Ik kan mijn reactieve hond niet uitlaten

 Haha oh ik mag eigenlijk niet lachen maar dat is al een hele pittige mix natuurlijk. Ik kan me wel een beetje indenken hoe dat gaat.

Maar dat is lastig dat je fysiek ook echt beperkt bent. Dan is het denk ik een beetje buiten de boekjes gaan denken. Sorry dat ik het zeg maar al die lieve methodes zijn heel leuk maar niet voor honden die zo bizar fel zijn, dat werkt niet. Tuurlijk is het wel heel goed om er naast te doen, trainen op ontspanning. Maar het gaat nooit genoeg zijn om het af te kappen. En wat iedereen ook zegt, het is gewoon echt niet oké om door je hond over straat gesleurd te worden elke keer. Dat hoef je niet te accepteren.

Altijd zo makkelijk gezegd, rustig blijven, goede energie uitstralen, zelfverzekerd overkomen.

Ik dacht dat ook altijd.

Totdat je een echt reaktieve hond in je handen krijgt, dan merk je dat het een combinatie van dingen is, het karakter en gezondheid van de hond zelf, de leefsituatie, de opgedane ervaringen, de omgeving, het tijdstip soms zelfs en ja natuurlijk ook de energie van baasje.

Wat ik zou doen is een frisse start maken, alsof je elkaar nog moet leren kennen, als een herplaatser, met alle regeltjes erbij. De wandelingen nu even kort houden en vooral saai. Tenzij je heerlijk samen rustig in een bos bijv kan wandelen waar je geen sterveling ziet, dan kun je ook langer wandelen natuurlijk. Tijdens de wandeling dan genoeg tijd voor snuffelen.

BAT lijkt me zeker een goed idee. Ik doe mijn eigen versie daarvan met Jenna, icm Turid Rugaas haar methode, en we hebben al veel bereikt.

Een heupriem zou ik ook niet durven, dan kan de hond veel te ver van je af en juist veel kracht zetten als er onverwachts iets is.

Het voordeel van een normaal stevig tuigje met een gewone riem, is dat je dan de riem zo nodig stevig in twee handen kan houden en de hond naast je, zodat ze niet voor je langs kan schieten mocht je onvoorzien een andere hond niet kunnen ontwijken.

Het is zeker ook een aanrader om aan jezelf te werken, iets van martial arts misschien, kung fu bijvoorbeeld, waarbij je zowel innerlijk als uiterlijk kracht leert opbouwen.

ik denk trouwens, dat een hond die uit wil vallen zich niets aantrekt van een gentle leader of zulk soort hulpmiddelen en het gewoon toch doet en zich wel degelijk een blessure op de hals kan halen.

Ik ben ook meerdere malen omver getrokken door mijn hond, een Golden van 32 kg als hij op zijn zwaarst is. Ik zelf weeg 70 kg. Honden kunnen helaas op korte afstand behoorlijke snelheid en/of kracht ontwikkelen.

Ik heb zelf een tijd gehad dat ik mijn rechterhand gekneusd had. Dat was toen ik mijn hond net had en net op cursus zat. Dat was dus geen kwestie van "eerder beter je best doen om het probleem vóór te zijn". Toen heb ik zo'n hoofdhalster gebruikt.

Naar mijn mening is een hond kunnen uitlaten en überhaupt zijn beweging kunnen geven veel beter voor de band onderling dan dat je niets met de hond kunt omdat een hulpmiddel zo "slecht" is.

Zeker als een hulpmiddel het verschil maakt tussen gewoon wandelen vs eventueel gevaar voor hond en/of andere honden. Dan maar een hulpmiddel. Juist zo'n hulpmiddel kan ook voor meer vertrouwen zorgen, waardoor er wél gewandeld kan worden. Dat versterkt dan de band weer, de hond leert misschien dat het baasje niet beschermd hoeft te worden en zo ben je onbewust toch aan het trainen aan hoe je het wel wil.

 Fay dat is voor jou voor mij een goed iets, maar als je goed gelezen hebt is dat niet van toepassing voor de topicopener.......

Aletta.........Wat betreft de sportschool is het lastig omdat ik fibromyalgie heb, ik heb geprobeert meer spierkracht te krijgen maar door het sporten heb ik dan ook veel meer pijn. Maar daar moet ik mijn balans in gaan vinden..............en zoals ik, een goed getraind iemand, met een verbrijzeld bekken, alleen zijnd, zal je de hond toch moeten uitlaten op een gegeven moment., en dan zijn hulpmiddelen mits goed gebruikt een uitkomst.

" Aletta.........Wat betreft de sportschool is het lastig omdat ik fibromyalgie heb, ik heb geprobeert meer spierkracht te krijgen maar door het sporten heb ik dan ook veel meer pijn. Maar daar moet ik mijn balans in gaan vinden. "

Willemijn, baasje van Bamse......en Ogin

 ik las het daarom zou martial arts wel iets zijn, in elk geval de innerlijke vorm als tai chi, is gelijk ook iets om de fybro aan te pakken en om zelfverzekerder van te worden.

