Nu dit weer...Teckel Pippa een hernia... :(

Ik riep gisteren heel gefrustreerd dat ik nooit meer huisdieren wil...

Na alle ellende met Cookie (teckel, 2 jarige leeftijd in moeten laten slapen na 2 maanden medische mallemolen en nooit geweten wat het is), Tess (herder, poot gevild en 8 maanden dagelijks moeten verplegen) en Pippa (teckel, baarmoederontsteking en met spoed laten opereren)....

Lang verhaal kort: gisteren met Pippa naar de DA geweest omdat ze heel pieperig werd, vooral bij aanraken en optillen, ze niet meer wilde wandelen en ze zó bang werd van mijn man en mij dat ze kruipend door het huis ging, plassend van angst als we haar aandacht gaven, en helemaal op haar hoede en geblokkeerd. Zó zielig! Ze associeerde ons ook met haar pijn.

Volgens de DA heeft ze hoogstwaarschijnlijk een nekhernia. Ze heeft verder geen uitvalsverschijnselen, al tilde ze niet geweldig haar achterpoten op toen deze met de ogen dicht tegen de tafelrand werden geduwd. Maar dan lijkt het ook weer raar omdat de hernia in de nek lijkt te zitten.

Ze heeft een ontstekingsremmer ingespoten gekregen, en heeft Novacam voor de komende 10 dagen. Na 2-3 dagen zou het beter moeten gaan, anders moeten we terug komen en moet ze een MRI en daarna kijken of het te opereren valt :(

Maar zover wilde hij nu nog niet denken, waarschijnlijk moest ze met de Novacam opknappen! Gisteren na de spuit was ze s'avonds inderdaad een stukje actiever, meer kwispelen, goed eten, en geplast en gepoept. Ze kan ook gewoon lopen, maar doet dit liever niet natuurlijk omdat ze niet weet wanneer de pijn komt.

Sinds vanmorgen vind ik haar echter maar weer zielig, ze ligt maar in haar mand te liggen en houd me in de gaten. Ze heeft bij mijn man vanmorgen gepoept en geplast. Zo lang als het niet moet, laat ik haar ook met rust, alleen eruit om plasje en poepje in de tuin te doen. Ze krijgt vanavond pas weer de Novacam, waarschijnlijk zal ze dan wel weer wat vrolijker worden.

Iemand nuttige tips hieromheen? Alles is welkom, vind het zo sneu en ben er echt van geschrokken.

Ach wat sneu! En wat naar dat de hondjes zoveel pech hebben 

de novacam geven jullie 1x daags? Want dan zou ik even met de dierenarts overleggen of dat niet beter smorgens gegeven kan worden en hoe je die overgang het beste kunt doen. Want dan heb je overdag de beste werking. 

Heel veel beterschap!

Hier een mechelse herder met nekhernia deze heeft enorm veel aan acupunctuur.

Alvorens aan een operatie te denken zou ik dit doen.

Normaal krijgen honden daar cortisonen voor ipv onsteking remmers. Ik zou daarnaar vragen bij de DA.

Succes!

Bedankt voor jullie reacties!

Ja, om die Novacam s'morgens te geven, daar zat ik ook al aan te denken! Ze heeft gisteren om 16.00 die spuit Novacam gehad, en moest haar dus vandaag s'avonds weer de Novacam geven.

Maar ik vind het zo apart dat het met alleen een ontstekingsremmer over zou kunnen gaan. Volgens mij is een hernia toch iets wat 'blijvend' is voor altijd? Dus dan pak je met medicijnen toch alleen de symptomen aan op z'n tijd als ze er last van hebben?

Ik heb ook goede verhalen gelezen over Kreupeldier. Deze zit alleen wel 161km verderop, maar dit overweg ik toch wel degelijk. Of zou ik beter eerst even wat dagen aan kunnen kijken of het 'vanzelf' bijtrekt met de medicatie? Voor mijn gevoel is het probleem dan nog niet verholpen, of klopt dit niet?

