Bedankt allemaal! Ik ga een paar tips zeker toepassen en vraag al meer hulp aan baas kluif en de kinderen. Ze zien vaak ook wel als het niet goed met me gaat en vragen ook uit zichzelf of ze kunnen helpen: zo lief!
Ook ben ik begonnen met gesprekken bij een maatschappelijk werkster om een en ander op de rit te krijgen.
Afgelopen maandag de MRI gehad, er bleek ook een stresstest bij te zitten dat wist ik niet (gelukkig maar, anders had ik me vantevoren al zorgen gemaakt). Je krijgt dmv een infuus tijdens de MRI naast contravloeistof ook een middel ingespoten die fikse inspanning nabootst. Terwijl ik dus stillag in die MRI en dat middel inwerkte ging mijn hart al met een paar seconden finaal op hol, kon ik daarna amper nog ademhalen en werd ik helemaal duizelig en ellendig in mijn hoofd: ik heb doodsangsten uitgestaan in die scanner, het was bijna onverdraaglijk! Wat was dit ENG!!
Ik had wel een noodknop in mijn hand, maar dwong mezelf er niet op te drukken. In plaats daarvan heb ik het stressballetje in mijn andere hand helemaal fijngeknepen en heb ik me gefocust op mijn ademhaling. Uiteindelijk duurde het onderzoek langer dan verwacht en heb ik ruim 1 uur in de MRI gelegen. Baas kluif maakte zich "lichtelijk" (lees: heel erg) zorgen, maar de cardioloog bleef maar om meer afbeeldingen vragen. Hij wilde er een hele fotoshoot van maken.
Over 2 weken volgt de uitslag en krijg ik ook te horen of een tweede hartoperatie zinvol is. Als het lukt om de kransslagader weer bij het hart te betrekken kan ik misschien stoppen of in ieder geval minderen met de bloedverdunners. Ik ben heel benieuwd wat er uit de MRI zal komen, maar ik moet nog even geduld hebben.
Ik zou dolgraag aan een ander hondje beginnen, maar het is nog te vroeg: ook hierin vraagt de situatie om geduld. Ik heb nog lang niet zoveel energie als ik had en baas Kluif worstelt nog te erg met het verlies. Zelf ben ik de afgelopen maanden door zoveel afgronden van ellende gegaan dat ik in dit proces wat verder ben dan baas Kluif. Hopelijk dat het over een aantal maanden wat beter met ons gaat en dat we wat meer opgekrabbeld zijn.


Reageren
















