De afgelopen weken heb ik regelmatig updates gepost over ons nestje in dit topic. Veel mensen hebben meegeleefd met ons en daarom ook wil ik bij deze een update geven van de situatie hier. Onze kleine Miffy is namelijk zojuist met spoed opgenomen bij de dierenarts...
Het begon allemaal vorige week zaterdag nadat Miffy’s broer was vertrokken naar zijn nieuwe eigenaren. Aan het begin van de middag leek Miffy helemaal normaal maar in de namiddag begon ze ineens vreselijk over te geven. Dit heeft uiteindelijk zo’n 2 uur geduurd waarna ze diep in slaap viel. Op advies van de dierenarts hebben we haar wat beschuit/soepstengels gegevens en langzaamaan werd ze weer de oude. Ze leek nog wel wat depressief om het vertrek van haar broer, maar eten en drinken ging uiteindelijk weer beter en haar speelsheid ten opzichten van de andere honden had ze gelukkig helemaal niet verloren.
Zondag en maandag hebben we bewust zo min mogelijk gedaan om Miffy te laten herstellen. Zondag heeft ze het grootste deel van de dag liggen slapen en maandag merkte we aan haar dat ze weer op zoek was naar meer actie. Ze heeft beide dagen niet gekotst dus dinsdag besloten we voor het eerst weer mee weg van huis te gaan. Niet teveel en te lang, zeker niet omdat ze die ochtend toch onverwacht weer een keertje overgaf (maar het hier gelukkig bij bleef). Verder was er echter niks aan de hand en ook woensdag gedroeg ze zich weer als normaal en hield ze al haar eten binnen.
Donderdag begon het overgeven echter weer en na beide maaltijden te hebben overgeslagen die ochtend/middag hebben we die namiddag de dierenarts opgezocht (we hadden in de tussentijd dus wel al telefonisch contact gehad hoor, even voor de duidelijkheid). Miffy was op dat moment verder nog wel levendig en speels, had ook al die tijd normale ontlasting gehad alleen gaf ze dus af en aan over (en at ze slecht, maar dat is iets wat al sinds haar geboorte bij haar speelt). De dierenarts vermoedde toch stress in combinatie met een geïrriteerde maag door het vele overgeven, wat nu een soort wisselwerking op elkaar zou hebben. We hebben medicatie gekregen tegen de misselijkheid en gingen met goede moed weer terug naar huis.
De uren daarna verslechterde haar toestand steeds meer. Het overgeven hield ondanks de medicatie niet op en eten wilde ze absoluut niet. Ook leek ze pijn te hebben dus het vermoeden bestond dat ze last had van een maagzweer. Vrijdag hebben we de dierenarts weer bezocht, heeft ze daar twee spuiten gekregen tegen de pijn en het overgeven en hebben we nieuwe medicatie meegekregen voor thuis. Ook moesten we, vanwege haar toestand, gaan dwangvoeren. Ieder uur wat voeding in een spuitje toedienen. Het kreunen werd minder en het overgeven stopte helemaal. Nog steeds wilde ze niet zelf eten maar dwangvoeren ieder uur ging goed en ze hield alles ook binnen. We hebben het huis extra warm gemaakt voor ‘r omdat ze door het slechte eten onderkoeld begon te raken, en gisteravond begon ze weer wat rond te lopen door het huis.
Vannacht begon ze ineens echter problemen te krijgen met haar darmen… Ze moest poepen maar had hier de kracht niet voor. In overleg met de dierenarts hebben we Nutridrops toegediend in de hoop dat dit haar de kracht zou geven zelf te gaan poepen. Helaas kwamen de Nutridrops inclusief alle andere medicatie en voeding van de laatste paar uren er vanmiddag ineens allemaal weer uit. Ze werd ook steeds slapper en kon inmiddels bijna niet meer op haar benen staan. Na meermaals telefonisch contact vandaag vonden we allemaal haar toestand te snel verslechteren dus zijn we met spoed naar de dierenarts gereden. Eenmaal daar bleek ze inmiddels in een soort van shock toestand te verkeren. Er is een röntgen foto gemaakt en hierop was wel een obstructie van de darmen te zien maar het was niet te zeggen of dit niet misschien juist komt door het slechte eten van de afgelopen dagen (dit droogt de darmen uit en zou dus ook een gevolg van het overgeven kunnen zijn, maar kan ook de oorzaak van de klachten in eerste instantie zijn geweest natuurlijk). Omdat haar toestand zo kritiek is hadden we twee opties… Of gelijk laten opereren om het darmstelsel weer op gang te krijgen. Maar gezien haar zeer kleine formaat en ernstig verzwakte toestand is het nog maar de vraag of ze dit zou overleven. Of haar daar achterlaten om de 24-uurs zorg in te gaan. Ze zou dan daar in een couveuse gelegd worden, iets laxerend krijgen en vanavond mee naar huis gaan met de dienstdoende dierenarts (die zelf ook een couveuse aan huis heeft). Het risico van iets laxerend geven is dat dit tot uitdroging kan leiden. Drinken deed ze tot een paar uur geleden nog wel en in combinatie met de dwangvoeding heeft dit er voor gezorgd dat ze op dit moment nog niet is uitgedroogd, maar dat zal niet lang meer duren in haar huidige toestand. In overleg hebben we besloten toch voor deze laatste optie te gaan omdat wij allemaal betwijfelen dat zij een operatie op dit moment aan kan.
Met veel pijn in ons hart hebben we ons kleine meisje dus zojuist daar achter moeten laten. We horen het zodra er nieuws is en mogen zelf ook ten alle tijden bellen als we een update willen. Ze gaan hun best voor haar doen en hier hebben we ook wel vertrouwen in, al zijn we er ook al wel op voorbereid dat ze het misschien niet gaat redden. Haar toestand is op dit moment zeer kritiek dus het is echt de vraag of ze het gaat halen. We zijn er kapot van, na alle tegenslagen rondom dit nest en het vechten voor alle vier de pups dreigen we nu wellicht een derde pup kwijt te raken. Ik heb ook nog even gevraagd of het niet toch iets genetisch kan zijn, maar de dierenarts heeft mij verzekerd dat de kans hier op zeer klein is. Het is gewoon weer dikke pech allemaal, zoals wel vaker het geval is in ons leven. We proberen sterk te blijven voor Miffy en ook de meiden hier thuis die de afgelopen dagen allemaal hun uiterste best hebben gedaan om Miffy te steunen. Elphaba en Eevee kwamen af en toe bij haar kijken, Abby waste haar regelmatig van top tot teen en viel dan naast haar in slaap en mama Glacee probeerde tevergeefs haar kontje en buikje te masseren omdat ze door had dat hier iets mis zat. Het mocht allemaal helaas niet baten, we zijn zelf inmiddels al zo’n 36-uur lang 24/7 bezig geweest met Miffy en hebben deze zorg nu aan het team van de dierenartsenpraktijk overgelaten in de hoop dat het hen wel lukt haar weer op de been te krijgen. We hopen dat ze het gaat redden en binnenkort weer lekker hier rondhuppelt zoals de vrolijke meid die ze is.
Ik zal een update plaatsen zodra ik meer weet maar op dit moment is het afwachten en hopen op het beste voor ons allemaal. 
Reageren
Het zit ook allemaal niet mee.
