moreel dilemma

Homeopathie moet middels een erkende homeopathe
toegediend worden.
De dosering is absoluut belangrijk.
Mijn Luca die zijn poot anders had moeten missen,
heeft door klassieke homeopathie zijn poot kunnen
behouden, sterker nog hij kan hem zelfs gebruiken,
terwijl de da dacht dat hij geamputeerd moest worden.
Of dat luca zelfs doodging.
Hildegard Dijkgraaf is een klassieke homeopathe,
geeft zelfs les aan mensen en is erkend door
de ziektekostenverzekering, want ze helpt ook mensen.
Hildegard Dijkgraaf Lochem : 0573-281188.
En wat de gedragsdeskundige betreft :
Nelis Verhoeven is ook een prominent op het gedrag
van honden, agressieve honden, noem het maar op.
Hij heeft mijn twee vechtende boys bij elkaar gebracht, iedereen zei, een van de twee moet weg,
maar Nelis kwam en bracht rust in de tent.
Calming Signs is zijn gedragscentrum en ligt misschien voor u uit de buurt, maar hij is echt
geweldig.
Het lijkt wel of ik aandelen heb bij hildegard en nelis,maar ik hou van honden en wil zo graag dat ze geholpen worden. En dat geldt ook voor uw maatje.
077-4678619/06-20013299.
Zelfs de meest wanhopige baasjes kunnen bij hem terecht,hij komt aan huis, maar neemt ze ook op.

Buiten dat, wij als hondenpage baasjes
kunnen niet aan de hand van de reacties van het
baasje melden : zijn tijd is gekomen.
Dat is niet te beoordelen.
En ik zou dat ook nooit durven aan te raden,
alleen aan de hand van wat het baasje meldt.
Een gedragsdeskundige kan dat wel.
Laatst zei Nelis nog, je moest eens weten hoeveel
baasjes die ten einde raad zijn, hun hond laten
inslapen, omdat ze niet verder weten, terwijl er heel
vaak wel iets aan te doen valt, ook aan agressief gedrag.
Sinds ik met Calming Signs contact heb, hoor ik dit
heel vaak en ik ben gewoon bang, dat een maatje
een spuit krijgt, terwijl dat niet nodig hoeft te zijn.
Want een beslissing om hem te laten inslapen, is
voor het baasje heel erg om mee te maken.
Ik leef echt mee.

Wat een goede website Esther!
Ze doen ook aan Healing Touch

Gwenda, met die mensen zou ik zeker contact opnemen!

Je kan evt ook kijken op http://www.doggylanguage.com/, niet helemaal mijn manier, maar zij heeft wel de cursus bij Mieke Zomer gedaan (communiceren met dieren).

Ben je bij een erkend klassiek homeopaat geweest?
Zo niet, stuur Ilja dan een PB'tje voor een degelijk adres.

Ik zou voor nu een andere (sorry, maar betere) kvv proberen als Smuldier. Bibi, Bandit, Haaksbarf, Carnibest, Carnivoer, Alaska, All Animal bijvoorbeeld.

Dat zijn eerst dingen waar ik aan denk nu.

Groetjes Marit

Ik volg dit topic al een tijdje en ik vind het zelf ook een heel moeilijk probleem... Ik vind niet dat je zonder dat je man het weet de hond moet laten inslapen. Je man moet het er ook mee eens zijn en afscheid kunnen nemen van de DA (als ie ingeslapen moet worden).

Toen ik de eerste reacties op dit topic las had ik echt zoiets van: die hond heeft gebeten en is nu gevaarlijk geworden en moet dus ingeslapen worden. Maar ja... je wilt ook geen hond van 1,5 jaar in laten slapen als ie er zelf niks aan kan doen!

Mijn zus werkt bij een chirstelijke homeopaat (die dus niet met pendelen of occultistische praktijken bezig is) en zij zegt dat ze dit herkent van mensen uit de praktijk. Personen die niks kunnen hebben omdat ze vergaan van de pijn. En je schrijft ook dat de hond ontzettend veel eet maar niet aankomt en graatmager is. Dat kan o.a. wijzen op een gemuteerde parasiet. Mensen kunnen ook gestrest, gefrustreerd en onaardig worden van zulk soort problemen. Heel veel sterkte met je te nemen beslissing...

Mijn zus werkt bij een chirstelijke homeopaat (die dus niet met pendelen of occultistische praktijken bezig is)

Er is idd wel een verschil tussen een homeopatisch arts, dit is iemand die een universitaire artsenstudie gedaan heeft en zich daarna heeft toegelegd op de homeopathie.

