Mijn allerliefste Jayka, mijn jeugd en verleden

plaats een nieuw onderwerp in het hondenforum meest recente onderwerpen in het hondenforum

honden page profiel CodyCody

honden foto van Cody

 

 

Het is nu alweer een jaar geleden dat ik mijn allerliefste Jayka in moest laten slapen. Ik wil hier graag mijn herinnering aan haar levend houden aangezien ik door de jaren heen toch dingen ga vergeten van een hond die mij zo na stond. Zij had een zeer speciale plek in mijn leven, en wel een plek die zij opvulde op een nogal bijzonder manier. 

 

Het begon allemaal op 7 augustus 1983. Een vosveulen werd bij ons thuis op stal geboren. Dit veulen lag vanaf de eerste dag met haar hoofdje in mijn schoot te slapen en groeide uit tot een paard dat mij beschermde alsof ik haar veulen was en vele successen behaald met dressuurwedstrijden. Zij had een bepaalde blik in haar bruine ogen als zij mij aan keek. Deze merrie groeide op in een "kudde"" van haar moeder en 2 pony's die vanaf mijn vierde jaar onze stallen vulden. In 2003 werd 1 pony op 32 jarige leeftijd ingeslapen, 5 maanden later sliep de moeder van dit vospaard, ook op 32 jarige leeftijd in en weer 5 maanden later sliep de 2e pony, op 25 jarige leeftijd in. Deze vosmerrie die over bleef heeft 2 jaar een blik in haar ogen gehad die ik nooit meer zal vergeten, triest en vol verdriet dat zij de anderen niet meer bij zich had, ondanks dat er inmiddels 2 pony's weer bij waren gekomen. Zij leed sinds de anderen waren ingeslapen aan een slokdarmverlamming en moest helaas ook ingeslapen worden begin oktober 2006. Men zegt wel eens dat de tijd soms stil staat. Dit paard had zo'n enorme band met mij en toen ik haar een stil moment in haar ogen keek, vlak voor zij werd ingeslapen op 23 jarige leeftijd, stond de tijd werkelijk stil. Het was alsof zij in het diepst van mijn ziel keek...

 

Wat miste ik haar! Toch had ik de eerste 3 weken steeds het gevoel alsof zij mij nog niet kon verlaten. Stom toevallig hoorde ik kort na haar inslapen een song wat haar nog steeds aan mij verbond... ( When you come back down, Nickel Creek). Dit nummer draaide ik 3 weken later, na haar inslapen, grijs in het vliegtuig onderweg naar Rhodos. 

 

In Rhodos aangekomen moest en zou ik naar SOS Strays, gewoon om te zien hoe de honden daar verzorgd werden. Eenmaal aangekomen op de parkeerplaats zag ik een tweetal buitenrennen met jonge honden. Ik liep er langs en ik werd gevangen door de brandende blik van twee bruine ogen. Deze blik was hetzelfde als bij het inslapen van mijn paard, ik werd gewoon gevangen en er werd tot in het diepst in mijn ziel gekeken. 

 

Een Nederlandse vrouw kwam naar mij toe en vroeg of ik een hond mee wilde nemen. Ik gaf aan dat ik geen hond wilde maar zei als ik er 1 mee zou nemen "is het die", waarbij ik naar de hond wees die met de brandende blik in de ogen strak naar mij bleef kijken. En ja....binnen 3 minuten was het eigenlijk wel duidelijk dat deze hond naar Nederland zou komen. Vreemd genoeg was ik vanaf dat moment het gevoel kwijt van een aanwezigheid van mijn paard, besefte ik een week later. De song draaide ik ook eigenlijk die vakantie verder ook niet meer, compleet onbewust.

 

Eenmaal in Nederland besefte ik dat het een teefje was, ongeveer 5 maanden oud volgens de dierenarts, gezond....en broodmager. Ze viel bij de voerbak soms gewoon om zo zwak als ze was. Ze kende niets, was overal bang voor, auto's, mensen, geluiden, overkomende vliegtuigen en brandgeur... Bij iedere vuilcontainer ging ze zitten met haar enorme oren in de vliegstand om te kijken hoe ze er nou bij moest komen. Op het aanrecht was even later niets veilig; ze sprong er een paar weken later gewoon op om bij alles wat eetbaar was te kunnen komen. Maakte deuren open met haar poten, waardoor ik de klink van de voordeur andersom moest monteren. Ze keek hoe ik de koelkast opende, maar aangezien ze al gewone deuren kon openen ben ik er steeds voor gaan staan om te voorkomen dat ze dat kunstje ook af zou kijken. 