Het kan er wel mee overgaan hoor. Ons vorige hondje heeft ook een keer een hernia gehad en bij haar hielp de medicatie echt. Van totaal niet kunnen bewegen naar gewoon weer normaal alles kunnen doen. Het is het proberen waard. Hopelijk kun je met de dierenarts een plan maken om de novacam wel smorgens te geven

Veel sterkte met Pippa!

Ik zou de Novacam ook 's morgens geven.

Hoewel de juiste dosis 24 uur zou moeten werken, kun je het het beste geven voor de periode dat een hond het meest actief is.

Lexi krijgt ook Novacam voor haar artrose (en een verzwikking erbij) en werkt op die manier toch het beste.

Dank je!

Ook daar hoor ik dus zoveel tegenstrijdigheden over dat ik het maar lastig vind: benchrust. Onze (jongere) dierenarts zei gisteren dat ik haar 'lijnrust' moest geven, dus rustig uitlaten, maar niet laten rennen, springen etc. En dat er vroeger inderdaad complete rust met alleen plassen en poepen werd aangeraden, maar dat nu duidelijk was dat ze juist beter rustig konden blijven bewegen. Ik weet ook niet of haar geval 'erg zat' is voor eventuele complete benchrust. Ze heeft geen uitvalsverschijnselen, maar het doet haar wel zeker pijn en ze is stram. Maar ze kan gewoon lopen, voornamelijk als ze de Novacam heeft gehad zoals gisteren, dan heeft ze er echt wel zin in.

Maar ik merk aan alles dat haar vertrouwen wel een klap heeft gehad de afgelopen dagen. Wij hadden het natuurlijk in het begin nog niet zo door, en waren wel voorzichtig, maar hebben haar onbewust toch vaak pijn gedaan met bijvoorbeeld optillen omdat ze uit zichzelf niet mee wilde. Dus dit is erg sneu. Ze lag vandaag al de hele dag in de mand, en om 14.15 moest ik mezelf toch vermannen om haar op te tillen om te laten plassen. Maar ze ziet dan al aan mij dat ik gespannen ben, bang om haar pijn te doen. Dus toen ik bij haar was draaide ze zich al op de zij en liet haar plas lopen :( Daarna piepte ze nog voor ik haar had opgetild. Gerustgesteld, daarna toch voorzichtig opgetild en toen gaf ze geen kik. Buiten heeft ze gepoept en wat rond gescharreld, maar daarna ging ze ook zieligjes zitten en me aan kijken. Toen ik haar weer op wilde pakken, kromp ze ook bij elkaar, maar piepte gelukkig niet.... :(

Oke, gelijk maar de DA gebeld om te overleggen! Het was geen probleem om s'morgens de Novacam te geven. Ik gaf wel aan dat ze last leek te hebben, en of ik haar anders nu mocht geven, en dan vanaf morgenvroeg weer en dan 1x p/d s'morgens aanhouden. Dat was geen probleem, dat zou geen overdosering vormen! Dus heb het nu gelijk gegeven, hopen dat ze wat opknapt! En dan vanaf morgen gewoon in de ochtend!

Pippa is ook geschrokken.

Lexi heeft 2x achter elkaar dezelfde voorpoot verzwikt, verstuikt. Aan de andere voorpoot artrose.

Flink zeer gedaan, echt een gil gaf ze. En ik moest haar ook naar bed dragen (zowat zelf een hernia, licht is ze niet ), toen gaf ze ook nog een grote piep (dus ik deed haar auw).

Dan 2 weken rustig moeten houden, lijnrust (nou loopt ze altijd aan de lange lijn, maar toch anders, ondersteunend uitlaten, even andere hondjes mijden) maar vooral in huis.

Nou zijn het hier al ouwe dames, maar even de gekke 5 minutenkolder binnen mocht niet. Hou maar tegen, de rest staat haar uit te dagen.

Ik mocht haar ook beide keren even een hogere dosis Novacam geven een paar dagen, omdat het ook ontstekingremmend is plus hoe moet je nu lopen met 2 zere voorpoten? Dus sjok sjok allemaal aangepast aan Lex en nu loopt ze weer normaal (met links dan, rechts is nu eenmaal zo).