Een homeopaat is geen universitair arts, het is meestal iemand die een opleiding in de homeopatische geneeswijze gevolgd, wat iedereen kan gaan doen. De titel homeopaat is niet beschermd en kan in principe door iedereen gevoerd worden.

Zelf zou ik dus altijd kiezen voor een homeopatisch arts, voor een dier dus een homeopatische dierenarts. Ook in de homeopatie zijn er verschillende stromingen, de klinische homeopatie en de klassieke homeopatie, waarvan m.i. de klassieke stroming de beste is aangezien deze niet de klacht isoleert, maar kijkt naar het hele dier.

Kijk dus goed uit bij wie je een afspraak maakt,en let op dat je met een klassiek homeopatisch veterinair arts te doen hebt.

Gwenda heeft alles geprobeerd. Soms moet je de verstandigste zijn.
Sterkte met je beslissing.

Ik vind zeker niet dat wij als buitenstaanders dit kunnen beoordelen Jacko.

Wat als het een voedselallergie is die zich net als bij Rita s hond tot een ernstige darminfectie ontwikkeld heeft. (Wat mij persoonlijk het meest waarschijnlijk lijkt)
Wat als een eliminatiedieet hierbij de oplossing is?
Wat als hij toch te helpen is met een goede gt in combinatie met de juiste (homeopatische) medicatie.?
Wat als een hondentolk kan uitvinden wat er met hem is.?
Wat als de Turid Rugaas manier van met honden omgaan de oplossing is?

Men kan niet zomaar roepen die hond heeft pijn, daarom bijt hij en moet dus afgemaakt worden. Dat weten we dus niet, misschien bijt hij omdat hij niet begrepen wordt.

Die site van Esther is trouwens super!! Ik zou deze vrouw zeker aanschrijven en om hulp vragen.

Dank je wel allemaal voor de raad en advies.
Parasieten zijn het niet. Die zijn terug te vinden in de stoelgang, in de darmen of in het bloed en dat is zo niet.
Eliminatiedieet hebben we ook geprobeerd. Zonder resultaat. Uiteindelijk vervalt hij elke keer weer.

Mijn man had gisteren aan iemand op zijn werk gevraagd of hij graag de hond zou kunnen opvangen of wilde hebben, maar die man heeft op korte tijd 3 honden af moeten geven en had er genoeg van en wilde geen hond. De andere mannen hadden het verhaal dan ook gehoord en hadden hem gezegd dat het onverantwoord is van zo een hond bij kinderen te laten en als boven wonder heeft mijn man ingezien dat ze gelijk hadden (wat ik hem al zo lang aan het vertellen was, maar mij wilde hij niet geloven).
Hij gaat er dus mee akkoord dat Rocco ingeslapen wordt. Ik heb er de ganse nacht wakker van gelegen. Nu met de feestdagen kan ik het gewoon niet en ik wil nog even afscheid van hem nemen op mijn manier. Volgende week als ik er klaar voor ben en een beetje gewend ben aan het idee gaan we dan smane naar de DA (mijn man wilt niet mee. Die kan het niet, maar ik wil liever ook alleen gaan met hem).
Nu het zover is, voel ik me echt rot. Ik vind het zo erg dat ik dit moet doen, maar ik weet dat het het beste is voor hem. Ik weet dat het enkel mar erger gaat worden met zijn gezondeheid en ik wil hem deze keer die pijn en ellende besparen. Het beest heeft in zijn korte leven al zoveel afgezien en het is gewoon genoeg geweest.

Sterkte Gwenda! Ik vind het echt heel rot voor jullie.
Ik denk dat een goede beslissing hebt gemaakt, je wil hem verder lijden besparen.

Dank je wel. Het is een heel moeilijke beslissing en het gaat me nog heel wat traantjes kosten, maar ik wil hem zijn waardigheid laten behouden en die is nu stilletjes aan aan het wegebben en dat wil ik niet. Ik wil dat hij nu nog even een beetje hond kan zijn en nog even kan genieten. Gelukkig weet hij niet wat hem te wachten staat....

