Grrr, nou doet hij het alweer...

In huis plassen dus.

Ik heb het vermoeden dat de chemische castratie uitgewerkt is. De laatste dagen veranderd Terry weer flink van gedrag.

Sinds dat Kira aangevallen is door Bella is Terry niet uit te staan met andere honden. Hij valt heel snel uit en zelfs een slappe lijn helpt niet. Bekende honden gaat prima, maar vreemde is een ramp.

Hij likt sinds gisteren weer aan plasjes en kan weer lekker klapperen met zijn tanden na het likken.

Terry heeft vorige week al 2 keer bij moeders in huis geplast en na het sluiten van slaapkamerdeuren bleef het even droog tot vandaag. Hij tilde gewoon zijn poot op tegen de kast. Hoge nood is het echt niet. Het is puur markeren.

Gisteren heeft Terry ook een Akita aangevallen. Die kwam de hoek om zetten toen ik net achter Kira op wilde ruimen. Terry's riem schoot uit mijn handen en hij viel zonder pardon de reu aan. Die beet uiteraard flink van zich af en na een gil van Terry en een brul van de eigenaar kwam Terry weer terug. Terry is er vanaf gekomen met een gebroken nagel en een beurse rug en is momenteel weer iets voorzichtiger met andere honden, maar ik ben hier wel een beetje klaar mee.

Nu ook dat geplas in huis weer erbij. Ik neig nu toch echt naar definitieve castratie, maar ben er nog niet helemaal van overtuigd of dit verandering gaat brengen in deze situatie.

Terry is ook monorchide dus de castratie zal iets zwaarder zijn als bij een 'normale' reu.

Wat is nu wijsheid?

grt Manja

Markeerde hij ook in huis? Dat is nu even de grootste ergenis.

Ik weet dat in het begin van de chemische castratie zijn gedrag erger werd. Dit nam na 2 weken af. Na die 2de week begon hij ook met markeren in huis. Dit heb ik na een behoorlijke tijd overwonnen en is nu een aantal maanden droog geweest in huis. Terry was wel een stuk onzekerder in die tijd, maar een stuk makkelijker in de omgang met andere honden. Hij ging confrontaties uit de weg. Hij bleef wel uitvallen op afstand en als er spanning op de lijn kwam, maar was hier goed in te sturen. Nu valt hij feller uit en is niet aanspreekbaar tijdens uitvallen. Zijn agressieve gedrag nam de laatste weken al wat toe, maar is nu weer bijna op het niveau van voor de chemische castratie. Iedere vreemde reu die binnen bereik komt is de Sjaak. Ondanks dat ik blijf oefenen om agressief gedrag om te buigen en te voorkomen neemt de agressie toe. Het luisteren neemt af en ook trainen gaat moeizamer. De omgeving is momenteel weer belangrijker.

Krijg je als die chip uitgewerkt is weer zo'n hormoonpiek of nemen de hormonen geleidelijk toe? Dat kan ik namelijk niet terugvinden.

Grt Manja

Zo, de frustratie is weer wat gezakt en ik kan weer neutraal naar de situatie kijken.

Na het lezen van een paar artikelen over castratie is de twijfel nog groter geworden.

Ik ga eerst weer harder trainen en kijk over een paar weken naar de behaalde resultaten en als het de goede kant op gaat met zijn gedrag laat ik hem zijn mannelijkheid houden.

grt Manja