Ze at de laatste paar dagen best wel moeilijk , maar uiteindelijk at ze wel.
Gisterenochtend at ze haar portie nog op maar gisteren avond weer niet , zelfs haar lievelings worstje wou ze niet.
Vanmorgen liep ik met haar nog een ommetje, halverwege ging ze door de benen en bleef ze liggen.
We hadden haar zo gauw mogelijk naar de DA gebracht maar helaas, ze is overleden.
Hoe kan dat nou zei ik ? OK ze is al 9 jaar niet meer zo piepjong maar ze was altijd zo levenslustig , het leek af en toe net een puppy.
Ik zat er nog over te denken om een onderzoek in te stellen omtrend de doodsoorzaak, maar het idee dat ze in haar gaan snijden en zo staat me al niet aan.
Ze was echt als een dochter voor mij, ongelooflijk hoe je aan een hond kan hechten.
Heel veel sterkte! Ik kan het me voorstellen, dat je aan de ene kant heel graag wil weten waar het is mis gegaan maar ook niet in haar wil laten snijden.
Ik weet hoe het is om je liefste maatje zo plotseling te moeten verliezen. Geen tijd om je er op voor te bereiden, geen tijd om afscheid te nemen. Ineens is er die enorme leegte en daarna dat grote verdriet.
Ik heb vannacht eigenlijk helemaal geen oog dicht gedaan, ben een paar keer naar beneden geweest om naar haar foto te kijken, je eigen afgevraagd had ik maar dit gedaan of dat.
Vandaag nemen we om 11:30 met z"n allen afscheid van Gero en daarna wordt ze gecremeerd en morgen gaat ze weer naar huis.
Dat is triest zo snel overleden, dat doet pijn voor jou, 9 jaar , wij vinden het niet oud maar is het wel.......een uitleg krijgen wat er aan de hand was dat is een pijnlijke keuze, ik heb het eens laten doen, maar de hond was dan veel jonger, als je echt wilt weten waaraan je hond is overleden dan de keuze maken......voor jou heel veel sterkte met het verlies.
Reageren