Gwenda, "die andere mannen" die dit zeggen
van agressieve honden bij kinderen, kunnen die dat
goed beoordelen, of praten ze gewoon iedereen na
die zegt de hond is agressief en kan niet bij kinderen, en moet hij ingeslapen worden ?
Ik vraag me dat echt af.
U zou eens moeten weten hoeveel baasjes mij verteld
hebben, dat mijn twee jongens niet bij elkaar konden,
hoeveel er zeiden dat er een van de twee weg moest,
dat hun vechtpartijen gevechten op leven en dood
zouden worden. Zelfs baasjes die 40 jaar honden hebben. Ik heb gisteren gesproken met een politiehondentrainer en deze zei me dat hij ook
heel agressieve honden heeft gehad, ook depressieve
en door intensieve trainingen kwam dat goed.
Ik ben er nog steeds van overtuigd, dat uw maatje
geholpen kan worden.
Ik weet dat het een moedige daad is, die u gaat
doen, maar ik weet niet of dit de juiste is.

Ik denk dat de combinatie van onverklaarbare ziekte waardoor de hond compleet vermagert én het feit dat hij niet te vertrouwen is bij elkaar zo'n beslissing rechtvaardigen. Dat neemt niet weg dat het geen fijne beslissing is, en ook niet leuk om te doen.

Wij kunnen wel van alles roepen betreffende de gezondheidstoestand van een hond, maar we hebben hem niet gezien dus ik vind dat we een beetje terughoudend moeten zijn met onze oordelen hierin. Als meerdere dierenartsen het al niet weten, en er van alles geprobeerd is...

gwenda,
wens je heel veel sterkte toe.
het is verdomd moeilijk om een beslissing te nemen
ik kan me voorstellen dat je het heel erg moelijk vind
om dit te doen.
maar op een geheven ogen blik moet je een keuze maken
vooral als je gezin en anderen ( risico gaan lopen)
kunnen heel erg moeilijk beondelen wat julie meemaken
vind het een hele moedige beslissing van julie
liefs cocoflanel

Ik ben het met Wilma eens. Het is niet zomaar agressief gedrag, maar agressief gedrag wat voortkomt uit het feit dat hij zich ellendig voelt. Ik denk dat jij het inderdaad als enige op dit forum goed kunt beoordelen.

Wij hebben echter ook met een heel lieve boxer meegemaakt dat ze opeens heel kribbig deed en naar het baasje beet. Achteraf bleek de hond een grote tumor in de buik te hebben en dus veel pijn te hebben.

Ik heb het hele verhaal gelezen en wens jullie heel veel sterkte.

Liefs Marianne

Gwenda,

ik kan je alleen maar ontzettend veel sterkte wensen, ik heb ooit een zelfde situatie mee gemaakt met een hond van mij, en weet hoe moeilijk zo'n beslissing is.
Dus heel heel veel sterkte deze dagen.


Lieve groet miss V en een poot van James

heb nog niet gereageerd,want ik vind dit zeer lastig


jij bent de enige die van ons de hond goed kent,zo te lezen heb je er alles aan gedaan
denk persoonlijk dat zijn gedrag voortkomt omdat hij zich zo ellendig voelt


heb gelezen dat jullie nu een beslissing hebben genomen(hoe moeilijk deze ook is)
je moet er niet aan denken dat hij 1 van de kinderen opnieuw pakt



wens je heeeeel veel sterkte toe



gr liesbeth

gwenda ik wens je heel veel sterkte toe.

liefs Danielle

wat een naar verhaal....
ik hoop dat je er uit kunt komen met je man... echt waar...

ik wilde toch even zeggen dat ik het superrrrrr vind dat je echt alles uit de kast haalt om je hond te helpen...
dat hoor je niet zo vaak..
vaak geven mensen het al veel eerder op..

succes
xxx Shamilla

hoihoi.ik wil toch ff iets kwijt want volgens mij lijd die hond gewoon heel erg en heeft hij heel veel pijn.zou het dan niet het beste zijn om hem te laten gaan hoe verdrietig het ook is?ik vind het zo zielig om een hond te zien lijden.op een dag slaat hij echt door en dan bijt hij ook door en dan is het te laat.die hond is vreslijk ongelukkig en kan niet meer.je kan of hem herplaatsen of laten gaan.het breekt mijn hart dat een hond zo ziek is en zo moet afzien.ik wens je veel wijsheid toe.

groetjes noor en een pootje van jazzy

Heel heel veel sterkte....en wat een dappere beslissing. Ik heb een groot respect voor je.....

dank je wel allemaal voor het begrip.