 

Jayka groeide op maar had altijd wel last van maag en darmen. Ze bleek op twee jarige leeftijd een chronische darmaandoening te hebben, ulceratieve colitis. We hadden een abbo op de dierenkliniek en door de loop der jaren had zij daarvoor in plaats best een gebit van briljanten tandjes kunnen hebben. Ze was enorm gevoelig. Als ik niet fijn in mijn vel zat pikte ze dit haarfijn op en kreeg spontaan buikpijn. Mee gaan een paar dagen naar het buitenland bezorgde haar, ondanks de aanwezigheid van onze andere hond, Chamook, zoveel stress dat ze maar 1 keer is mee geweest. Haar vaste omgeving, vaste patroon van voeren en bekende uitlaatgebieden ging beter af dan haar overal mee heen te nemen. Ze was erg intelligent en pakte iedereen met haar blik in. Jatte brilletjes uit tassen, verzamelde botten van andere honden waar zij op visite was, wist precies hoe de 10m loopriem door, om en tussen struikjes heen moest zodat ze op de heenweg en terugweg uit de struiken niet vast kwam te zitten, jatte gehaktballen onder de deksel van een pan vandaan zonder dat de deksel ook maar voor het oog was verschoven en graaide, staand op haar achterteentjes en haar voorpoot tot de elleboog over de aanrechtrand naar alles was ze maar naar zich toe kon schuiven. 

 

Helaas kreeg ze op wat latere leeftijd LPC aan beide ellebogen, waardoor ze niet meer echt fijn kon rennen, maar op haar manier was ze na 2 operaties toch altijd blij als we naar de hei gingen. Maakte je zelfs de kop gek tot je er was. 

 

Het is niet te bevatten dat ze er niet meer is. In november 2016 werd ze weer wat ziek op de maag en ik nam mij voor om het jaar er op niet met vakantie te gaan aangezien ze al 10 was. Het ging vanaf die tijd met ups en downs. Ze had al jaren lage dosis prednoral, ulcogant maagbeschermer en zitac maagzuurremmers. Dit werd de laatste tijd steeds meer. Ze werd door de verhoging van de prednoral ook incontinent. Ik kwam er achter dat in de hypoallegene brok kattenbrokjes zaten. Het was voer dat ze sinds 1 jaar kreeg en de laatste 2 maanden in een andere smaak omdat ze de brokken niet meer wilde eten. En daar bleken deze kattenbrokjes bleken te zitten. Ik vroeg Imuran aan de dierenarts meer helaas kreeg ze dat in november nog niet.  Sinds 28 december 2016 kreeg ze wel (weer) Imuran en knapte op!!! Echter op 2 januari zag ik dat die kattenbrokken in haar voer zaten....geen wonder dat ze er ziek van was geworden. Ik moest 2 januari 2017 toch wat. Dit kon zo niet met dat voer. Ik heb haar terug gezet op de RC, die ze altijd kreeg, maar door een tijdelijke huidaandoening niet meer mocht hebben. Ze kreeg ineens diarree, achteraf gezien denk ik door de plotselinge omschakeling van voer. Dat vergeef ik mij tot op heden nog steeds niet...Uiteindelijk reageerde ze s nachts op een injectie van de dierenarts zo extreem dat ik haar deze lijdensweg niet meer aan wilde doen. Ik ging met haar direct weer terug naar de dierenarts. Ze overleed in de vroege ochtend van 3 januari 2017 om 06.07 uur, een datum en tijd die ik nooit meer zal vergeten....en tevens op mijn moeders verjaardag.... Het was een nare gebeurtenis, zoals ze heen ging, ze heeft na haar hartstilstand nog 3x met een minuut er tussen, met open bek en opgekrulde tong een diepe ademteug genomen....en ik heb nog steeds het idee dat ik niet echt afscheid heb kunnen nemen. Alles ging zo snel....

