'mijn hond is bang'

Ik bedacht mij daarstraks tijdens het wandelen ook nog dat ik het ook gewoon gemakkelijk vind om snel te zeggen dat mijn hondje bang is. Ze is echt bang, maar niet in alle situaties. Bij rustige, kleine hondjes is ze vaak niet bang, wel nog steeds voorzichtig. 

Als ik dan ergens honden tegenkom waarbij ik twijfel of dat goed zal gaan of ik om een andere reden niet wil dat de honden kennis maken, zeg ik al snel dat ze 'bang' is ipv de hele situatie in detail uit te leggen. Zolang de andere hond aan de lijn is (ze weet dat die dan niet zomaar naar haar kunnen komen) en ze niet verplicht is om contact te maken, is ze ook niet echt bang. Ze loopt dan gewoon met een boogje om de andere hond heen. Mensen zullen daarom misschien ook nog vaak denken dat ze niet echt bang is, omdat ze er op zo'n moment niet bang uitziet (en dat ook nog niet is).

@Liz: Ik zou haar ook leren andere honden te negeren, het is heel handig. Penny reageerde ook zo, maar haar op elke hond laten af te laten gaan (ook als ze uitviel) had totaal geen zin, het verergerde haar gedrag juist omdat ze steeds succes kreeg en er eigenlijk niets van leerde. Het werd pas beter toen ik haar leerde andere honden te negeren en toen ik haar alleen nog maar aangelijnd bij andere honden liet.

Nu negeert ze andere honden op commando echt heel goed. Gisteren was er (in het aanlijngebied) een sint bernard die heel erg druk was, steeds half op Penny springen en willen spelen. Die hond begon al op een afstand te fixeren dus ik deed Penny aan de lijn en gaf aan dat ze 'aan voet' (heel dicht naast mij lopen en mij constant blijven aankijken) moest lopen. Dat deed ze zó goed. Ze keek twee keer even achter zich, maar omdat ik doorliep had ze geen tijd om uit te vallen of te focussen en moest ze weer op mij letten. Uiteindelijk heeft die hond ons een heel stuk gevolgd (eigenaren waren waarschijnlijk niet zo blij met mij) terwijl Penny hem compleet negeerde. Ik weet zeker dat dit met elke hond kan, het kost alleen moeite en heel veel tijd.

Maar op die manier gaat het nu eigenlijk standaard, als ze bij andere honden niet 'aan voet' loopt reageert ze ook niet meer, maakt niet uit hoe druk of lomp ze zijn.

 

OMG.... :( wat een ervaring voor Elsa zeg...... die vrouw mag blij zijn dat ik dr niet was.... Dat Elsa na zo'n voorval terug is bij af lijkt mij heel duidelijk... Die heeft behoorlijk wat voor dr kiezen gehad zeg...

Heb je geen kans om die mensen met die Golden en de jonge herder weer te ontmoeten en daar misschien geregeld wat mee af te spreken om Elsa weer wat vertrouwen te geven ? Vind dit zo sneu....

 Er is een kans dat ik ze weer tegenkom en dan ga ik zeker vragen naar hun telefoonnummer!

Maar het probleem zit hem dus vooral in de kennismaking dus veel met bekende honden lopen zal het probleem niet verhelpen ben ik bang.

Vandaag naar de schapen geweest, dat is sowieso erg leuk voor haar.

@Liz

Ik weet dat je mijn reacties vaak negatief opvangt, maar na weer negatieve ervaringen tijdens een wandeling van je te hebben gelezen, wil ik toch even reageren. Niet om je af te snauwen, maar om te helpen...

De angst van Elsa is echt wel weg te krijgen, maar dit doe je niet door haar steeds los te laten lopen, haar het zelf te laten uitzoeken (je hebt immers minder controle over haar als ze losloopt) en steeds een ontmoeting aan te gaan met een vreemde hond.