Machtel...die mensen die hem beoordeeld hebben, kennen hem van pup af aan en weten meer van honden dan enkele gedragstherapeuten samen. Ik vertrouw op hun oordeel en maak natuurlijk ook zelf een beeld van hoe hij is en hoe ik hem kan helpen.
Deze beslissing is écht niet over één nacht ijs gegaan en het is gewoon heel erg spijtig dat hij nog maar eens de kans gekregen heeft om te bijten. De eerste keer dat hij beet, had ik zoiets van...oké....het is af te leren, we moeten hem meer onder appél krijgen op een zachte manier en gewoon conflictsituaties vermijden, maar het is dus niet bij deze ene keer gebleven.

Nora, de beslissing van hem in te laten slapen is gevallen. Mijn man ging er niet mee akkoord, maar nu zoveel mensen hem duidelijk gemaakt hebben hoe onverantwoord het wel niet is van hem bij de kinderen te laten, heeft hij eindelijk ingezien dat dit het beste is voor hem.

Ik heb respect voor alles wat je voor je hond gedaan hebt. Ook al heeft het niet geleid tot wat je hoopte. Ik denkt dat inslapen het beste is als ik zo alles lees. Maar tussen het weten en het doen zit een groot verschil. Je weet dat je er goed aan doet met je hoofd maar je hart zegt wat anders. En dat is niet meer dan logisch. Ik wens jullie veel sterkte en moed toe.

groetjes Miranda

Absoluut respect voor uw beslissing.
Maar ook mensen die hem vanaf pup gekend hebben,
kunnen niet alles weten.
Als ik de verhalen van de gedragsdeskundige hoor,
van honden waar totaal niets mee te doen viel,
die agressief waren, depressief, beten, noem het maar
op, die juist door een buitenstaander die zich
inleeft in de situatie beter beoordeeld kan worden,
en juist naar de hond kijkt, naar de omgeving, naar
de signalen die de hond geeft, ben ik ervan overtuigd
dat er iets aan te doen valt.
U hebt de beslissing genomen, ik vind het heel erg
dapper van u, zou niet graag in uw schoenen staan.
U doet wat u goedacht.
Ik weet wel en dat is echt mijn overtuiging, dat baasjes, ook al hebben ze jarenlang honden, waar ik
bv. mijn advies haalde en waarmee ik de fout inging,
omdat ik ook dacht dat ze het wel wisten, de verkeerde
raadgevers waren.
Een hondentolk leest de signalen van de hond.
Maar goed, ik heb mijn best gedaan.

Wordt hij nu afgemaakt vanwege meningen op dit topic? of snap ik t nu verkeerd. Natuurlijk moet je hem nu niet bij de kinderen laten, maar dat betekend toch niet dat de hond geen kansen meer kan krijgen.

Ik stond eigenlijk juist aan de kant van je man om eerlijk te zeggen, maar goed, ik heb ook mn best gedaan.....

Is er ook geen herder verenigning die hem als herplaatser wilt neerzetten....met zijn verhaal.

Of toch iets van Marktplaats...met zijn hele verhaal.Je hebt veel site's waar je hem op kan zetten.

Bij de dierenarts een lange brief ophangen.Misschien weet de DA wel iemand die een herder zoekt....met bagage.

Ik vraag me ook af of dit echt helemaal niet meer te redden is,zeker als er iemand met hem 1 op 1 gaat werken,toch weer op vlees/pens,homeopaat,gedragtherapeut.

Er zitten hier toch mensen die ervaring hebben met een goede GT en er ook hele goede resultaten mee hebben behaald.

Ik (ik zit er niet bovenop zoals jij,dus ik wil je absoluut niet tegen spreken) zou het toch proberen om iemand voor hem te vinden,en eerst willen weten hoe hij het zou doen met 1 op 1 aandacht,werken,vlees,weinig input.Genoeg rust,genoeg uitdaging.Een goede balans vinden.

Stel je voor dat hij serieus zich niet prettig voelt met de drukte(niet duidelijke situatie) om hem heen en hij zo het ergens anders wel goed zou kunnen doen,dan is dat toch wat je liever voor een hond wilt.


Probeer alsjeblieft een ander huis voor hem te vinden,bij een evenwichtig persoon met tijd(wordt lastig,maar waarschijnlijk wel de moeite waard)

Nogmaals ik heb respect voor jou besluit,zeker als je het gevoel hebt niet anders te kunt,maar ik zou eerst willen weten hoe hij het zou doen in een andere situatie.


Groetjes Soraya.