 

Ze was mijn schaduw, mijn maatje, mijn steun en toeverlaat bij ziekte, mijn verleden en mijn jeugd in een andere hoedanigheid. Ze was.....Jayka.....mijn allerliefste schattige boutje, Plüm, JaykyJayka, Jaja-hondje, ape-oogje, hanekam, mijn allerliefste lieverd.....

 

Ik zal haar nooit vergeten en altijd in mijn herinnering en hart bij mij dragen... Ze heeft een plekje hier in de kamer op het dressoir, met haar foto en een plukje haar... Ik kon het mezelf niet aan doen een voormalig zwerfhondje uit te laten strooien, ze moest gewoon thuis komen....

 

  

 

          

 Dag lieve Jayka.... (05-05-2006 / 03-01-2017)

honden page profiel Nadine Nadine 3 doggies

honden foto van Nadine

Ach wat mooi geschreven nog heel veel sterkte de mooie herinnering blijft en steeds in je hart  

honden page profiel Roos,Jeff † en Waldo †Roos,Jeff † en Waldo † 3 doggies

honden foto van Roos,Jeff † en Waldo †

..mooi 

honden page profiel DobryDobrygoedgekeurde fokker 3 doggies

honden foto van Dobry

Wat een aangrijpend verhaal, het lijkt wel of je Jayka van je paard gekregen hebt en dat het paard daarna haar rust gevonden heeft, ze wist dat het goed was.

 

 

Jayka was een prachtige hond met heel veel uitstraling zo op de foto's te zien

honden page profiel White ShadowWhite Shadow 3 doggies

honden foto van White Shadow

Wat een prachtig mooi ontroerend verhaal. Jayka is een schitterende hond een pracht leven bij jou gekregen. Zo veel zorgen maar met alle liefde. 

 

honden page profiel Lara & Gero  † Lara & Gero † 3 doggies

honden foto van Lara & Gero  †

Ik weet zeker dat Jayka dankbaar is voor alles wat je voor haar heb gedaan.

Het was niet alleen een mooi maar ook een pienter hondje.

Afscheid nemen van je hondenkinderen zal nooit wennen op wat voor manier dan ook, denk aan haar op jou manier en ze zal altijd in je hart

voortleven.

Sterkte ermee.

honden page profiel BaileyBailey 3 doggies

honden foto van Bailey

Ik heb net jullie verhaal gelezen.

Heeft echt indruk gemaakt op mij.

Als ik het zo lees heeft Jayka het niet beter kunnen treffen bij jou.

Ik kan mij voorstellen dat je haar zo wilt herdenken.

Wat was ze trouwens een prachtige hond met inderdaad mooie ogen!!

Sterkte!!!

honden foto van Marga en de honden Balou en Lotus, Mowgli R.I.P.

Wat een mooi ontroerend verhaal. Sterkte.

honden page profiel LoesjeLoesje 3 doggies

honden foto van Loesje

Wat een geweldig gouden band had je met je vosmerrie en met Jayka. Hoe groter de band hoe zwaarder het uiteindelijke afscheid is.

Hoe kwamen de kattenbrokken in het hondenvoer?

Je verhaal zit ook vol prachtige herinneringen. Koester deze.

Heel bijzonder dat je dit 1 jaar na het overlijden van Jayka nog met ons deelt.

 

honden page profiel CodyCody

honden foto van Cody

Loesje, helaas waren die kattenbrokjes een slordige schoonmaakfout van de fabrikant. Het was hypoallergeen voer juist voor chronisch darmpatienten. En helaas verdroeg ze niets meer dan alleen goed voer de laatste tijd. 

 

Dat ik een jaar na haar inslapen nog een herinnering plaats is omdat ze nog dagelijks in mijn gedachten is. Mis haar echt heel erg. Vond dat ze dit plaatsje hier als herinnering wel verdiende. 

 

Zowel van Jayka als de vosmerrie heb ik eind vorig jaar een ring laten maken van hun haar bij Paardenhaarsieraad. Deze ringen zijn een bijzondere herinnering en ze zijn heel mooi geworden. 

