Maar ik adviseer je wel om iemand te zoeken die al honden heeft en dat je weet hoe die met zijn honden omgaat. Zoals ik zei: Bij mijn schoonmoeder is het duidelijk; die doet het recht in mijn gezicht. Maar de meeste mensen zeggen ja en amen en doen iets heel anders achter jouw rug om, zoals mijn oma bv deed en die oppas met wie ik toch hele duidelijke afspraken had gemaakt en zelfs nog extra voor ze had opgeschreven.
Alleen als je echt goed weet hoe die persoon met de eigen honden omgaat weet je zeker hoe ze met jouw hond om zullen gaan. Overleggen klinkt leuk, dacht ik ook, maar werkt in de praktijk dus vaak niet. Je leest het hier ook: "Ach, een hond weet wel dat het hier anders gaat dan daar." "
Mijn rottweilerpup van 8 maanden is in de kerstvakantie naar het pension geweest. Ze heeft daar de tijd van haar leven gehad. Ze heeft gespeeld en geknuffeld met de verzorgers en veel gespeeld met de andere honden. Ze was blij bij ophalen en gelijk weer in haar eigen doen, geen stress niks. Kortom: een goed pension is zo slecht niet. En daarbij, we hebben het nog steeds over een hond. Niet over een ultra kwetsbaar wezen met menselijke gevoelens en emoties.


Reageren
Het gaat om een zwitserse witte herder. "