Als ik hier lees dat er mensen een mening ventileren
die deze hond vanaf pup hebben gekend, en tot de
conclusie komen, euthaniseren, vind ik dat dit heel
ver gaat. Zijn tijd is gekomen, gebaseerd op
reacties hier op hondenpage.
Als ik het voorbeeld geef van mijn twee jongens,
die kennissen van mij ook vanaf pup gekend hebben,
hun vechtpartijen hebben meegemaakt, gaven allemaal,
het advies de jongste weg te doen.
Een kennis van mij de honden getraind heeft, 40 jaar
of meer, waaronder ook terriers, zei mij dat mijn
jongens nooit van ze leven bij elkaar konden,
wat iedereen ook zei, hij trainde al meer dan 40 jaar
honden en hij zei ook dat ik Romeo weg moest doen.
De een moest ik laten castreren, nee de ander moest gecastreerd worden,nee allebei, ik werd gek van de meningen.
De gt zei me en hij heeft mijn boys thuis gezien,
bij hem op de hondenschool, heeft ze bestudeerd en
mij verzekerd dat ze bij elkaar kunnen.
En hij had gewoon gelijk.
Ik kon geen afscheid nemen van een van mijn jongens
en ben er heel ver in gegaan ze bij elkaar te brengen
en nu zijn het de dikste vriendjes.
En de vechtpartijen waren echt niet mals.
En ze zijn beiden nog steeds ongecastreerde reutjes.

Ik ben ook voor herplaatsing.

Ik ben het eens met Machel. De kalmeringsignalen kant is een hele andere kant van benadering en daardoor kan deze benadering zeer verhelderend werken.

Veel succes met je beslissing.

Luca was een angstbijter, bang voor bruine honden, bang voor vuurwerk, bang voor onweer,
hysterisch als er fluitend vuurwerk geschoten werd,
dat alles was terug te voeren tot de bijna dodelijke
pitbull aanval en zijn veel te vroeg weghalen
bij zijn moeder.
Toen hij bij de gt was en hij bekeken werd en de moeilijkheden die hij had, zijn opstartproblemen, zijn huid en darmproblemen,noem het maar op, maakten
dat Luca beter in zijn vel zat door homepathie en bij Nelis speelde Luca met bijna alle honden, accepteerde mensen die hem wilden aaien en wat hij niet wilde voordien en accepteerde ook zijn nieuwe maatje, Romeo.
Zonder te knokken. Terwijl iedereen zei,
dat dit nooit wat werd, omdat Luca zoveel achter zich had.
En de dochter van Nelis (de therapeut) zei me, dat Luca een schatje was. Terwijl iedereen vond dat hij zeer agressief was.
U moest eens gezien hebben, als Luca bij de da
op de tafel stond, de dierenartsen die hem altijd pijn hebben moeten doen, een angstbijter.
Soms moesten we hem met drie man vasthouden.
En de laatste keer : Luca liet zich door de da zelfs
de tanden controleren. Ik stond zelf paf.
Luca is een schatje.

Begrijp me niet verkeerd!!! Ik laat mijn hond absoluut zeker niet inslapen door meningen op een forum hoor. Daar ben ik wel wat te nuchter voor.
Het was eigenlijk het 'probleem' dat mijn man niet inzag wat een gevaar de hond is. Herplaatsen...oké, maar ik zou het mezelf nooit vergeven, moest hij iemand aanvallen als ik hem herplaats en dan nog...herplaatsen is niet eenvoudig heb ik de laatste maanden mogen ondervinden, maar ook daardoor heb ik niet beslist van hem in te slapen gewoon omdat het moeilijk is van een thuis voor hem te vinden.
Mijn besluit stond al langer vast, maar mijne man was niet overtuigd en ja....ik zeg wel van ik doe het achter mijne man zijne rug, maar dat kan ik toch niet. Daar hebben mijne man en ik een te open relatie voor. Wij vertellen mekaar alles. Het was mijne man die het gevaar niet inzag.
Rocco is ziek...heel erg ziek zelfs en dat is de laatste dagen weer heel erg duidelijk geworden en per dag is hij meer en meer zich aan het terugtrekken. Voor het dier zelf is het ook genoeg geweest en ik wil hem verder leed besparen. Hij heeft zoveel onderzoeken gehad waar niets is uitgekomen en zou er totaal niet mee inzitten van nog meer geld aan onderzoeken te geven, maar dat is weggegooid geld, want er is niets te vinden én het zou hem nog meer stress bezorgen en ik wil hem dat allemaal besparen.
Goh...wat is het moeilijk om duidelijk te maken in woorden wat ik eigenlijk bedoel....