Eén jaar sinds het overlijden van Miffy (pag. 7)

Wat prachtig verwoord hoe jij je voelt.Waarom is de wereld zo oneerlijk,dat iemand zoveel leed moet meemaken,ik wens je heel veel sterkte en je mag hier je verdriet blijven uiten,iedereen heeft hier begrip voor

Dankjewel

Moet zo vaak aan Miffy denken.... het verlies heeft me echt geraakt.... nogmaals sterkte en ik denk aan je kleine meisje... wat een verlies en wat was ze schattig. Hoe oneerlijk is het leven toch..... 

Dank je

Omdat hier zo werd meegeleefd wilde ik dit hier ook nog even delen.

Afgelopen week heb ik na (heel) lang zoeken eindelijk de urn ontvangen voor Miffy. Ik zocht iets speciaals, iets persoonlijks wat op haar (stamboom)naam zou slaan. Uiteindelijk is dit het eindresultaat geworden, misschien ietwat fleurig op het eerste oog, maar dit vond ik eigenlijk wel toepasselijk vanwege Miffy's leeftijd.



De hanger naast de 'urn' is trouwens een ashanger waar ik zowel het as van Miffy als dat van andere overleden dierbaren in heb gestopt. Hoewel ik niet in leven na de dood of wat dan ook geloof vind ik het toch een fijn idee dat Miffy nu eindelijk haar laatste rustplaats heeft gevonden. Het voelt een beetje als een afsluiting, al zal haar korte leventje altijd een herinnering blijven welke zeer dubbele gevoelens oproept...

Heel goed gedaan hoor 

Wat mooi. Het past idd bij Miffy fleurig, veel te jong.

Eindelijk haar definitieve plekje. Blijft verdrietig.

Ja het is een proces van ups en downs wat nog lang niet over is... Maar waar de roedel, incl. Grant in het bijzonder, me erg bij helpt. En dit soort momenten zijn dan altijd weer dubbel maar ook wel mooi om te kunnen doen als afsluiting.

ik vind dat doosje ( of hoe heet dat ookalweer?)
wel een beetje er bij passen...
en geniet van je honden die je nu hebt

knuffel van mij.

Ik vind hem mooi, past inderdaad goed bij Miffy! Vrolijk, lief, net zoals zij was.

Fijn dat ze haar laatste rustplaats heeft gekregen.  

Vandaag is het alweer een jaar geleden dat Miffy overleed. Rond deze tijd kregen wij het telefoontje van de dierenarts dat ze het niet had gered. Zo oneerlijk, voor haar want zij verdiende zoveel meer... Voor Glacee, die nadien nog wekenlang last heeft gehad van de rouw en nooit meer hetzelfde is geworden... En voor ons, een nestje dat al zo lang gepland en gewenst was en zo dramatisch afliep. Er is dit afgelopen jaar veel gebeurt, we hebben uiteindelijk de draad weer kunnen oppakken maar het gemis blijft. Zeker vandaag is het iets waar ik toch extra bij stil sta. Hoe was Miffy nu geweest als ze nog had geleefd, hoe had ons leven er nu uit gezien? We zullen het nooit weten. Maar één ding weten we wel en dat is dat onze tijd met haar onvervangbaar was, wat hebben we hiervan genoten, dat is iets dat we altijd bij ons zullen dragen! 

Een mooie tekst voor een mooi hondje. Wat gaat de tijd toch snel, alweer een jaar geleden. Wat was het een enorm verdrietige gebeurtenis.

Ik vond dit gedichtje en wilde het met je delen. Sterkte.

Do not judge a biography by it’s length,

Nor by the number of pages in it.

Judge it by the richness of it’s contents

Sometimes those unfinished are among the most poignant

Do not judge a song by it’s duration,

Nor by the number of it’s notes

Judge it by the way it touches and lifts the soul

Sometimes those unfinished are among the most beautiful

And when something has enriched your life

And when it’s melody lingers on in your heart

Is it unfinished?

Or is it endless?

Veel sterkte, blijft enorm verdrietig allemaal.

Mooi geschreven. Zo verdrietig!

Heel veel sterkte!

alweer een jaar geleden
dikke knuffel van mij

Heel veel sterkte vandaag.

Heel veel sterkte vandaag! 

Heel veel sterkte weet hoe het voelt 

Heel veel sterkte vandaag.

Veel sterkte,we blijven ze missen

Dankjewel allemaal voor de lieve woorden 

" Een mooie tekst voor een mooi hondje. Wat gaat de tijd toch snel, alweer een jaar geleden. Wat was het een enorm verdrietige gebeurtenis.
Ik vond dit gedichtje en wilde het met je delen. Sterkte.
 
Do not judge a biography by it’s length,
Nor by the number of pages in it.
Judge it by the richness of it’s contents
 
Sometimes those unfinished are among the most poignant
 
Do not judge a song by it’s duration,
Nor by the number of it’s notes
Judge it by the way it touches and lifts the soul
 
Sometimes those unfinished are among the most beautiful
 
And when something has enriched your life
And when it’s melody lingers on in your heart
Is it unfinished?
Or is it endless? "

Hilde & Twinko

 Prachtig! En oh zo waar... Heel toepasselijk inderdaad voor Miffy's korte leven. 

Heel veel sterkte...