 

 

honden page profiel LoesjeLoesje 3 doggies

honden foto van Loesje

Cody

 

Met mijn opmerking, dat ik het heel bijzonder vond, dat je 1 jaar na het overlijden van Jayka je memoires en verdriet hierover deelde, was zeker niet negatief bedoeld. Bijzonder in de betekenis van "mooi".

Denk je dat je hond mede door de kattenbrokjes gestorven is?

Heb je dit bij de fabrikant gemeld? Heeft de fabrikant behalve dat hij toegaf dat het een stomme schoonmaakfout was, verder nog wat voor jou betekend?

De ringen zijn een mooie en tastbare herinnering aan je vosmerrie en Jayka.

honden page profiel CodyCody

honden foto van Cody

Met mijn opmerking, dat ik het heel bijzonder vond, dat je 1 jaar na het overlijden van Jayka je memoires en verdriet hierover deelde, was zeker niet negatief bedoeld. Bijzonder in de betekenis van "mooi".
Denk je dat je hond mede door de kattenbrokjes gestorven is?
Heb je dit bij de fabrikant gemeld? Heeft de fabrikant behalve dat hij toegaf dat het een stomme schoonmaakfout was, verder nog wat voor jou betekend?
De ringen zijn een mooie en tastbare herinnering aan je vosmerrie en Jayka. "

 Loesje zo vatte ik het ook totaal niet op.

 

Ik weet wel zeker dat de kattenbrokjes een rol er in mee hebben gespeeld. Fabrikant en nVWA gewaarschuwd. Dit mag bij hypoallergeen voer met maar 1 vleessoort gewoon niet voor komen vind ik. Ik heb het voer geretourneerd en kreeg een aanbod voor een nieuwe zak maar dat heb ik afgeslagen. 

 

Maar goed....ze is plm 10 jaar en 7 mnd geworden. Het ging soms maanden goed en dan ineens hoge koorts van 42 graden, zo vanuit het niets, en de volgende ochtend dan nergens meer last van. Ook de darmen speelden steeds langer op wanneer ze een aanval van buik- en maagpijn kreeg. Je moet dan toch een keer beslissen. Hoe lang had ze dat nog volgehouden....geen idee....een week....een maand....een half jaar met ups en downs. Ik had er al moeite mee dat ze alleen nog brok mocht en niks anders, veel pillen de laatste tijd, de ene dag goed en de andere dag waardeloos....maar waar maak je de beslissing als een hond er nog zo goed uit ziet en de dierenarts dat bevestigd? Voor mij was dat moment die injectie waarop ze verkeerd reageerde en dat 8 uur zou moeten uithouden tot ze mogelijk daarna toch ingeslapen moest worden. En zelf nooit gedacht aan de abrupte brokken wissel.  Daar ben ik de fout ingegaan. Maar als het rijst was geweest had ik dan de garantie dat ze nog op zou knappen. Tja zeg het maar. Verwijten zat richting mezelf. Maar ze was al 2 maanden steeds ziek. De DA wilde de medicijnen die Utrecht eerder had voorgeschreven niet geven....en ze mankeerde al van alles. Ik denk dat het berusting moet zijn ipv verwijten. Het is goed zo. Ze heeft haar leven gevochten en heeft een mooie leeftijd behaald.

 

Het was een gift om haar te mogen leren kennen.

honden page profiel CodyCody

honden foto van Cody

honden page profiel Nadine Nadine 3 doggies

honden foto van Nadine

Nog heel veel sterkte 

honden page profiel May May 3 doggies

honden foto van May

nog veel sterkte en mooie foto's
vooral dat oog 
ook heel mooi geschreven

honden page profiel LoesjeLoesje 3 doggies

honden foto van Loesje

Cody,

 

Twijfel over het laten inslapen heeft iedereen kort na het afscheid.

 

Berust erin, dat je Jayka een lijdensweg door alles, wat ze mankeerde, hebt bespaard. Zij heeft toch een aardige leeftijd bereikt. Jouw mooie herinneringen aan Jayka zijn goud waard.