Op pagina 3 beschrijf je het gedrag van Elsa voor een ontmoeting. Het verbaaste me echt dat je haar signalen herkende, maar doodleuk doorzette met de ontmoeting. Realiseer je wel dat de signalen als nekharen overeind zetten, tanden ontbloten, grommen en drijven ook een slechte ervaring kan zijn voor de andere hond. Veel honden zullen dit gedrag niet accepteren en dan is Elsa uiteindelijk het slachtoffer. Je geeft haar de kans om weg te vluchten, wat ook verkeerd kan uitpakken.

 ^ Dit is perfect verwoord naar mijn mening.

Ik raad je aan om het boek 'Kalmerende signalen' van Turid Rugaas te lezen. Dit heb ik toegepast op Olly en zijn vertrouwen in andere honden is daardoor zo goed als hersteld.

Wat doe ik:
- De hond NIET loslaten.
Zo heb je meer controle over de situatie en kun je sneller ingrijpen. Gebruik een lange lijn of een goede flexilijn om Elsa meer beweegruimte te bieden.

- Vermijd zoveel mogelijk ontmoetingen met vreemde honden, ook als de eigenaar beweert hoe lief zijn hond wel niet is. Dit doe je door de hond naast je te houden en te zorgen dat je altijd tussen de honden loopt. Neem een omweg of keer direct om en leidt Elsa af of steek over als je langs de weg loopt. In een groot natuurgebied zou dit niet moeilijk moeten zijn.

De situatie met de boxers... Tja, de schrijfwijze maakt het allemaal erg dramatisch, waardoor ik het gevoel krijg dat je niet veel controle erover had.  Ik geloof niet dat Elsa bang is voor honden, omdat jij dat bent, maar ik denk wel dat je bij het zien van een loslopende, vreemde hond, allerlei slechte scenario's bedenkt. Je bouwt hierdoor (onbewust) spanning op, waardoor Elsa dat over kan nemen... De oorzaak van Elsa's angst is nog altijd die slechte ervaringen in het verleden, daar zal ik niet over twijfelen.

Jij als baas zou haar dus moeten steunen en haar zelfvertrouwen weer moeten teruggeven. Zoek haar angsten dus niet op en confronteer haar er niet steeds mee, luister naar wat zij zegt want ze geeft duidelijk aan dat ze het niet wilt/het eng vindt.

De reden dat ik hier zo over aan het drammen ben, is omdat ik veel van Olly in Elsa herken. Ik deed precies wat jij nu doet, wat niet goed uitpakte. Na het boek van Turid te hebben gelezen, is alles zoveel beter gegaan in een korte tijd. Olly kan in de meeste situaties ontspannen genoeg een hond passeren en laat nu ook merken dat die graag een hond wilt ontmoeten. Dit was eerder niet het geval.

Ik zeg, probeer eens wat anders (hierboven genoemd). Bevalt het niet, dan kun je weer doorgaan zoals je nu bezig bent... Of schakel een GT in als je er niet uitkomt.

 Wij verschillen dusdanig veel van mening dat het zonde van je tijd en energie is om te blijven reageren. Ik lees je reacties al even niet eens meer. Gewoon doorscrollen. 

Sorry masr dat scheelt een hoop gezeik.

 Best wel jammer eigenlijk, dat je op deze manier reageert op iemand die de tijd en moeite heeft genomen om een hele uitleg te typen.

Natuurlijk kan het dat je je helemaal niet kan vinden in die visie, en heel anders naar de situatie kijkt.

Maar het kan nooit kwaad om ergens bij stil te staan, dingen in vraag te stellen, het over een andere boeg te gooien.

En dat wil niet zeggen dat je adviezen moet gaan opvolgen waar je zelf niet achterstaat, maar ze kunnen wel de aanleiding zijn voor eigen nieuwe ideeën, nieuwe pogingen, als je de moeite neemt erover na te denken.

Soms is dat net het vonkje wat je nodig hebt om een goeie oplossing te vinden. 

Je kan niet verwachten dat er iets veranderd aan je hond haar gedrag als jij zelf steeds in dezelfde richting blijft kijken. En dit is ook niet grof bedoeld maar misschien wel interessant om ook eens andere dingen te proberen/onder de loep te nemen/te overwegen

Ik denk dat iedereen hier de adviezen gewoon goed bedoelt. Jij bent echt niet de enige met een angstige en uitvallende hond die steeds opnieuw in vervelende situaties komt, er zijn meerdere die in die situatie hebben gezeten. Sommigen (waaronder ik) hebben het gewoon op kunnen lossen. Waarom doe je dan zo als er door deze mensen advies wordt gegeven?

