Heb zelf een RRB gehad 12 jaar, groeide samen op met een cairnterrier, die was een jaartje jonger.
Het was een super hond, wel introvert, super als gezins waakhond.
De vriendjes van kinders moesten haar wel met rust laten, maar na 3 keer over de vloer te zijn geweest, was ze als boter.
In het bos had ze bepaalde "vriendjes"en de honden waar ze niets aan vond negeerde ze en ging haar eigen weg, totaal GEEN agressie.
Ze hebben een speciale humor, bv achter een boom staan en als een baasje met lab. of herder, die naast het baasje liep en dan vervolgens langs haar boom liepen, voor hun te springen..baas en hond kregen een rol beroerte, ja weet het.. maar er zat geen kwaad in ze deed niets, moest wel inwendig enorm lachen.
Ze is nu 8 jaar dood, maar het was enorme lieverd en heel rustig in huis.
Dat ik na haar..jaren later de Cairn werd 18 jaar oud, geen RRB meer heb genomen, is dat er teveel gefokt werd, de oorspronkelijke kleur is haast verdwenen, hun karakter lijkt steeds meer op de labs, ja meer verkoopbaar he, en ik vind ze een beetje te nerveus worden, niet meer die rustige zelfstandige hond die ik 12 jaar heb meegemaakt.
Misschien vind je nog een fokker van het oude slag RRB, zou niet voor een Vizsla gaan, in bos zijn ze vaak onrustig en druk,, net of ze het net niet kunnen vinden wat ze zoeken, maar dat is alleen mijn ogen die dat zien hoor.
Reageren