 

Ik heb in 2012 een hondje (Cavalier) moeten laten inslapen van bijna 4 jaar. Zij leed zeer ernstig aan Chiari-achtige Malformatie en Syringomyelie. Ik liep al 2 jaar met een doggyride, waar ze zo in en uit kon stappen. Ondanks het feit, dat ze op het eind nauwelijks meer kon lopen en scheel van de hoofdpijn zag ondanks medicatie, heb ook ik getwijfeld of ik er wel goed aan had gedaan haar te laten inslapen.

honden page profiel CodyCody

honden foto van Cody

Daar heb je gelijk in Loesje. Vreselijk ook voor jou en zo'n jonge hond om dan die beslissing te moeten maken. Ik was al een jaar aan het afwegen maar zolang een DA zegt dat het nog gaat pak je je daar aan vast. Nu was het lijden voor mij gedaan en nam ik toch de beslissing. Als leven lijden moet worden....ik had een week eerder al die beslissing genomen maar....de DA gaf aan....heel moeilijk allemaal. Toch heb ik wel het besluit genomen zo geen volgende hond te willen houden. Ik ging er soms zelf onderdoor als ze ziek was (gevoelsmatig). Vreselijk om aan te moeten zien dat een dier een chronische aandoening heeft en wat toch steeds weer terug komt ....was er soms naar van. 

honden page profiel LoesjeLoesje 3 doggies

honden foto van Loesje

Door meerdere foute diagnoses bij een van mijn overleden honden en dat ik n.b. de juiste diagnose stelde en een dierenarts hier niet naar wilde luisteren, ben ik behoorlijk assertief bij dierenartsen geworden. Uit een echo bleek ik gelijk te hebben en 3 maanden van juiste behandeling waren verdwenen.

 

Ook de 2 jaar met mijn zieke Cavalier was ik assertief. Mijn volgende dierenarts wist niet veel van de erfelijke aandoeningen. Ik had mijn dierenarts een kopie van het medicatie protocol van veterinair neuroloog  Clare Rusbridge gegeven. Mijn dierenarts volgde mijn verzoek. Ook had hij op mijn initiatief een euthanasie verklaring voor mijn hondje opgesteld. Mocht mijn Cavalier hevige aanvallen krijgen en ik het lijden te groot voor mijn hondje vond, dan hoefde ik tijdens avond- en weekenddiensten geen moeilijke gesprekken te voeren en slechts de verklaring te laten zien.

 

Evenals jij  voelde ik me vaak beroerd als mijn hondje ondanks zware medicatie pijnen had.

honden page profiel CodyCody

honden foto van Cody

Zware pijnen had Jayka niet mits ze buikpijn of maagpijn had. Maar het kwam steeds zo plots opzetten nadat het steeds weer maanden goed ging. Laatste tijd was echt met ups en downs en dat zet je serieus aan het denken waar je goed aan doet. Ze had echt van alles steeds iets aparts. En dat was moeilijk om de vinger op te leggen dus steeds vele onderzoeken. 

Mijn DA heeft altijd alles in overleg gedaan ook als ik een verzoek had werd dat gehonoreerd. Alleen de laatste keer dus niet met medicatie. Laat ik daar maar niet verder aan denken. Ik kreeg ook altijd het volledige dossier op de mail mocht ik naar een spoed DA moeten. Ze had de leeftijd voor een herder, al gedroeg ze zich niet zo en zag er ook niet zo uit. Geen grijs haartje, altijd vrolijk, opgewekt en actief met een heldere blik. Dat maakte het mede zo moeilijk. 

honden page profiel juicejuice 3 doggies

honden foto van juice

tranen in mijn ogen, en wat je schrijft ja van dat je het niet aan de hond ziet.
en dat is ook zo, juist die honden die ernstig ziek zijn zoals mijne ook, zie je het niet aan dat ze al oud zijn en eigenlijk niet meer kunnen.
ze zijn ook zo slim en hebben het oer instinct mee, om in een roedel zo min mogelijk op te vallen, ze laten het niet merken dat ze zo ziek zijn.
wij mensen hebben de verantwoording om de hond te helpen. wat doet dat toch pijn, je eigen hond laten gaan...........
heel veel sterkte!!

het is beter te verliezen dan nooit te hebben gehad

Volgende forumvraag: Until we meet again.
De HondenPage maakt gebruik van cookies. Dit zorgt er voor dat onze website voor jou als bezoeker beter werkt. Daarnaast gebruiken wij o.a. cookies voor onze webstatistieken en advertenties.info / verbergen en toestaan
^