Het is allemaal gewoon goed bedoelt, ik wilde je met mijn reactie ook gewoon helpen en ik had echt gehoopt dat je er ook wat aan had.

Ze bedoelt het goed en heeft er heel wat tijd ingestoken (bijna een a4 vol joh) om jou te helpen met je probleem. Het probleem waar jij pagina na pagina over schrijft hier. Dat je het naast je neer legt dat kan, maar is het nodig om iemand dat op zo'n manier onder de neus te wrijven?? 

Overigens.... je blijft maar met dit probleem zitten en krijgt het niet opgelost. Anders bleef je er niet over schrijven. Puur logisch bekeken, misschien is het gewoon eens tijd voor een andere aanpak dan. 

 Juist daarom. Ik vind het sneu dat ze zoveel moeite doet terwijl ze al begint met de aanvaringen die we sinds ik op HP zit met elkaar hebben.  Om die frictie te voorkomen lees ik haar niet meer.

Ik was op de goede weg en had al veel bereikt tot die tweede zweepslag. Een feit waar iedereen blijkbaar overheen wil lezen. Nu nog geen week weer bezig. Wie zo'n probleem in een week oplost moet de rol van CM overnemen. Ik vraag ook niet om advies is het wel? Ik schrijf van me af zoals zovelen hier doen.

Ik heb niet het hele topic gelezen. Reageer even op de openings post

Maar wat is er nu eigenlijk het probleem? Jij weet dat jou hond hartstikke geweldig en lief is. Het klinkt een beetje alsof je vind dat Kahluah gediscrimineerd word hahaha.

Laat lekker gaan, of het nu waar is of niet. Als zij of hun hond zich er niet fijn bij voelen waarom dan je bewijs proberen te halen?

Uiteindelijk ga je voor ontspanning wandelen. Als het baasje of de hond zich dan niet prettig voelt met bepaalde honden is het toch juist een goede keuze?

Dan gaan ze lekker niet mee op wandeling of enkel met wandelingen waar enkel honden komen die bij hun past. 

Heb niet alles gelezen maar ik herken het wel. En soms is het echt waar en soms slaat het inderdaad nergens op, want dat maakt alleen het baasje zich zorgen.

Nou doe ik niet aan doggy dates ondanks dat Droef reuze vriendelijk is, maar ik ken die honden niet en ga hem niet in een vreemde roedel gooien waarvan ik ook niemand persoonlijk, daarbij heb ik er ook niet echt de behoefte aan. We komen al genoeg tegen onderweg. Izzy doe ik er sowieso geen plezier mee, ze vind nogal vaak dat ze een punt moet maken bij andere honden. En als je haar los gooit in een roedel zit ze aan m'n been geplakt, want ENG!! Ik ben vorig jaar wel mee geweest met wandeling vanuit de hondenschool, dat is wel goed bevallen voor Droef. Die kon een groot deel van de honden en de baasje al en voor Izzy was iedereen nieuw. Toen ze achter de vlokken uit de zee aan rende, rende er gelijk 5 grote honden achter haar aan. ENG!! Dus nee die zou ik niet meer meenemen naar zo'n enorme groep. Droef wel, maar dan alleen met mensen en honden die ik ken.

Even terugkomend op honden die angstig zijn voor bepaalde types, ik geloof wel dat dit kan. Ik heb dan het omgekeerde.
Izzy vind zwarte grote honden bij voorbaat al niet geslaagd, wat er dus in resulteert dat ze het op het blaffen zet, recht voor de hond en er om heen blijven rennen. Ze valt ze niet direct aan, maar het is wel stront vervelend. En dat doet ze dus alleen bij zwarte grotere honden voornamelijk. 

