Pffftttt ik heb een vreselijk dilemma. Mijn lieve hond Lua heeft al heel vaak met één pootje in haar graf gestaan. Toch kwam ze er iedere keer weer sterk uit, het is ook zo'n taaie. Al zou ze superveel pijn hebben, ik denk niet dat ze het zou laten merken. Heeft ze een enorme doorn in haar poot dan mankt ze hooguit wat zonder een kermpje van pijn.
Wat begin met een klein bultje is het afgelopen jaar doorgegroeid naar een enorm gezwel, onderaan haar buik. Omdat ze ouder is (ze komt uit het asiel, en toen werd ze al tien jaar geschat, dat is bijna 4 jaar geleden...) hebben we in het beginstadium besloten niet te opereren. Na de sterilisatie had ze het al zo zwaar en ze kwam behoorlijk verzwakt bij ons, dus we wilden haar niet nog een narcose aan doen en haar gewoon een fantastische tijd geven. Het omgekeerde is gebeurd, ik heb een fantastische tijd met haar :-) en ben ongelooflijk veel van haar gaan houden.
Vorige zomer was ze, na een nieuw medicijn wat haar had moeten helpen bij stramme spiertjes, enorm ziek geworden, zo ziek dat ik had besloten om haar te laten inslapen. We zouden het weekend gebruiken om afscheid te nemen (ik heb ook 2 kleine kinderen) maar wonder boven wonder sprintte ze die maandag weer door de tuin.
Alles ging goed maar die bult ging dus enorm groeien, en groeien, en groeien... Nu is deze zo vreselijk groot, en ik schat zeker 1,5 tot 2 kilo zwaar. Het lijkt de laatste 2 maanden nog meer gegroeid te zijn. Momenteel zit er zelfs een tepel bij. Op straat stoppen mensen om ernaar te vragen, zo groot...
Mijn dierenarts geeft steeds medicijnen, een spuitje hier een pilletje daar en ik ga er steeds in mee, maar binnen in mij twijfelt al heel lang, hoe lang moet ik hiermee doorgaan...?
Nu was ik er weer geweest en ze wilde Lua prednison gaan geven, nu heb ik daar geen goede ervaring mee met mijn vorige hond (ook kanker), want dan kunnen ze vaak hun urine niet meer ophouden (oudere honden zeker niet) en mijn vorige hond werd daar nog zieker van dus ik heb de prednison geweigerd. Ik vraag me nl af: waarom en waarvoor dan nog?
Situatie: ze is een oude(re) hond, met flink gezwel hangend onderaan haar buik, haar achterpoot is ooit gezet (denken we je voelt schroefjes en een plaat) en dus niet heel sterk (ze kan bijv ook niet zitten). Ze is in 1 jaar tijd van gewicht 29,6 naar 25,7 gegaan terwijl de bult juist gegroeid is. Eigenlijk is het dus duidelijk dat ik haar moet laten gaan, want nu zitten we eigenlijk te wachten op het moment dat de bult knapt (?) en of ze vreselijk ziek wordt...??Maar anderzijds eet ze wel, de ene dag meer dan de andere en liever lekkere dingen :-), ze drinkt, ze staat 's ochtends blij op, ze loopt nog een rondje wijk mee, ze knabbelt op haar botje. Ze slaapt ook veel en de wandeling hoeft vaak ook zeker niet te lang. Als je de bult wegdenkt, is het een lieve oude dame die over het algemeen zeker tevreden oogt.
Wat moet ik doen!!?? Ik voel me al een jaar schuldig en twijfel al een jaar of ik haar niet beter moet laten inslapen, maar ik viond dat zo vreselijk moeilijk. Ten eerste ben ik natuurlijk gek op mijn hond en wil ik haar niet missen, ten tweede heb ik veel moeite met te beslissen over leven en dood, het voelt voor mij ook als het verraden van vriendschap, en ik weet dat dat zwak klinkt want ook dit hoort bij een huisdier hebben... ):
Ik verneem heel graag jullie mening!
Reageren