Maar ik hou haar nog even rustig, even geen uitglijder meer.

Pippa moet weer even vertrouwen krijgen. Een hond gaat een situatie uit de weg die zeer heeft gedaan.

En dan moet je zien haar rustig te houden, dat valt nog niet mee als je meerdere honden hebt.

Want als de ergste pijn over is, kun je niet, zoals aan een mens uitleggen, je moet nog rustig aan doen, nee nee niet rennen, anders doe je je weer zeer.

En ik zou inderdaad even overleggen om de Novacam naar de ochtend te verplaatsen.

Heb ook gelijk Aharon gemaild om het voor te leggen, eens kijken wat die zeggen!

Update: oh die reageren snel! Maar was algemeen mailtje dat ik maar beter gewoon een afspraak kan maken voor een onderzoek.

Onze Ivor is als geleidenhond afgekeurd ivm een hernia. Hij is hiervoor behandeld in Utrecht met een spuit in de wervel die problemen gaf. Nu ruim een half jaar later is hij helemaal goedgekeurd door de orthopeed die hem heeft behandeld. Geen beperkingen meer en nergens last meer van. Misschien een optie om te kijken of ze op die manier haar kunnen helpen? Is een stuk minder heftig als een operatie  

Een vriendje van Pepijn had last van een haakje aan een wervel.

Na acupunctuur bij een lieve vrouwelijke dierenarts (dr. Ledeboer)  van dierenkliniek Korte Akkeren te Gouda, 3 x behandeld, geen last meer.

Kon de medicijnen die hij kreeg (metacam) stoppen!

Bedankt voor jullie antwoorden! Dat klinkt in ieder geval hoopgevend! Ik sta zelf ook altijd open voor alternatieve geneeswijzen, dus ik ben me er al aan het in verdiepen! Ze is nu alweer wat actiever na de medicatie, ze begint ook honger te krijgen nu en drentelt dan extra veel rond :) 

Wat er net in mij opkwam...tuigje is beter dan een halsband.

(Misschien gebruiken jullie die al)

Sterkte!

Bambi was ook een hondje met waarschijnlijk 2 hernia's. Sowieso 1 in haar nek een later ook 1 hoog in haar rug, bij de schouderbladen. 

Die in haar nek was het ergste en het schoot er soms ineens in. Als ze te snel om keek of per ongeluk ergens tegen op liep. Maar zij leerde zich wat rustiger te bewegen en ik leerde erg om op haar te letten. Want na 1 keer over haar te struikelen of dat ze in de weg liep en ik zoiets had dat zij ook maar moest opletten, maar toen schoot het er dus ook in. 

Verder idd als ze er erg last van hebben veel rust geven. Niet laten springen,  bijvoorbeeld van of op de bank. Niet onverwachts laten bewegen. Met pijnstilling en vochtafdrijvend  achtige middel ( ik weet de naam niet meer) neemt de pijn als het goed is snel af en wordt het beter, maar daarna ook de eerste weken niet te abrupt te laten bewegen. Bal spelletjes zijn funest, daar duiken ze op af en krijgen dan te lompe klappen in de nek. 

Ik had altijd pijnstillers in huis,zodra ze last had gaf ik meteen Pijnstilling voor een paar dagen, meestal voorkwam ik hiermee dat ze weer aan de andere medicatie moest. 

Oh en een tuig ipv halsband,  heel belangrijk! !

Maar ik heb Bambi ook gewoon hond laten zijn hoor dus lekker rennen en spelen kan wel, maar trekspelletjes enzo dat moet je gewoon niet doen of heel zacht/kort. 

Als Bambi er last van had dan zorgde ik er ook voor dat ze lekker warm lag in haar nek/rug. Dus lekker een dekentje erover heen en in de koudere nachten op mijn slaapkamer had ze altijd een fleece jasje aan. Ook in de winter in de kou liep ze buiten met een jas aan. Warm houden schijnt goed te zijn.