Droef heeft een schurft hekel aan kooikers, hij loopt er met een grote boog omheen omdat hij gewend is dat ze bijna allemaal uitvallen naar hem. Nu is het dus zover dat het met 1 reu echt niet meer gaat, en als hij nu aangelijnd loopt en hij ziet een kooiker(of look a like) dan begint hij zich al op te winden. Ik ben hem nu aan het leren om eerst goed te kijken en ruiken voor hij een reactie geeft. Gelukkig lopen er hier heel veel van dus oefenen kunnen we genoeg. Witte herders daar gaat het dus echt mis, woest is hij al hij die ziet. Hij heeft eentje ooit aangevlogen nadat die hond hem weken heeft lopen treiteren en fixeren. De beste eigenaar krijgt zijn hond dan ook niet meer mee getrokken, tot ik hem een keer te laat zag en Droef liep los. Herder wilde uithalen maar Droef was hem voor en met 1 klap lag herder op de grond. Niet heel handig dus, maar meer dan dat was het ook niet. Sinds dien loop ik heel ver om voor die hond want Droef gaat door het lint. Er loopt er hier nog 1, een wat ouder en rustig exemplaar en veel groter. Maar toch Droef zit dan zo vol woede dat hij alleen nog maar uitvalt, zelfs als die herder daar 0 reactie opgeeft. En meer oefen materiaal is er hier niet, die woede zit de diep en hij komt ze te weinig tegen om het verschil te gaan zien.

Dit is overigens alleen als we rond het huis zijn, dus op de vaste plekken. Plekken waar we niet elke dag komen hebben ze beide dit gedrag niet.

Heel verhaal maar korter kon ik het niet uitleggen.

@Liz
Wel jammer dat je niet eens de moeite neemt om een reactie, die geopend wordt met de zin: "Niet om je af te snauwen, maar om te helpen...", te lezen, maar wel gelijk concludeert dat het allemaal negatief is. Hoe ver wil jij je hond dan helpen te stabiliseren?

Als jij een persoonlijke kwestie wilt maken van het feit dat wij vaak verschillen van mening, dan is dat prima. Maar wanneer ik het gevoel heb iemand goed advies te kunnen geven op basis van eigen ervaringen, dan doe ik dat met alle liefde.

Ik las nog even een topic terug uit oktober 2017 waar je letterlijk zegt: "Het vordert maar langzaam". Als de training zo goed zou gaan als je nu beweert, dan zou, in mijn opinie, Elsa inmiddels toch gestopt moeten zijn met het vertonen van zulke extreme signalen?
Die zweepslag is ernstig, dat begrijp ik, maar als je fysiek zwak bent vermijd je het risico op die situaties toch juist..

Ook vind ik het raar dat je mijn reacties niet meer wilt lezen en gelijk verder scrolt, maar wel alle tijd neemt een topic van mij te openen om vervolgens mijn gezicht te bekritiseren. 

Ach.. Ik hoop dat andere leden, die met hetzelfde probleem zitten, wel wat hebben aan mijn reactie (alles om je hond beter te laten voelen toch?)

 Ik leg later duidelijk uit wat er precies bedoeld wordt, Ik had het ook eigenlijk totaal niet over mijn eigen hond, die laar ik niet zomaar contact hebben met vreemde honden, ze wordt aangelijnd bij het tegenkomen van een andere hond, losloopgebied of niet. Het maakt mij dus vrij weinig uit of mensen wel of niet bang voor Kahlúa zijn, ookal zijn ze dit 9 vd 10 keer niet :) 

 Vanuit je beginpost begreep ik eigelijk ook dat je het dagelijks te horen krijgt. Ik hoor het eigelijk nooit. Misschien zijn de mensen en honden hier minder bang. 

 Ik hoor het absoluut dagelijks, maar daarmee doelde ik op reacties via fb, forums, op doggydates etc. Kahlúa zit dus aan de riem als er een hond aankomt, niemand is er dan bang voor uiteraard  :) 

 Het is niet omdat je meestal van mening verschilt dat je niets kan halen uit elkaars reacties/meningen..... ik verschil ook met sommige hun mening maar zal altijd wel hun reacties lezen en ook toegeven als ik het wel eens eens ben met hen of als ik iets kan halen uit hun reactie. Het is niet omdat je met bepaalde onderwerpen niet overeen komt dat je met alles niet overeen kan komen.... 