......tuigje voor de chihuahua, de u-lead ziet er het zelfde uit, gaat op dezelfde manier om, alleen de ring zit aan de voorborst.............

.....de U-lead, het verschil zit hem in de ring.....waar de lijn aangeklikt wordt.....bij de chihuahua gaat het tuigje echt onder de oksels door, bij de u-lead is dat niet, die gaat onder de buik door, geen vervelende irritaties.....hier in ieder geval niet.....bij de u-lead kan je ook een ring aan de bovenkant doen, om en om kan je dan het tuigje gaan gebruiken, zodat de hond leert om niet meer te trekken.

Misschien zeg ik iets heel geks hoor maar als een hond zo fel op straat is, doe je hem/haar er zelf dan wel een plezier mee om te gaan wandelen?

Kun je dan bijvoorbeeld niet de ochtendwandeling om een uur of 7 doen, dan is het lekker rustig op straat. En dan in de middag alleen even een klein rondje poepen en plassen en dan andere spelletjes gaan doen in de tuin?

Ik zie veel mensen over de hulpmiddelen het e.e.a. naar voren brengen. Mijn teef heeft een tijdje een gentle leader omgehad vanwege bekkeninstabiliteit bij mij. Ze heeft het niet zo op soortgenoten en als een hond haar dus benaderde (losloper oid) dan hielp die gentle leader dus echt niet. Ze zette op de een of andere manier d'r spieren of nek vast en trok er gewoon doorheen

Om haar een nekhernia en mij een lege portemonnee te besparen ben ik er maar mee gestopt en ik gebruik nu idd de U-lead. Werkt opzich prima maar is nog niet perfect.

 precies wat ik bedoel

Niets is perfect, zonder halsband zonder tuig is het allerprettigst natuurlijk, maar dat kan niet altijd, je kan ook bij de U-lead de hunterlijn omdoen, zodra je hond weet dat trekken niet mag kan je wat afwisselen net zo lang dat tie beseft, niet trekken...tegenwoordig zie je bijna iedere hondenbezitter met een tuigje om, zelf ben ik voor de lushalsband, zo om en zo af, en door de stop ook veilig, die gebruik ik nu......

.......en dan heb je een rustige hond aan de lijn.....geen van beiden trekken ze maar ben heel consewent geweest.....voor bams heb ik nimmer een u-lead gebruikt, dat wist ik toen niet, nu zou ik altijd er mee trainen in het begin, een maand en het is niet meer nodig..echt je mag komen kijken.

Ik heb ook een heupriem die ik met regelmaat gebruik op best een grote hond (35kg), de heupriem moet je  kort houden, dat is ook het idee, dat de hond heel rustig, zonder spanning leert dat bij de baas lopen heel prettig is. Of dat een halve meter voor of achter is, dat doet er niet toe, het is het "samen op pad" wat dan naar voren komt.

Ik vind het echt een uitkomst, ik heb er nog veel sterkere honden aan gehad, die ik met mijn armen (ik ben ook niet vreemd van reuma) niet zou hebben kunnen houden.

Maar alleen een hulpmiddel is niet goed genoeg, het gaat erom waarom de hond uitvalt, is het frustratie, angst, boosheid om de beperkte ruimte, onzekerheid als reactie op een baas met stress/angst ..... er zijn heel wat triggers, en soms zijn ze ook nog met elkaar verweven.

Waar ik het niet mee eens ben is dat inspanning, lopen, trainen, stress zou opwekken. Als ik met mijn hond op de training kom, is ze opgewonden, ja zeker, en hoe, en zeker als we zien als we gaan doen wat zij geweldig vindt (op de man werken), is dat stress? Of gewoon een opgewonden blije hond die een partij (werk) energie mag gaan laat afvloeien en mag gaan doen waar ze voor gefokt is en waar ze ontzettend goed in is? Idem met speuren of gehoorzaamheid, het is voor haar 1 groot feest.

Thuis is ze de rust zelve, ze wordt pas vervelend, gaat vervelend lopen doen ook buiten aan de lijn, als ik een week (door bv pas een aantal avonden heel slecht weer) niet met haar kan gaan trainen, dan gaat ze zelf dingen bedenken, en de opgekropte energie uit zich dan oa aan heviger gedrag aan de lijn, wat ik wel onder commando kan zetten, maar dat maakt het niet leuker.
Dan is het echt: de hond inladen naar het buiten gebied toe, en flink wat speur en zoekwerk laten doen. In huis doet haar niet veel, dat is veel te kleinschalig voor een grote slimme hond, werken wil ze.

En ik lees hier herder x rotweiler, prachtige combinatie, maar wel 1 die een hoop behoeftes heeft en daar aan voldoen geeft vaak een andere hond.

Mijn hond komt uit een gezin vandaan die haar als gezinshond "gezellig" erbij wilde hebben, een grote misrekening, want ze ontwikkelde zeer ongewenst gedrag, zo erg dat ze niet te handhaven was en zelfs gevaarlijke situaties ontstonden.

We hebben daar, na haar eerst tot rust te hebben laten komen, nu er evenwicht is tussen haar werkhonden behoefte en toch ook gewoon een hele lieve hond te zijn die graag bij ons is, totaal geen last meer van.

