ze weer weg naar de keuken voor snoep. Daar weer discussie over (Momo heeft ernstige voedselallergie). Dan gaat ze weer door met haar ge-"Pootje". Vertel ik haar wéér dat ze het in het Engels moet doen. "Nee, hoor, ik doe het gewoon in het Nederlands." Op dat moment komt het stoom mij uit de oren. En ik zeg rustig en zachtjes tegen Momo: "Give me five" en hup ze geeft haar een pootje. En maar blijven drammen hé?! Nee, Momo kan het niet en zij zal het haar wel gaan leren. In het Nederlands en met snoep waar Momo niet tegen kan. Echt. Op een dag krijgt ze nog een keer een klap tegen haar hoofd van me of ik ontplof en ga staan schelden als een viswijf.
En mijn vriend wil graag de honden meenemen als ik straks weer werk heb. Dacht het niet. Zitten ze de hele dag bij háár..