 

Ik snap wat je bedoelt met de kennismaking met vreemde honden. Maar ik denk dat als Elsa de mogelijkheid heeft om af en toe om te kunnen gaan met (zoals ik las bij de golden en de herder) sociale honden, haar dit erg goed zal doen... en jou ook !

Ik kan me goed voorstellen dat ze goed bang geweest moet zijn voor die boxers...heb zelf een boxer gehad en ik weet hoe ongelooflijk lief ze kunnen zijn....maar ook zo ongelooflijk lomp ! Dit lompe...voor een border, past absoluut niet en hierdoor kunnen ze zich bezeren.....

Juist doordat de border de drijfhouding aan kan nemen....en ik ook vind dat een border zichzelf vrij snel aanspant in bepaalde situaties.... en mocht er dan een hond tegenaan of opspringen of botsen, kan dit heel erg pijnlijk zijn voor de border....

Zelf heb ik een DH die ook zo ongelooflijk lomp is... als die speelt, speelt ie zo dat ie met zijn lichaam tegen anderen opbotst.... dit gaat heel erg goed onder zijns gelijken (andere herders e.d.) maar niet met borders of kleinere honden.... Dus zelfs mijn 'eigen' 2 honden mogen niet met elkaar rennen en dergelijke....want dit gaat fout.... Binnen of in een kleinere omgeving is geen probleem.

Zoals ik al schreef, ik denk dat het spelen, contact hebben met de golden en de herder haar heel goed zullen doen.....van daaruit kun je langzaam gaan opbouwen. En hey...natuurlijk worden het dan bekenden voor haar....maar so what ? Het spelen is toch veel belangrijker ?

Ik zou, zoals Judith schreef, Elsa aan een lange riem doen....niet om dr kort te houden of dat je dr niet vertrouwt...maar om haar steun te geven.... ook zou ik andere honden zeker met een grote boog omzeilen.... Honden die jij kent, waarbij jij 100% zeker bent dat het een leuk speelkameraadje of goede leermeester is voor Elsa...daar zou ik dan verder mee gaan...Eerst misschien gewoon samen een stukje opwandelen..... en aansluitend even los laten.

Een groot voordeel wat je sowieso al hebt is dat ze lekker naar de schapen kan. Ook dit geeft zekers veel zelfvertrouwen ! En je hebt een moe en voldaan werkend hondje na afloop

 Ik hoop dat mijn kuiten snel genoeg hersteld zijn om weer deel te nemen aan de groepswandelingen van de schapengroep. Dat is haar eigen roedel waarin ze zich thuis voelt. Maar nu kan ik die afstanden nog niet aan. Ze is een keertje met iemand anders mee geweest in die groep maar die zit vol in een verhuizing dus loopt in deze periode ook vaak niet mee.

Ik denk dat sommigen (niet jij) hier niet goed weten hoe heftig en langdurig een zweepslag kan zijn. Het is niet zoiets als spierpijn of kramp. Het gaat om één of meerdere scheuren in je spieren. In het begin is dat uitermate pijnlijk. Lopen en zelfs passief bewegen is gewoon geen optie. Het is dat je naar de wc moet.. maar dat is dan kruipend want zelfs hinkelend is te pijnlijk omdat het been dan meer beweegt. Maar dan nog. Zelfs kruipend kwam ik huilend van de pijn op de wc aan. Na een paar dagen kan je de kuit aanraken zonder dat het pijn doet, nog een paar dagen en dan kan je passief bewegen. het duurt bijna twee weken voor je voorzichtig een klein beetje kan bewegen maar nog niet belasten. Voor herstel staat 6 tot 8 weken. En dan nog blijft het een zwakke plek omdat er littekenweefsel in je spier zit en de rest van de spier de krachten moet opvangen. Deze keer was ook heftiger en erger dan de vorige keer.

Opmerkingen als: "In oktober had je dit probleem al" slaan de plank nogal mis.

 

Mijn vader had vroeger veel problemen met zweepslag...en ja ik weet dat dit een heel gevoelig iets blijft.... :( Wens je snelle genezing !