De heupriem is voor mij trouwens niet eens echt een "hulpmiddel" , want wie heeft ooit bedacht dat die riem in je handen moet, je kan er alleen maar een enorme berg verkeerde signalen mee doorgeven.

Is trouwens heel grappig, vraag maar eens aan een groep mensen op een training of in het park om de riem om hun middel te binden en dan te gaan wandelen....... dan zie je gelijk, en mensen merken gelijk hoeveel ze neigen te sturen met die riem, ook degene die zeggen nooit te corrigeren..

Succes, met zo'n mooie kruising van 2 prachtige rassen moet het toch goed kunnen komen, en 30kg .... das niet onoverkomelijk...... lijkt mij hoor (en ik weeg ook maar 62kg)

maar de hond is reaktief met uitvalgedrag, dat is toch iets anders dan trekken aan de lijn. Een lus om de nek kan dan wel schadelijk zijn.

Lola was ook een herder rottweilerachtige, ik moet er niet aan denken dat ze met haar kracht aan mijn middel getrokken zou hebben, ik had vast niet overeind gebleven.

Mijn ervaring is dat juist een goede lijnvoering waarbij de lijn "als vanzelf" door je handen glijdt, soepel dus, een groot onderdeel is van het begeleiden van de hond. Lange lijn als je overzicht hebt is fijn, mits de hond rustig genoeg is om te snuffelen, wat rust geeft. Maar soms is elk blaadje al teveel en springt de hond alle kanten op, dan is juist wat korter bij je nemen fijner voor hond en mens. Je bent dan dus zelf aktief bezig met inzicht hebben in situaties en je hond daarin begeleiden, ik vind dat een gt je daar eigenlijk bij zou moeten helpen.

Een heupgordel zou voor mij geen optie zijn, een verbrijzeld bekken ben je blij als je je balans kan houden, voor een ieder is het uitproberen wat geschikt is of niet, wij kunnen adviezen geven maar kijk ook naar je eigen veiligheid.....en iedere hond is anders.

 Goed punt. 

Over de GL: het punt is dat je die goed moet gebruiken c.q. aanleren. Want een hond kan er wel degelijk mee trekken, net als met een Ulead trouwens. Als je niks aan de oorzaak van het trek / uitval gedrag doet, werkt het uiteindelijk ook niet. 

Een GL of Halti alleen is nooit een oplossing. Het geeft even meer controle en die moet je gebruiken om te gaan trainen. Het hoofd omtrekken als ze ergens op fixeren - en zo dus proberen op jou te laten letten (?) werkt in mijn ogen & ervaring ook niet. Dat wekt alleen maar weerstand op waardoor de hond juist in de contramine gaat. 

Ik vind een GL of Halti ook typisch iets dat je met een trainer moet gaan aanleren die verstand heeft van het gebruik ervan. 

 Waarom ga jij dan niet? Zou toch een leuke uitdaging zijn en deze mensen hebben overduidelijk echt hulp nodig. Zeker omdat deze mevrouw fysieke problemen heeft en daardoor de hond niet eens echt vast kan houden. 

Het is altijd zo makkelijk vanaf een scherm te zeggen dat echte trainers dit en dit en dit niet doen.. Maar waarom dan niet laten zien wat WEL werkt.

 Nee maar goed als jij de oplossingen in huis hebt lijkt het me beter zoiets aan te bieden dan te zeggen hoe het volgens jou allemaal niet moet. Daar hebben ze niets aan.

Verder denk ik dat er veel wegen naar Rome leiden. Ieder z'n eigen visie. 

"  Waarom ga jij dan niet? Zou toch een leuke uitdaging zijn en deze mensen hebben overduidelijk echt hulp nodig. Zeker omdat deze mevrouw fysieke problemen heeft en daardoor de hond niet eens echt vast kan houden. 
 
Het is altijd zo makkelijk vanaf een scherm te zeggen dat echte trainers dit en dit en dit niet doen.. Maar waarom dan niet laten zien wat WEL werkt. "

S&F.

 Juist, vaak weet men niet wat de oorzaak is, is het de hond of wil degene veiligheid......topic opener geeft aan en de hond en veiligheid, ik wilde veiligheid, nee geen probleemhond, de U-lead is niet meer nodig, maar heb er veel aan gehad, vertrouwen dat ik niet omver gelopen zou worden.....en ja het is zo makkelijk van een scherm aan te geven zoek iemand die deze atributen afschuwelijk vinden en jou willen helpen om voor jezelf en de hond veilig over straat te gaan.

 Dit soort hulpmiddelen......eer de hond niet meer trekt, we hebben het dan over een probleemhond is degene al een paar keer onderuitgegaan, zie het al een hond van ....55 kilo is ogin nu al, een x trekken en ik raak uit balans, of kom je iedere keer als de hond een ronde maakt helpen om de hond vast te houden , ? Ik heb geen een keer gehad dat ik uit balans raakte, en heb niemand nodig gehad, veilig over straat kunnen en moeten is een pre, niet iedereen kan dagelijks de gt te hulp roepen voor een paar x per dag.