Aanvankelijk wilde ts geen pup.
Ts wilde een oudere hond een kans geven en had daarom gekozen voor een oudere en moeilijk plaatsbare hond.
Die hond bleek ernstig ziek te zijn.
Behalve met veel zorgen en verdriet om een zieke en overleden hond, is de adoptant opgezadeld met hoge dierenartskosten.
De stichting heeft de dierenartskosten niet vergoed. Adoptant maakte daar geen punt van.
Adoptant zag bij dezelfde stichting een oudere hond die haar aansprak, maar door haar zeer nare ervaring durfde ze dat niet goed meer aan, zij was bang nogmaals een zieke hond te krijgen met alle stress, verdriet en onzekerheid dat dat met zich meebrengt. en dacht dat het wellicht veiliger zou zijn om voor een pup te kiezen.
De stichting had daarop besloten om op hun kosten een pup te laten overvliegen.
Ts kreeg een pup die nog helemaal niet overgevlogen had mogen worden, het dier was veel te jong en dus niet- of niet correct gevaccineerd.
De stichting heeft daarmee de wet overtreden.
Waarom heeft de stichting besloten om een pup te plaatsen in een gezin, bestaande uit een alleenstaande moeder met drie jonge kinderen?
Is er uitgebreid overleg geweest met de adoptant over of het wel zo'n goed idee zou zijn om in haar situatie voor een pup te kiezen?
Waarom heeft de stichting niet afgeraden of geweigerd daar een pup te plaatsen?
Het is toch een stichting en geen winkel!?
Het zou om het welzijn van de honden behoren te gaan.
Taak voor de stichting om er alles aan te doen om te voorkomen dat een hond in een verkeerde situatie geplaatst wordt.
Taak voor de stichting om te zorgen dat er geen zieke honden worden overgevlogen.
Taak voor de stichting om te zorgen dat de honden aan alle wettelijke eisen voldoen.
Welke dierenarts heeft er voor getekend dat deze veel te jonge hond mocht worden overgevlogen?
Hééft er wel een dierenarts getekend, want waarom zou een dierenarts dat doen als het wettelijk verboden is?
Waarom zou een dierenarts het risico nemen dat het ontdekt wordt?
Ts ziet zelf ook in dat zij het onderschat heeft, drie kinderen en dan een pup erbij..
Ze zegt zich te schamen, zich slecht en schuldig te voelen erover.
Ze zit met de handen in het haar, en zoekt hulp op het forum, ....... waar zij door velen alleen maar keihard veroordeeld wordt en de les gelezen krijgt.
Ts vindt het moeilijk om zonder hond te leven. Heel begrijpelijk, toch?
Ook al heeft ze drie kinderen, zij zou toch heel graag ook een hond als maatje willen.
Natuurlijk zijn er honden die geschikt zijn om bij deze vrouw met drie kinderen te leven.
Een evenwichtige, rustige hond zou daar, naar ieders tevredenheid, een heel mooi leven kunnen hebben.
Een goede stichting of asiel wil daarover graag meedenken.
Ik vind dat er hier ontzettend kil en gevoelloos gereageerd wordt op iemand die - door zeer nare en verdrietige omstandigheden - een inschattingsfout gemaakt heeft, zich nu geen raad weet met de situatie en om hulp vraagt.