Als Elsa dan weer met jou in dr eigen groep kan lopen....zullen veel problemen die je nu hebt, denk ik, weer verdwijnen.... Elsa is jong...en voordat zij volwassen is ben je al weer een hele stap (of wandeling ) verder !

Ik heb ook een zweepslag gehad, ben ook een paar weken uit de running geweest.

Maar kruipend en huilend ergens komen, heb ik nooit gehad 

Op het goede been kun je normaal staan, en met een kruk kun je het aangedane been ontlasten.

Maakt verder ook niet echt uit, iedereen ervaart het op zijn eigen manier.

Liz, verder vind ik het jammer dat je met alles in een slachtoffer rol kruipt, in meerder topics wat ik wel eens tegen kom.

Zo is het erg makkelijk om alles en iedereen de schuld te geven, en kun je 'huilen' om wat jou en je honden is aangedaan.

Het beste is met die houding te stoppen, daar bereik je niets mee.

Hoogstens nog meer zelfmedelijden en klagend en huilend om je heen roepen, wat jou allemaal wel niet overkomt.

Het is allemaal negatieve energie wat je verspilt, niemand heeft daar wat aan, jijzelf niet en je honden ook niet.

Dit topic ging bijvoorbeeld helemaal niet over jou, maar jij hebt het zelf naar je toe getrokken, dat het nu wel om jou gaat.

Daarom schrijf ik dit ook, het is nu een Liz topic geworden.

Dus schrijf ik eenmalig mijn mening erover.

Niet gemeen bedoeld, hopelijk kun je er wat mee.

Trek niet al het negatieve naar je toe, en loop er al helemaal niet mee zo te koop! 

 Voor een topic-kaap zijn er meer mensen nodig dan alleen degene die het topic kaapt.

Ik reageerde in eerste instantie gewoon op de OP waarin gesteld werd dat de honden niet bang zijn maar de baasjes en dat de baasjes dan een angst van de hond verzinnen als excuus om niet toe te hoeven geven dat zijzelf bang zijn.

Dat zich vervolgens een discussie ontspint over Elsa is dan een gevolg waar een ieder die daar op reageert (dus nu ook jij) een even groot aandeel in heeft.

De ernst van de zweepslag is afhankelijk van de grootte van de beschadiging van de spier. En ja, na twee weken liep ik ook op krukken. Zoals ik al zei: De eerste keer, in de andere kuit, was het ook minder ernstig.

 Dit heb jij dan raar gelezen, Ik heb nergens gesteld dat honden niet bang kunnen zijn en dat dit alleen maar aan de baasjes ligt. Jij leest het op de manier waarop je het blijkbaar wil lezen zonder dat dit er werkelijk staat.   

 Ik ben een rugpatient.

Ben al meerdere malen geopereerd.

Inderdaad, heb in het verleden soms weken niet kunnen gaan wandelen met de honden en toch zijn ze niet minder sociaal geworden tov andere honden (okee ze zien veel kleine honden in het kapsalon, maar dat is voor hun een andere situatie dan vb een grote rond rennende hond tegen komen)

Ik heb ook de indruk, aan je antwoorden te lezen van voor zweepslag, dat Elsa daarvoor al angst problemen had, dat ze te weinig zelfvertrouwen daarvoor al had.

Naar mijn gevoel ga je het alleen niet opgelost krijgen.

Vandaag ging goed. Meerdere honden tegengekomen en met een aantal gespeeld. Tweemaal eventjes kort de haren op de rug omhoog maar snel opgelost door even zachtjes een hand op haar te leggen.

Beide keren waren wel te verklaren; De ene keer drie vrij grote labradors die in een drafje bij haar kwamen kijken en de andere een klein hondje dat bang was voor Elsa en daarom ander gedrag vertoonde dan Elsa verwachtte. Die keer was het ook niet bij de benadering maar toen Elsa was gaan liggen en het hondje zenuwachtig om haar heen drentelde. Even zachtjes een hand op haar rug en ze ontspande.

Blij toen ze zelf vrolijk op twee Deense Doggen af ging die ook echt met haar wilden spelen en toen ze een Labrador die gelijk begon te grommen gewoon negeerde zonder in de stress te raken.