Ik weet dat dit misschien een lap tekst is, maar ik zal het zo beknopt mogelijk houden. Ik ben erg in paniek, weet niet wat ik moet doen.
Zoals jullie al weten heb ik sinds 4 maart een nieuwe hond uit Roemenië. Ze was ernstig ziek, wat de reden was waarom ik haar had geadopteerd, want dan had ze nog een kans. Een dame op Facebook (ik noem haar even Betty, zo heet ze niet echt hoor) had foto's gedeeld van de hond op haar Facebook met nog velen andere honden en een noodoproep voor adoptie van oudere honden, waar ik op reageerde. Betty nam contact op met het asiel in Roemenie en hielp de hond naar Nederland te komen via via. Ze werkt zelf niet voor het asiel, maar helpt blijkbaar graag de adoptieberichten verspreiden en het transport regelen. De hond werd door een transportgroep naar me toe gebracht. We zouden haar in Nederland laten behandelen, waarvoor ik een week naar de andere kant van het land moest. Ik besloot de hond bij Betty te laten, omdat zij dichtbij de dierenarts woonde die dit behandelen kon, en sliep er zelf ook (m'n eigen honden hadden thuis oppas) omdat mijn chihuahua soms blaft en elke vorm van schrik fataal kan zijn voor de nieuwe hond 10 dagen na de behandeling. De nieuwe hond moest voornamelijk stil zitten na de behandeling. Ik heb 7 dagen 24/7 met haar gezeten op een kleine kamer van Betty, om er zeker van te zijn dat ze geen abrupte verkeerde bewegingen maakte.
De eerste 2 dagen deed Betty normaal. Maar daarna kwam ze een avond naar me toe. Ze zei dat ze "heel eng" gedroomd had. Ik vroeg naar haar droom. Ze zei dat ze gedroomd had dat ik met mijn hond naar huis ging na herstel en dat ik thuis de voordeur had opengelaten, waardoor de hond ontsnapte en werd doodgereden. Ze zei dat haar dromen "altijd uitkomen". Een vriend van me zat erbij en we lachten "gelukkig was het maar een droom", maar ze was doodserieus. Ze dacht serieus dat haar droom zou uitkomen, want ze gelooft heilig in haar eigen spirituele krachten, geloof ik.
Sindsdien probeert ze allerlei excuses te verzinnen waarom ik ongeschikt zou zijn als de eigenaar van het hondje. Ik kon ineens niks goed doen en ze haalde me bij elk detail neer. Als de hond even hijgde omdat ze het warm had op de deken, was het gelijk "oh, ze gaat dood, dat is vast jouw schuld omdat je zo onvoorzichtig bent!!!" terwijl het gehijg ophield als ze gewoon even op de grond ging liggen. Grote honden met dikke vacht krijgen het nu eenmaal warm op dikke dekbedden en dekens, maar Betty verdraaide alles. In het begin dacht ik dat Betty gewoon overbezorgd was, maar ze kleineerde me compleet in alles. Ze heeft een uur lang tegen me aan geklaagd over hoe waardeloos ik wel niet zou zijn. Ik stofzoog niet elke dag, dat deed mijn vriend namelijk, dus was "ongeschikt" voor de hond omdat ik "lui" zou zijn. Ik kon haar gigantische uitleg over de ziekte die de hond had en hoe het medicijn precies in het lichaam zijn werk doet niet in 1 keer onthouden, dus was ongeschikt en "vergeetachtig" want ik had niet de kennis van een dierenarts. Ik was ineens compleet waardeloos in letterlijk alle opzichten. Ook compleet irrelevante dingen werden als reden genoemd, zoals gebrek aan kennis in politiek, niet weten dat koken met elektra slechter is voor het milieu dan koken met gas en omdat ik dat niet wist zou ik "vast ook wel vergeten de voordeur dicht te doen zodat de hond ontsnapt" ook al had ik de gewoonte wel de deur te sluiten bij het uitladen van boodschappen bijv. omdat ik nog 3 andere honden heb. Ik kon wel janken en ik voelde me een hoopje waardeloosheid. Maar mijn honden hebben het nog nooit slecht gehad. Ik heb er, zoals ik al zei, meerderen gered/geadopteerd en die hebben het altijd goed gehad. Ik heb veel geduld gehad met hun gedragsproblemen en nu zijn ze allemaal van hun trauma's hersteld. Betty stelde ook andere mensen voor die ook honden hadden waarmee mijn nieuwe hond, volgens haar, veel beter zou klikken dan met de mijne. En probeerde me ervan te overtuigen mijn hond weg te geven want "zij had haar hond ook weggegeven en die hond heeft nu een beter huis dan bij haar". Ik had zoiets van: "Eh... ja, en mijn honden zouden ook beter af zijn bij een rijke kakker zoals koning Willem Alexander die een privé park voor ze kan laten bouwen, maar zo kan je iedereen wel verbieden om een hond te houden, behalve de rijken."
Het leek wel of Betty mijn nieuwe hond wilde afpakken vanwege haar spirituele droom gebeuren. Maar dat vind ik geen excuus. Ik moest na die 7 dagen even terug naar huis om rekeningen te betalen en zo, maar Betty's gedrag verergerde toen ik thuis kwam. Ze zegt dat ze m'n hond aan het infuus gedaan heeft omdat ze "een klap zou hebben gehad van mijn koffer", wat helemaal niet waar is. Mijn koffer stond bij veel andere baggage in de lift, maar het raakte uit balans. Het kleine trekkoffertje viel en het handvat om het mee te trekken (gemaakt van plastic en hol lichtgewicht nepmetaal) dreigden de hond te raken, maar mijn vriend hield het koffertje tegen met z'n voet. De handvat van het trekkoffertje raakte de hond net, maar niet hard of zo, als een schouderklopje die je, je hond wel eens geeft. Ik was opgelucht. Maar Betty zag het ongeluk natuurlijk gelijk als excuus om te overdrijven. Ze heeft de hond aan het infuus gedaan ervoor. Aan het infuus! Kan je dat geloven? Dat hoor ik pas achteraf.
Nu vraagt Betty ineens via Facebook naar het chipnummer van mijn dier. Ik was verward. Waarvoor zou ze dat nou weer nodig hebben? Ze zei dat ze het nodig had voor de dierenarts. Ik vind dat heel verdacht, want we zijn al een paar keer samen naar die arts geweest en toen vroeg ze nooit naar een chipnummer! Hoezo ineens wel? Ze weet dat ik het dier's chip nog niet geregistreerd heb. Ik heb het gevoel dat ze mijn dier stiekem op haar eigen naam wilt zetten en daarom het nummer vraagt. Want ik heb het paspoort in mijn bezit en die heeft ze nodig als ze de chip wilt claimen. Ik heb maar gelogen dat ik onderweg was ergens heen, maar ik weet niet wat ik nu moet. Kan ze er vandoor gaan met mijn dier? Kan ze de chip door de dierenarts laten scannen en het dan gebruiken om haar af te pakken? Weet iemand dit? Ik heb de chip zelf snel geregistreerd, maar er staat dat het 1 week kost voordat dit verwerkt is en tot 3 weken tot ik een certificaat krijg. Ik heb spijt dat ik het niet eerder gedaan heb. Ik dacht: ik doe het wel na al die drama met de dierenarts en behandelingen en zo, maar ik vrees nu dat Betty ertussen komt en ik mijn dier kwijtraak vanwege haar domme droom. Het liefst haal ik het dier vandaag nog op, maar dat kan niet, want ze moet nog 3 dagen stil zitten.
Help alsjeblieft! Wat kan ik het beste doen?! ![]()



3 doggies







