" Ligt aan het kind.
Of beter aan de persoon.
Hier in de buurt een vent met een herder achting beest.
En die is in de 40 en ik blijf roepen hou je hond bij je. Koop een riem. Ga je dat schijt daar nog op ruimen? Dat is een kinderen speel plaats daar mogen honden niet komen. Vind je dat nou handig je hond de straat op laten lopen?
Terwijl mijn autisme buur jong van 9 met kia ging wandelen en ik er stiekem achter aan.
Bij het zien van een andere hond stak hij over. Bij het inhalen op de stoep vroeg hij aandacht (en liet kia even prachtig volg werk zien) en pakte hij een val uit zijn zak toen er een andere hond uitviel naar kia. En vroeg hij zo de aandacht van kia zodat zij niet uitviel....
Daar kan zelfs Martin gaus nog van leren hoor...
Was ik er gerust op... Nee
Maar dat ben ik nooit zelfs niet bij mij eigen man...
Maar het ligt dus echt aan de persoon. Ik ken kinderen van 13 die nog met auto's en poppen spelen. Ik ken kinderen van 14 die al weten hoe je een zwangerschap test moet doen...
En ik ken een hoop volwassenen die denken veel te weten en daarom juist meer schade doen.
"
Dat vind ik altijd zo mooi om te zien met (sommige) kinderen met autisme.
Op school waas ik stage liep, was er een week van de dieren. Die week kwam er ook Kelpie fokker met moeder hond en haar pups van 7 weken oud. Goed voor de kinderen, maar ook voor de pups. De kinderen zaten in groep 5. Alle kinderen, op 1 jongetje na, waren aan het roepen, geluidjes aan het maken om zoveel mogelijk aandacht van de pups en de moederhond te krijgen.
Maar naar wie gingen ze, precies naar het jongetje met autisme. Hij was rustig, hij liet de moederhond en de pups rustig bij hem snuffelen en daarna aaien, hij tilde de pups niet op om zo bij hem te blijven.
Dat was ZO mooi om te zien!
Toen het tijd was vroeg de fokker wie er wilde helpen om de honden terug in de auto te doen, het ging dan om het lopen met de moederhond aan de lijn.
Iedereen laaiend enthousiast natuurlijk. Het jongetje met autisme werd door haar uitgekozen omdat hij het rustigst was.
Hij liep daar door de gang, met moederhond, zo trots als een pauw en een glimlach van oor tot oor! Want sommige andere mensen zagen hem niet zitten/staan.
Het jongetje in kwestie heeft het er nog heel het jaar over gehad!
Nu is dat niet met alle kinderen natuurlijk, maar als je ziet hoe sommige kinderen met autisme op honden reageren, is prachtig!
Sorry, was een beetje offtopic, maar dit schoot me gelijk weer te binnen. Nu weer ontopic