" Lijkt mij heel lastig....
Ik wil zelf heel graag een bruin tricolor teefje... en met monza x lada is daarop kans...
Maar dan heb ik wel weer een extra hond. .. en fok technisch dan liever een zwart wit teefje wat niet verwant is aan monza
Waarom wil je het reutje houden?
Voor de fok. Of omdat die je echt ligt?
"
Kan voor de fok een heel interessant reutje zijn.
Wel niet onmiddellijk voor mezelf omdat het een zoon is van een eigen reu.
En alhoewel zelfs de vader een heel interessante, weinig gebruikte lijn is, lopen de meeste toch weer steeds naar dezelfde veel gebruikte reuen, dus voor anderen moeten ik hem niet aanhouden.
Waarom val ik er dan wel op ?
Emotioneel uiteraard. Ben nu eenmaal een reuenmens.
Het is Danica haar laatste nestje, en het is de eerste reu die ze me geeft.
Ze heeft me in totaal, met deze pups bij, 11 nakomelingen gegeven, en dit is de eerste reu.
Elke combinatie die ik met haar gemaakt heb ( behalve deze, dit is een herhaalcombinatie omdat drie eigenaars van pups van haar er zo graag een tweede bij hadden) had als doel een zoon van haar te hebben.
Ik was er van overtuigd dat ze toch nooit een reu ging geven en nu plots wel.
Maar het zijn licht gekleurde, en de licht gekleurde pups die ze me geeft hebben meestal bruin pigment.
Zeer mooi, maar ik wens om verder mee te fokken enkel zwart pigment.
Dus hoogstwaarschijnlijk wordt weldra de beslissing voor mezelf genomen.
Maar, soms heb je dat, er wordt een pup geboren, je hebt hem in je hand, droogt hem af, mama zit er uiteraard met haar neus bovenop en likt de pup mee droog, een wriemelend bundeltje nieuw leven.
En dan maakt je hart zo maar een sprongetje, je kan er niet aan doen, je bent verliefd.
En dan moet je als fokker het evenwicht tussen emotie en gezond verstand zoeken.