Wat fijn dat jullie blijven antwoorden!

Een tuigje gebruiken we al vanaf dat ze een pup was, ik ben er altijd van overtuigd geweest dat dit in heel veel opzichten beter is dan een halsband, bedankt voor de tip!

En ja, ik zat me net af te vragen, hoe een hernia en kou samengaan. Ik zou zeggen dat het logischerwijs inderdaad sneller tot verkrampingen zou leiden. Ik heb een maand geleden een jas voor Pippa gekocht, omdat ze inderdaad een hele dunne vacht heeft, en duidelijk niet hield van de kou. Nu ik terug denk, heeft ze misschien toen ook wel al last gehad.. Het bolle ruggetje, staart tussen de pootjes buiten, steeds vaker niet willen wandelen, stilstaan....ik weet het allemaal aan de kou. En het jasje leek wel wat te helpen, ze heeft het graag aan, maar alsnog had ze de laatste tijd steeds vaker dat ze alsnog geen zin had....maar dan dacht ik weer dat dat kwam omdat ze weer eens een keer in de regen had moeten lopen en daarom 'geen zin' had. Teckels zijn van nature al een beetje drama queens zo nu en dan, en ik heb wel vaker dingen afgeschoven op dat ze zich niet zo moest aanstellen....ach erme

Ja dat weet je natuurlijk ook niet van te voren. Je moet er een beetje je weg in vinden en dan leer je het steeds sneller te herkennen. 

Eigenlijk heb je een heel stoer hondje want die van mij gilde het uit als ze opstond of ineens haar hoofd bewoog omdat er bijvoorbeeld een kat bijna bovenop sprong ofzo, gewoon uit een reflex en kreeg ze echt een pijnscheut erdoor heen volgens mij (alleen als ze er al last van haar hernia had hoor), als het weer rustig was dan kon ze eigenlijk best wel weer veel, zo goed als alles. Alleen als ze dan om keek en rechtdoor liep en zo tegen een muurtje opliep ofzo dan zat ze weer paar dagen aan de pijnstillers. Het is niet leuk, maar als je dan meteen begint met pijnstillers is het ook best snel weer over, is mijn ervaring. Maar ligt er ook aan hoe ernstig de hernia is. Ik kende ook iemand met een hond met een hernia en die had de hond laten opereren,  maar dit hielp niets en eigenlijk had ze daarna altijd last van de rug. 

Dus bij eventuele overweging voor een operatie zou ik me wel even goed inlezen als ik jou was.

Ja, wat operaties betreft lees ik inderdaad best veel verhalen dat mensen na research besloten geen operatie te laten uitvoeren. Ik weet alleen niet precies waarom, heb me daar zelf nog niet genoeg in verdiept. Maar: Pippa heeft, zoals ik het zie, pas de 1e graad, misschien tussen 1 en 2 in? Dus dan hoop ik dat het nog goed onder controle te brengen is. 

Ik heb met mijn man afgesproken dat ik maandag Aharon bel, om voor de zekerheid een afspraak te maken. Dan maken we er maar een bijna 2 uur durende road trip van 

Mijn hond werd operatief verholpen aan zijn nekhernia heel verhaal lange lijdensweg. 

Vandaar dat ik het ook aanraad van acupunctuur te proberen doe he niets mis mee... 

Mijn vorige hond had een hernia in de rug. Dat ging eigenlijk prima, alleen was er wat minder contact met de achterpoten waardoor hij wat ging sloffen. Hij ging na acupunctuur altijd veel beter lopen. De eerste keer rende hij zowat de praktijk uit. Maar dit was een hernia die er al even zat, geen "verse". Geen idee of dat verschil maakt.

Nee dat zegt me niets. Dus waarschijnlijk iets anders. Maar ik heb het haar de laatste 5 jaren van haar leven ook niet meer hoeven geven, toen hadden we het voldoende onder controle. Bambi was rustiger, ik lette beter op haar en daardoor schoot het er minder snel in en als ze er wel last van had dan was ik erg snel met pijnstillers.